شماری از باشنده‌گان ولسوالی قره‌باغ ولایت غزنی می‌گویند که طالبان در نظر دارند لیسه محمود طرزی در ساحه اصغیر این ولسوالی را به مکتب ابتدایی تقلیل دهند. به گفته باشنده‌گان این منطقه، هرچند آنان چندین بار به نهادهای تحت کنترل طالبان در غزنی و کابل مراجعه کرده‌اند تا از این اقدام جلوگیری شود، طالبان اما به صدای متنفذان قومی و باشنده‌گان محل توجهی نکرده و روند تغییر این مکتب از لیسه به ابتدایی را آغاز کرده‌اند. به گفته آنان، با تقلیل این مکتب بیش از ۱۰۰ دانش‌آموز از حق آموزش بالاتر از صنف ششم محروم می‌شوند. این در حالی است که طالبان از فعالیت ۲۱ هزار مدرسه دینی و ۱۸ هزار باب مکتب در کشور خبر داده‌اند.
تعدادی از باشنده‌گان این منطقه که خواستند هویت‌شان محفوظ بماند، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح تاکید دارند که طالبان دلیل این اقدام را کاهش تعداد دانش‌آموزان عنوان کرده و گفته‌اند که از این پس تنها یک مدیر و دو استاد در مکتب محمود طرزی اصغیر وظیفه خواهند داشت و سایر استادان باید خانه‌نشین شوند.
باشنده‌گان ولسوالی قره‌باغ ولایت غزنی با نگرانی از عملی شدن این طرح طالبان، هشدار می‌دهند که در صورت اجرای این تصمیم، ده‌ها دانش‌آموز پسر در صنف‌های بالاتر از صنف چهارم از ادامه آموزش محروم خواهند شد.
یکی از باشنده‌گان ولسوالی قره‌باغ ولایت غزنی که نمی‌خواهد نامش در گزارش ذکر شود، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گوید که طالبان با تغییر تشکیل این مکتب از لیسه به مکتب ابتدایی، عملاً حق آموزش را از ده‌ها دانش‌آموزی که در حال حاضر در این مکتب در حال فراگیری درس‌های‌شان هستند، سلب می‌کنند.
این باشنده قره‌باغ می‌افزاید: «بزرگان محل چندین بار به ریاست معارف در غزنی و همچنین به مرکز در کابل مراجعه کرده‌اند، اما هیچ‌کسی صدای مردم را نشنیده است. حالا مردم باید چه کار کنند؟ دختران ما از آموزش محروم بودند، حالا نوبت به پسران هم رسیده است.»
یکی دیگر از باشنده‌های این ولسوالی نیز با انتقاد از مسوولان معارف طالبان در غزنی، تاکید دارد که با وضع چنین محدودیت، ناچار است با خانواده‌اش به محل دیگر نقل مکان نماید تا پسرانش از آموزش محروم نشوند. او تاکید می‌ورزد که به علت مشکلات اقتصادی، خانواده‌های انگشت شماری قادر به فراهم‌سازی زمینه آموزش برای فرزندان‌شان خواهند بود.
این باشنده قره‌باغ می‌افزاید: «در سه سال گذشته، به دلیل وجود ده‌ها چالش، مردم از قریه و وطن خود بی‌جا شدند؛ برخی مسافر شدند و برخی دیگر به دلیل فقر از آموزش بازماندند. تعدادی هم دلسرد شده و ترک مکتب کردند. اما هنوز عده‌ای از مردم در همین منطقه زنده‌گی می‌کنند و حق دارند که زمینه آموزش برای‌شان فراهم شود. حالا که از این حق محروم می‌شویم، مجبورم راه مهاجرت به خارج از کشور یا به گوشه‌ای دیگر از کشور را انتخاب کنم تا دو پسرم بتوانند درس بخوانند، اما تمام خانواده‌ها این توانایی را ندارند.»
براساس اطلاعات منابع محلی، هم اکنون دست‌کم ۱۰۰ دانش‌آموز پسر در صنف‌های بالاتر از چهارم در این مکتب مشغول به آموزش هستند و در صورت عملی شدن تصمیم طالبان برای تقلیل این مکتب از لیسه به ابتدایی، تمامی آن‌ها از آموزش محروم خواهند شد.
این در حالی است که چندی پیش، یک نوار تصویری از یک عضو تفتیش و نظارت طالبان در ولایت پنجشیر در صفحات اجتماعی منتشر شد که نشان می‌داد سطح اشتراک دانش‌آموزان در صنف‌های درسی چندین مکتب در ولسوالی دره این ولایت به پایین‌ترین حد خود کاهش یافته است. کاربران صفحات اجتماعی با بازنشر این نوار تصویری تاکید کرده‌اند که ظلم طالبان در این ولایت باعث شده است تا بسیاری از خانواده‌ها به اجبار وادار به کوچ شوند و محل سکونت اصلی‌شان را از ترس انتقام‌گیری طالبان ترک کننند.
پس از تسلط طالبان بر افغانستان، این گروه که دشمنی دیرینه‌ای با مکتب دارد، هیچ توجهی به افزایش کیفیت و کمیت آموزش در مکاتب نداشته است. تمامی تمرکز طالبان بر ساخت و اعمار مدارس دینی در سطح کشور بوده است. در سه سال گذشته، بخش عمده‌ای از بودجه وزارت معارف تحت کنترل این گروه، صرف ساخت، تامین و تجهیز مدارس دینی و نظامی شده است. همچنین امتیازدهی طالبان به شاگردان مدارس دینی و به کار گماشته شدن فارغان این مدارس باعث شده است تا دلسردی مردم از مکتب افزایش یابد و بسیاری از آنان مکتب را ترک کنند.
گفتنی است که چندی قبل وزارت معارف طالبان، اعلام کرده است که مدرسه‌سازی و تقویت این مراکز از اولویت‌های اساسی این گروه است. این نهاد همچنین گفته که بیش از ۲۱ هزار مدرسه دینی و ۱۸ هزار باب مکتب در کشور فعال است و تنها در یک سال بیش از یک میلیون کودک به مدارس دینی این گروه و ۴۴۵ هزار تن دیگر به مدارس دولتی و خصوصی جذب شده‌اند.
