عدالت را به بازی نگیرید

رییس جمهور آینده ی کشور!
می دانی که عدالت واژه ی فراموش شده در این مرز و بوم می باشد. این را نیز شاید بدانی که یکی از مشکلات اساسی کشور ناشی از بی عدالتی هایی است که در طول سال های گذشته بر مردم بی دفاع این سرزمین روا داشته شده و اکنون نیز جریان دارد.
از سوی دیگر، بر هیچ کسی پوشیده نیست که بی عدالتی های گذشته خود یک بخشی از ریشه های مشکل در کشور می باشد. بی اعتمادی نسبت به دولت و نظام، احساس حقارت در میان توده های مردم، دید منفی و احساس بدبینی مردم نسبت به یک دیگر و نسبت به دولت، ناشی از بی عدالتی هایی است که بر این مردم تحمیل شده است؛ یا حداقل بی عدالتی ها و ظلم و ناروایی ها، یکی از عمده دلیل های این مشکل است.
در چند سال گذشته، با توجه به حمایت های جامعه جهانی، این انتظار وجود داشت که حکومت انتخابی مردم به دردهای چندین ساله ی مردم رسیدگی نموده و حداقل اگر هیچ کاری کرده نمی تواند، برای یک بار هم که شده جنایت کاران و ظالمان را به مردم معرفی می کرد و براساس نظر مردم و قربانیان، در مورد آنان تصمیم می گرفت. یا اگر کاری از دست اش ساخته نبود، کم از کم باید به قاتلان مردم مشروعیت نمی داد و آنان را به حاکمان همان قربانیانی که هزاران داغ دل از آنان دارند، تبدیل نمی کرد.
از سوی دیگر، مردم به روند دموکراتیک انتخابات دل خوش کرده و نمایندگان خود را برگزیدند تا شاید این نمایندگان مرهمی به زخم های مردم بگذارند یا حداقل از نمک پاشی بر زخم های ناسور مردم و قربانیان، جلوگیری کنند. اما شوربختانه که این نمایندگان نام نهاد مردم خاک به چشم مردم ریختند و برای خود امان نامه تصویب کردند و به قربانیان و بی کسان و بیوه زنان و یتیمان، ریشخند زدند.
بنابراین، از شما رییس جمهور آینده ی کشور می خواهم که اگر کاری برای تامین عدالت انجام داده نمی توانید، حداقل به بی عدالتی های بیشتر دامن نزنید و از این طریق به بقای خود و قدرت خود فکر نکنید.
معامله با خون مردم، خون قربانیان، برای هیچ کسی، خصوصا کسی که از سوی مردم انتخاب می شود و رییس جمهور انتخابی مردم اش می باشد، هرگز قابل بخشش نیست.
در این کشور، تنها من قربانی نیستم. کی است که به نحوی قربانی نیست. هم من و هم شما قربانی هستیم. از سوی دیگر، ناقضان حقوق بشر و جنایت کاران و ظالمان، من و شما ندارد. آن که جنایت کار است و آن که ظلم کرده است، باید سزای اعمال خود را ببیند، ولو هرکه و در هر موقعیتی باشد.
بنابراین، از شما رییس جمهور آینده ی کشور به عنوان یک شهروند و یک قربانی ظلم ها و بی عدالتی های گذشته، از شمایی که با رای خودم انتخاب تان می کنم و رییس جمهور خود می خوانم ات، انتظار دارم که نگذارید بیش از این عقده های قربانیان و مردم زجردیده بیشتر شود.
و باید متوجه این نکته بود که هرگاه به درد و رنج مردم رسیدگی نشود، این کار باعث عقده مندی هرچه بیشتر خواهد شد و باید دانست که به وجود آمدن عقده های گروهی و توده ای، خطرناک تر از هرچیز خطر ساز دیگر است.
امیدوارم رییس جمهور آینده متوجه این مساله باشد.