شماری از باشندهگان شهر فیضآباد، مرکز بدخشان، میگویند که ساخت پل روی دریای کوکچه از منطقه باغشاه به دشت شهدا، به تخریب بیش از ۵۰ خانه مسکونی و واردشدن خسارات هنگفت مالی به خانوادههای این ساحه انجامیده است. آنان ادعا میکنند که تغییر مسیر جاده این پروژه پس از نقشهبرداری، به نفع برخی افراد بانفوذ و با پرداخت رشوه صورت گرفته و در نتیجه، خانههای شماری از خانوادههای کمدرآمد تخریب شده است. آسیبدیدهگان میگویند با وجود داشتن اسناد ملکیت و مراجعه مکرر به نهادهای زیر سلطه طالبان، نه تنها برای جبران خسارات آنان اقدامی نشده، بلکه درخواستهایشان نادیده گرفته و برخی از آنان تهدید شدهاند. باشندهگان همچنان از نبود برنامه منظم برای توسعه شهری و ارزیابی فنی پروژههای زیربنایی در فیضآباد انتقاد دارند و خواهان جبران خسارات و فراهمشدن زمین یا پول برای بازسازی خانههای تخریبشدهشان هستند.
شماری از باشندهگان شهر فیضآباد، مرکز ولایت بدخشان، میگویند که طالبان برای ساخت پل روی دریای کوکچه، از منطقه باغشاه به دشت شهدا، بیش از ۵۰ خانه مسکونی را تخریب کرده و خسارات هنگفت مالی به مردم وارد کردهاند.
به گفته آنان، پیش از این به مردم گفته شده بود که ساخت این پل خسارات اندکی به باشندهگان این ساحه وارد میکند؛ اما در زمان اجرا، مسیر جاده این پل که قرار بود به جاده عمومی وصل شود، از سوی طالبان تغییر داده شده است. آنان میافزایند که تغییر مسیر جاده، باعث واردشدن خسارات هنگفت مالی و ایجاد مشکلات جدی مسکن برای مردم شده است.
خیرالله (مستعار)، یکی از باشندهگان این ساحه، میگوید: «در نقشه نخست، خانه من هیچ آسیبی نمیدید؛ اما پس از نقشهبرداری، چند سرمایهدار که خانههایشان در مسیر جاده قرار داشت، با پرداخت رشوه مسیر جاده را تغییر دادند. این تغییر مسیر سبب تخریب خانه من و چندین خانواده فقیر شد.»
به گفته این باشنده محل، او همراه با برادر و خواهرش در یک حویلی که از پدرشان به میراث مانده است، زندهگی میکنند؛ اما پس از تطبیق نقشه جاده، خانه او و خواهرش بهگونه کامل تخریب شده و اکنون جایی برای زندهگی ندارند.
خانوادههای آسیبدیده میگویند که چندین بار به ریاستهای شهرسازی و فواید عامه و دفتر والی طالبان عریضه کردهاند تا نقشه دوباره بازنگری و جاده در مسیر اصلی آن تطبیق شود؛ اما طالبان به درخواستهای آنان هیچگونه توجهی نکرده و حتا آنان را تهدید کردهاند که در کار این گروه مداخله نکنند.
عبدالله (مستعار)، یکی دیگر از آسیبدیدهگان این پروژه است. او کارگر روزمزد است و پس از سالها تلاش توانسته بود یک حویلی کوچک بسازد تا برای فرزندان و همسرش سرپناهی فراهم کند؛ اما پس از پنج سال زندهگی در این خانه، طالبان آن را تخریب کردهاند.
این باشنده فیضآباد میگوید: «دو اتاق، یک تشناب و یک آشپزخانه را با زحمت ساختم، اما طالبان در نیم ساعت آن را با خاک یکسان کردند. پیش از آنکه خانه را تخلیه کنیم، طالبان با اسکواتر همهچیز را تخریب کردند و وسایل مورد نیاز خانوادهام زیر آوار ماند.»
کسانی که خانههای شان تخریب شده میگویند که همه آنان اسناد ملکیت شخصی زمین و خانههایشان را در اختیار دارند؛ اما با وجود آن، طالبان خانههای آنان را تخریب و در این ساحه جاده احداث کرده است. آنان همچنان میگویند که از شهرداری طالبان در شهر فیضآباد خواستهاند تا مسیر جاده بازنگری و جاده در مسیر اصلی و بهصورت مستقیم ساخته شود؛ اما به گفته آنان، شهردار طالبان در پاسخ گفته است: «بدخشان کجایش راست است که سرک راست بیاید. این ولایت از ریشه کج است.
باشندهگان فیضآباد میگویند که طالبان هیچ برنامه منظم و مشخصی برای توسعه زیربناهای شهری در این شهر ندارند و تنها در بدل استخراج معادن، برخی پروژههای کوچک را به شرکتهای خصوصی واگذار میکنند. به گفته آنان، این پروژهها بدون رعایت معیارهای لازم اجرا میشوند و جادهها و پلها بهگونهای ساخته میشوند که افزون بر واردکردن خسارات به مردم، از کیفیت ساختوساز آنها نیز اطمینان کافی وجود ندارد.
به گفته آنان، تا کنون ساختوسازهایی که از سوی طالبان در فیضآباد انجام شده، از نظر فنی ارزیابی نشده و اجرای این پروژهها خسارات زیادی به مردم وارد کرده است.
وحیدالله (مستعار)، یکی دیگر از باشندهگان این منطقه که خانهاش تخریب شده است، میگوید طالبان باید به آسیبدیدهگان این پروژه مقداری پول یا یک قطعه زمین بدهند تا آنان بتوانند دوباره خانههایشان را بسازند.
او همچنان میگوید که چندین بار از طالبان خواسته است تا خسارت واردشده به او را جبران کنند؛ اما به گفته او، طالبان در پاسخ گفتهاند: «این پروژه از سوی شرکتهای خصوصی تمویل میشود و این شرکتها هیچگونه مسوولیتی در این زمینه نمیپذیرند و قادر به پرداخت خسارت نیستند.»
این نگرانیها در بدخشان در حالی مطرح میشود که پیش از این، باشندهگان کابل نیز از تخریب خانههایشان از سوی طالبان ابراز نگرانی کرده و گفته بودند که در بدل تخریب خانههایشان زمین توزیع نشده و استملاک ملکیتهایشان نیز با چالشهای گسترده روبهرو است.
