آلتینچی صنفنی قَیته اۉقیشیم اوچون امتحاندن ییقیلیشنی آرزو قیلردیم
ذکیه یوسفی
۱۵-اگوست کونی مکتبگه بارگن اېدیم. مکتب هر دایمگیدېک بیزگه گۉزل درسلرنی اۉرگهتردی. اما اۉشه کونی، عادتدهگیدن فرقلی روشده، خورسند اېمسدیم. کۉنگلیم غش اېدی؛ نیمه اوچونلیگینی بیلمسدیم. اۉشه کونگچه کتّه غم و تشویشنی باشدن کېچیرمهگن اۉن اوچ یاشلی قیزنینگ قلبی اۉشه کونی خواطرگه تۉله اېدی. درسنی مِهر بیلن اۉقیدیگن، عایلهسینینگ برچه اعضالری بیلن مِهر بیلن گپلشهدیگن و تېنگداشلری بیلن مِهر بیلن اۉینهیدیگن قیز اېدیم. هر سفر تعلیمدن قالگن آپهم نازیه قرهگنیمده، اۉزیمنی اونینگ اۉرنیگه قۉیردیم. اونینگ خفه بۉلگنینی کۉرسم، یورهگیم اېزیلردی. هر دایم اۉز کېلهجگیمدن خواطرده بۉلردیم و اۉزیمگه: «تعلیمسیز کېلهجگیم نیمه بۉلهدی؟» دېردیم. هر کونی ییغلردیم.
نازیه اسملی آپهم بار. او مېنینگ توغیشگن آپهم و دایما مېنی قۉللب-قوّتلهگن. آتهم اېشیتیش قابلیتیم پستلیگی سببلی اۉقیشیمگه رخصت بېرمهگن بۉلسه-ده، آپهم دایما مېنگه: «یانیمگه کېل، مېن سېنگه اۉقیش و یازیشنی اۉرگهتهمن»، دېردی. اما مېن اویتچن قیز بۉلگنیم اوچون اوندن اۉرگنیشگه هېچ قچان جرأت قیلمهگنمن.
کابلگه کېلیب، مکتبگه بارگنیمدهگینه اۉقیش و یازیش بیلن تنیشدیم. اوچینچی صنفنی باشلهگن اېدیم و تۉرت یریم آیلیک امتحانلرنی تاپشیرهیاتگن اېدیم. اما ۱۵-اگوست کونی طالباننینگ کېلیشی بیلن مکتب اېشیکلری قیزلر اوچون یاپیلدی.
مېن هر کونی مکتبگه بارردیم، اما آپهم نازیه اویده قالردی. کېلهجکده شفاکار بۉلیشنی آرزو قیلگن قیز بوگون ییگیرمه یاشده، تورموش قورگن و بیر اۉغلی بار. اونینگ آرزوسی طالباننینگ کېلیشی بیلن کۉمیلدی. اگر طالبان کېلمهگنیده، احتمال، بوگون مستقل عیال بۉلیب، آرزولریگه اېریشگن بۉلردی.
مېن مینگلب مرته دعا قیلدیم. کېچه و کوندوز نمازلریمده ییغلب، مکتب اېشیکلری ینه آپه-سینگیللریم اوچون آچیلیشینی سۉرهدیم. اما اۉشه پیتده افغانستان قیزلری بېش ییل دوامیده قندهی کتّه دردنی باشدن کېچیرگنینی هېچ کیم بیلمسدی؛ بو دردنی اۉشه وقتده هلی اۉزیم باشدن کېچیرمهگن اېدیم.
۲۰۲۴-ییلده آلتینچی صنفنی توگهتدیم. عیناً اۉشه پیتده آپه-سینگیللریمنینگ دردینی بوتون وجودیم بیلن انگلهدیم. ییللیک امتحانلر توگهب، نتیجهلر اعلان قیلینهدیگن کون کېلگنیده، اۉزیمگه: «خداییم، قنییدی ییقیلسم-او، ینه آلتینچی صنفنی اۉقیسم»، دېدیم. اما باشقه تاماندن، مېن تیریشقاق اۉقووچی اېدیم و ییقیلیش احتمالیم جوده کملیگینی بیلردیم. اۉشه کونی جوده خفه اېدیم. گۉیا مېندن کتاب، قلم و دفترنی آلیب قۉییشهدیگندېک حس قیلردیم. اۉشه کوننی خاطرهمده ابدی سقلب قالیشنی ایستردیم. شونینگ اوچون یشیل ایکّی اېتکلی کۉیلک، آق شیم و آق رۉمال کییب، مکتبگه باردیم.
مکتبگه یېتیب کېلگنیمده، تۉرت ییل دوامیده یانمه-یان اۉقیگن دۉستلریم بیلن سلاملشدیم. کېین تدبیر باشلندی و او یکونلنگچ، نتیجهلر اعلان قیلیندی. مېن ایکّینچی اۉرین آلگن اېدیم، اما تاماغیمگه ییغی تیقیلیب، ییغلب یوباردیم. مېنینگ ییغی آوازیم تعلیم آلیش حقوقیدن محروم اېتیلگن برچه قیزلرنینگ کۉز یاش تۉکیشیگه سبب بۉلدی. مکتب محیطی ییغی آوازلریگه تۉلدی.
شوندن سۉنگ برچه دۉستلریمنی قوچاقلهدیم. بیرگه بیر نېچه ته اېسدهلیک صورتلر آلدیک و کۉزلریمیز یاشگه تۉله حالده مکتبنی ترک اېتدیک.
اۉشه کوندن کېین هر سفر مکتب حویلیسیگه قدم قۉیگنیمده، برچه خاطرهلریم جانلنهدی؛ دۉستلریم بیلن جسمانی تربیه درسیده اۉینهگن کونلریمیز، «بۉری و قۉزی» اۉینهگنیمیز، درسدهگی معمالریمیزنی بیرگه حل قیلگنیمیز، یېگولیکلریمیزنی بیر-بیریمیز بیلن بۉلیشگنیمیز، بعضاً بیر-بیریمیزنی بېزاوته قیلگنیمیز، شونچهلیک شاوقین قیلگنیمیز که صنفیمیزنینگ آوازی بوتون مکتبگه ترقهلگن کونلریمیز. اۉقیتووچیلردن بیری صنفگه کېلمهگن کونلری خورسندچیلیکدن رقصگه توشردیک و عیناً شو شاوقین سبب باشقه اۉقیتووچیلر کېلیب، بیزنی جزالشردی.
اۉشه لحظهلرنینگ هر بیرینی ساغیندیم؛ دۉستلریمنی، صنفیمنی، مکتب قۉنغیراغینی، کتابلریمنی و کېلهجککه امید بیلن اۉقیگن کونلریمنی.
بوگون بلکه مکتب قۉنغیراغینینگ آوازی اۉچگن بۉلیشی ممکن، اما آرزولریمیزنینگ آوازی هلی هم اۉچمهگن. بیز، افغانستان قیزلری، هلی هم امید بیلن یشهیمیز و بیر کون کېلیب مکتب اېشیکلری ینه آچیلیشیگه ایشانهمیز. اۉشه کونی کتابلریمیزنی ینه بغریمیزگه باسمیز و مجبور بۉلیب تۉختهگن جاییمیزدن دوام اېتهمیز.
