رییس جمهور آینده ی کشور!
جناب عالی با آرای اکثریت مردم این سرزمین انتخاب شده اید. بنابراین شما متعلق به یک قوم، منطقه، زبان و مذهب نمی باشید. من انتظار دارم که جناب شما به عنوان مظهر اراده ی مردم در حمایت از حاکمیت قانون و اجرای برنامه ها گام بردارید.
متاسفانه حاکمیت ها در افغانستان از گذشته های دور تک مذهبی، تک قومی، و تک زبانی بوده اند. هر چند پس از توافق بن و تصویب قانون اساسی جدید، این تبعیض حداقل در قانون اساسی برداشته شد، اما متاسفانه کمترین گام در راستای عملی شدن و تحقق عدالت اجتماعی برداشته نشده است.
هم اکنون اگر به واحدهای اداری کشور نگاه نماییم، نفوس ولایت ها و ولسوالی ها خود بیانگر میزان برخورداری مردم از امکانات و امتیازهای دولتی می باشد. ما هم اکنون ولسوالی هایی با جمعیت کمتر از ۱۰ هزار نفر داریم و در عین حال ولسوالی هایی با جمعیتی بیش از دو صد هزار نفر را در کنار آن می بینیم.
هر چند تلاش ها در راستای ارتقای این ولسوالی ها به ولایت صورت گرفت، اما متاسفانه به دلیل موانعی که در راه آن ایجاد می شود، تا حال این خواست مردم تحقق نیافته است.
متاسفانه در افغانستان فرهنگ قبیله ای سبب شده که در گزینش و استخدام هم تباری به عنوان یک اولویت و معیار به شمار رود.
چه خوب است که جناب عالی یک بار به درصدی کارمندان ارگ ریاست جمهوری، صدارت، وزارت خانه ها و ریاست های مستقل، ولایات، قوماندانی های امنیه و مدیریت های کلان توجه نموده و حد اقل این درصدی ها را برای آگاهی افکار عامه به نشر رسانید. من هرگز طرفدار سهم خواهی و توزیع قدرت بر اساس درصدی اقوام نمی باشم. چون معتقدم که براساس درصدی هرگز مردم صاحب سهم خود نشده، بلکه دلالان سیاسی و قریه داران اقوام به عنوان حق السکوت از آن مستفید می شوند.
با این وصف من انتظار دارم که جناب عالی حداقل در این خصوص توجه نموده و با استخدام و گزینش بر معیار قوم و تبار، شدیدا مبارزه نمایید.
چه خوب است که در آغاز درصدی حضور اقوام در ادارات را نشر کنید تا معلوم شود که تا چه میزان در راستای سهم گیری همگانی در راستای مشارکت مردم گام برداشته شده است.






