در آستانه فرا رسیدن زمستان، افراد دارای معلولیت در تخار از وضعیت زنده‌گی و تشدید سرما نگرانند. آنان می‌گویند که وضعیت اقتصادی‌شان وخیم است و خواستار توجه نهادهای مددرسان به وضعیت زنده‌گی‌شان هستند. این افراد از طالبان شکایت دارند که به وضعیت‌شان توجه نمی‌کنند. به گفته آنان، نبود فرصت‌های شغلی، محرومیت کودکان‌شان از آموزش و نبود معاش برای افرادی که قادر به کار نیستند، از عمده‌ترین مشکلات افراد دارای معلولیت است.
افراد دارای معلولیت در تخار می‌گویند که مشکلات اقتصادی، عدم دریافت حقوق معلولیت، نبود فرصت‌های شغلی و محرومیت کودکان‌شان از خدمات آموزشی از جمله چالش‌های آن‌ها در این ولایت است. آنان می‌گویند که در آستانه زمستان خواستار توجه و همکاری طالبان نسبت به وضعیت زنده‌گی‌شان هستند.
آغامحمد، ۵۷ ساله، یکی از افراد دارای معلولیت و باشنده اصلی روستای «لته‌بند» شهر تالقان مرکز تخار است. او که در درگیری طالبان با نیروهای مقاومت به رهبری احمدشاه مسعود در سال ۱۳۷۹ یک پای خود را از دست داده است، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «هفت نفر نان‌خور دارم، از یک پای معلول هستم. زمستان رسیده است، نانی برای خوردن و چیزی برای گرم کردن خانه ندارم. از وقتی که طالبان آمده‌اند، ریاست امور شهدا و معلولان تخار معاش معلولیت من را نپرداخته و با وجود این‌که صد بار مراجعه کردم، ولی طالبان هیچ توجهی به مشکلات اقتصادی من نکرده‌اند و معاشاتم را نمی‌دهند.»
این فرد دارای معلولیت با شکایت از نبود فرصت‌های برابر زنده‌گی و مشکلات اقتصادی، به عدم برابری حقوق معلولان سابق نسبت به افراد وابسته به طالبان اشاره می‌کند و می‌گوید: «رییس و کارمندان امور شهدا و معلولان طالبان در تخار با افراد دارای معلولیت که از دوره جمهوریت هستند، برخورد تبعیض‌آمیز دارند و چندین بار کمک‌های نقدی ارسال شد، ولی طالبان همه این کمک‌ها را به افراد خودشان توزیع کردند.»
عبدالوهاب، باشنده ولسوالی خواجه بهاءالدین تخار، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «ما به کی شکایت کنیم؟ از نظر من، کسانی که حق ما معلولان را نمی‌دهند، ظالم هستند. ما از طالبان و نهادهای ذیربط می‌خواهیم تا برنامه‌هایی را در راستای بازتوانی ما افراد دارای معلولیت روی دست بگیرند تا از این انزوا و مشکلات اقتصادی و فقر رهایی یابیم.»
عبدالوهاب می‌افزاید که در سال جاری تنها شمار کمی از افراد دارای معلولیت ثبت‌شده در دولت پیشین، حقوق خود را دریافت کرده‌اند. به گفته او، طالبان همچنان اولویت را به افراد خود می‌دهند. او می‌گوید: «از زمانی که طالبان آمده‌اند، ما تنخواه نگرفته‌ایم. امسال فقط تعدادی از معلولان سابق حقوق دریافت کردند، اما باز هم طالبان معاش افراد خودشان را توزیع کردند. وقتی که ما می‌رویم، به شکایت‌های ما رسیده‌گی نمی‌کنند و دست خالی به خانه برمی‌گردیم.»
محب‌الله، یکی دیگر از افراد دارای معلولیت در تخار است. او که دو پایش فلج است، در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گوید که سه سال می‌شود از دانشگاه تخار سند لیسانس گرفته است، اما تاکنون نتوانسته شغلی پیدا کند. او از طالبان می‌خواهد که فرصت‌های اشتغال‌زایی برای معلولان فراهم کنند.
این فرد دارای معلولیت می‌گوید: «من سه سال می‌شود که از دانشگاه فارغ شده‌ام و به دلیل معلولیت، موفق به پیدا کردن شغل در ادارات دولتی یا خصوصی نشده‌ام. چندین بار به دفتر والی طالبان مراجعه کردم، اما عسکرهای دروازه دفتر مقام ولایت اجازه ندادند که پیش والی بروم و مشکلاتم را مطرح کنم.»
محب‌الله که تحصیلات دانشگاهی دارد و همزمان با افزایش فقر و بیکاری پس از تسلط طالبان از فرارسیدن فصل زمستان نگرانی دارد، می‌گوید: «در خانواده ما هفت تن نان‌خور هستند و چشم‌شان به قلم من دوخته است. اما من از پول عریضه‌نویسی که روزانه ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی درآمد دارم، نمی‌توانم چوپ و زغال‌سنگ برای گرم کردن خانه خریداری کنم و یک زنده‌گی فلاکت‌بار داریم.»
در همین حال، مسوولان محلی طالبان در تخار می‌گویند که بررسی‌های این اداره برای شناسایی مشکلات افراد دارای معلولیت در این ولایت نهایی شده است و برای اجرای آن به وزارت امور شهدا و معلولین این گروه در مرکز فرستاده شده است.
با این حال، یک منبع از میان کارمندان اداره امور شهدا و معلولین این ولایت به روزنامه ۸صبح می‌گوید که بر اساس آمار بیومتریک‌شده از سوی ریاست امور شهدا و معلولین طالبان، هم اکنون حدود ۱۱ هزار تن از افراد دارای معلولیت در این ولایت وجود دارند که از این میان، شش هزار و ۵۶۱ تن این از افراد وابسته به طالبان هستند.
این منبع می‌افزاید: «آمار ارایه‌شده درباره معلولان تخار که از ماه حمل سال جاری بیومتریک و شناسایی شده‌اند، مستحق حقوق شناخته شده‌اند و برای آنان ماهانه مبلغ سه هزار و ۵۰۰ افغانی در نظر گرفته شده است.»
گفتنی است که معلولان در تخار همواره یکی از اقشار آسیب‌پذیر جامعه بوده‌اند که با چالش‌های زیاد اقتصادی روبه‌رو هستند و در بیش از سه سال تسلط طالبان در کشور، مشکلات افراد دارای معلولیت در تخار افزایش یافته و هیچ کسی پاسخگوی مشکلات آنان نیست. این افراد خواهان این هستند که حقوق‌شان به‌موقع پرداخت شود و همانند دیگران از کمک‌های بشردوستانه بهره‌مند شوند.
افراد دارای معلولیت در ولایت تخار در حالی از نبود فرصت‌های شغلی و امکانات اقتصادی شکایت می‌کنند که سازمان جهانی غذا در گزارشی گفته است که زمستان امسال بسیار «سرد» خواهد بود و برای رسیده‌گی به نیازمندان در افغانستان به ۳.۰۶ میلیارد دالر بودجه مالی نیاز است.
