این مثال عامیانه «بگیر که نگیرد» اکنون توسط مقامهای همسایگان افغانستان به خوبی تمثیل میگردد. چندی قبل رحمان ملک، وزیر داخله پاکستان گفته بود که طالبان از خاک افغانستان وارد پاکستان شدهاند و به ناامنی دست میزنند. روز گذشته یک فرمانده ارشد نظامی ایران نیز به افغانستان هشدار داد که روزی کاسه صبر ایران لبریز خواهد شد. هشدار این فرمانده ایرانی پس از انفجار خونین روز پنجشنبه در زاهدان ایران صورت میگیرد. جالب این جا است که هر دو کشور همسایه در نه سال گذشته بیشترین سهم در ناامنیهای افغانستان را داشتهاند. برای نمونه دو روز قبل نیروهای ناتو یک فرمانده طالبان به نام ملا اختر را در ولایت فراه به قتل رساندند که مسوولیت وی انتقال طالبان از ایران به افغانستان بود. در مورد کشور همسایه دیگر، پاکستان نیز ثبوت فراوان وجود دارد. حضور رهبران ارشد طالبان، اعضای شورای کویته، مولوی سراج الدین حقانی، از نمونههای عینی است که میتوان به آنها اشاره کرد. بر اساس اظهارات امرالله صالح، رییس سابق امنیت ملی، حکومت پاکستان در چند سال گذشته بیش از ۹۰۰ میلیون دالر را صرف تجهیز و تسلیح طالبان کرده است. گذشته از این، گزارش دانشگاه اقتصادی لندن که یک نهاد معتبر میباشد، از نقش سازمان استخباراتی پاکستان پرده برداشت.
گفتههای اخیر جنرال حمید گل در رابطه با طالبان گواه دیگری از دخالتهای پاکستان میباشد. حمید گل گفته است که ناتو در افغانستان شکست خورده و زمینه برای پاکستان فراهم شده است. وی همواره از طالبان به عنوان مجاهدان راه آزادی در افغانستان یاد کرده است. جمهوری اسلامی ایران نیز پس از توافق بن همانند پاکستان با سیاست دوگانه در تلاش است تا غربیها را در افغانستان با چالشهایی مواجه سازد. جالب این جا است که جمهوری اسلامی ایران از یک سو، حادثه زاهدان را به اسراییل و امریکا نسبت میدهد و از سوی دیگر رجزخوانیهای خود را متوجه افغانستان و پاکستان میسازد.
مقامهای ایرانی در نه سال گذشته – که به طور اوسط در هفته، سه انفجار و انتحار در افغانستان وجود داشته است – هرگز پیامدهای منفی خطر تروریزم را جدی نگرفتند، اکنون که مردمان این کشور قربانی تروریزم میشوند، ایران به جای ارایه راهکار جمعی در برابر این پدیده، به سیاست تهدید همسایگان خود روی میآورد. متاسفانه مقامهای مسوول در وزارت خارجه افغانستان نسبت به گستاخیهای همسایگان همیشه سیاست سکوت را در پیش گرفتهاند و نتوانستهاند به موقع پاسخ مناسبی را برای آنان ارایه نمایند. اما مقامهای ایرانی بدانند که کاسه صبر افغانها سالها است که از مداخله عریان همسایگان لبریز شده است.






