طالبان، به‌رغم شکایت‌های بی‌شمار شهروندان مبنی بر توزیع کمک‌ها به خویشاوندان و نفوذ آن‌ها در روند کمک‌های بشری، بدون هیچ تمکینی به توزیع ناعادلانه و حیف و میل کمک‌های بشردوستانه در افغانستان ادامه داده‌اند. شماری از باشنده‌گان هرات می‌گویند که کمک‌های موسسات و نهادهای مددرسان براساس نیازمندی‌ها توزیع نشده و به جای نیازمندان، به افراد نزدیک به طالبان و خویشاوندان آن‌ها داده می‌شود. باشنده‌گان هرات به نقل از طالبان می‌گویند که روستاهایی که بیش‌ترین کشته‌شده‌های طالبان را به خود اختصاص داده‌اند، کمک‌های بیش‌تری دریافت خواهند کرد. همچنین روستاهایی که نظامیان پیشین در آن‌ها بیشتر باشد، از کمک‌های بشردوستانه به دلیل مخالفت گسترده طالبان محروم می‌شوند.
شماری از باشنده‌گان هرات می‌گویند که طالبان در روند کمک‌رسانی موسسات دخالت داشته و موسسات نیز به دستور این گروه روند کمک‌رسانی خود را در این ولایت ادامه می‌دهند. آنان می‌گویند که کارکنان موسسات هنگام سروی و توزیع کمک‌های بشردوستانه، به درخواست و دستور طالبان کارشان را ادامه می‌دهند و کسانی را در لیست توزیع کمک‌ها قرار می‌دهند که طالبان به آنان پیشنهاد کنند. به گفته آنان، به دلیل زورگویی و حاکمیت طالبان، مردم نیز سکوت کرده‌اند و شماری از کسانی که از روند ناعادلانه توزیع کمک‌ها انتقاد می‌کنند، از سوی طالبان لت‌وکوب، بازداشت و زندانی می‌شوند.
عبدالغنی، یکی از باشنده‌گان ولسوالی کوه زور هرات، می‌گوید که کمک‌های موسسات به نیازمندان واقعی توزیع نشده است، بلکه براساس دستور مقام‌های طالبان در این ولسوالی، به افراد و قوم‌های خودشان توزیع می‌شود.
این باشنده هرات به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «موسسات کمک می‌آورند، ولی مردم بی‌کس و غریب از کمک‌ها خیری نمی‌بینند. هرچه کمک آمده، به کسانی توزیع شده که به آن نیازی نداشته‌اند.»
عبدالغنی می‌افزاید: «اول موسسات می‌آیند، سروی می‌کنند و طالبان به آن‌ها می‌گویند که کدام قریه و کدام نفر را در لیست بگیرند و چه کسانی را در لیست نگیرند. تا حالا هرچه کمک توزیع شده، به طالبان و قوم‌های آن‌ها داده شده، نه به مردم غریب.»
عمیر (نام مستعار)، یکی از باشنده‌گان روستای «شهرآباد» در ولسوالی زیرکوه هرات، می‌گوید که طالبان آنان را از دریافت کمک‌های بشردوستانه محروم کرده و نهادهای مددرسان نیز به دلیل دخالت طالبان، کمک‌ها را به مقدار بسیار کمی در این روستا توزیع می‌کنند. او می‌افزاید که بسیاری از روستاییان او نظامیان حکومت پیشین بوده‌اند و به همین دلیل، طالبان اربابان روستایی را هنگامی که از توزیع ناعادلانه کمک‌های بشردوستانه انتقاد کرده بودند، بازداشت و زندانی کرده‌اند.
عمیر در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «در قریه ما اول کمک‌ها توزیع نمی‌شود و اگر هم توزیع شود، بسیار کم است. اما قریه‌ای به‌نام بخت‌آباد وجود دارد که طالبان تمام کمک‌ها را به آن جا می‌برند و توزیع می‌کنند. وقتی هم پرسان می‌شود، می‌گویند که این قریه طالبان زیادی داشته و جنگ‌های زیادی در آن جا صورت گرفته است.»
این باشنده هرات می‌افزاید: «قریه ما بیشتر در دوران حکومت پیشین نظامی داشته و به همین دلیل کمک‌ها توزیع نمی‌شود. چند روز پیش، ارباب قریه ما وقتی دید که قریه‌های دیگر چهار تا پنج برابر بیشتر از قریه ما کمک دریافت کرده‌اند، از طالبان انتقاد کرد. طالبان به او گفتند که قریه‌های ما [کشته] زیادی داده‌اند و حالا حق دارند کمک بیش‌تری دریافت کنند.»
عمیر تاکید می‌کند که ارباب روستای «شهرآباد» به طالبان گفته است: «شما معیار توزیع کمک‌ها به افرادی را که بیشتر در قتل و کشتار دست داشته‌اند، تعیین کرده‌اید. در مقابل، طالبان او را مورد ضرب و شتم قرار داده و سپس زندانی کرده‌اند.»
در همین حال، برخی از باشنده‌گان ولسوالی ادرسکن هرات نیز می‌گویند که توزیع کمک‌ها عادلانه نیست و نیازمندان واقعی در لیست توزیع کمک‌ها قرار نمی‌گیرند. به گفته آنان، به دلیل مداخله طالبان در روند توزیع کمک‌ها، نیازمندان از دریافت این کمک‌ها محروم می‌شوند.
نادر، یکی از باشنده‌گان ولسوالی ادرسکن هرات، به روزنامه ۸صبح می‌گوید: «کمک‌ها زیاد می‌آید، اما به مردمی که فقیر و نیازمند هستند نمی‌رسد. بارها کمک‌ها به همین ولسوالی ما آمده، ولی به مستحقین واقعی نرسیده و به کسانی رسیده که نیاز به کمک نداشته‌اند.»
این باشنده ادرسکن می‌افزاید: «کمک‌هایی که برای نیازمندان می‌آید و به خانواده‌های فقیر توزیع می‌شود، دوباره جمع‌آوری شده و در میان تمام باشنده‌گان قریه، از جمله افراد سرمایه‌دار، توزیع می‌شود.»
این در حالی است که دفتر هماهنگی امور کمک‌های بشردوستانه ملل متحد (اوچا) تایید کرده است که طالبان به‌طور گسترده در روند فعالیت‌های بشردوستانه مداخله می‌کنند. این نهاد اعلام کرده است که تنها در ماه سپتامبر سال جاری میلادی، ۱۷۳ مورد مداخله طالبان در کار نهادهای مددرسان ثبت شده است که براساس آن، حداقل ۸۳ پروژه به تعلیق درآمده‌اند.
اوچا افزوده است که مهم‌ترین رویدادهای مداخله طالبان در فعالیت‌های بشردوستانه، خشونت علیه کارمندان، دسترسی به دارایی‌ها و امکانات بشردوستانه و محدود کردن ساحه فعالیت نهادها و کارمندان در داخل کشور است.
