یک حمله خونین و معنادار

حمله انتحاری روز گذشته در برابر دروازه فرماندهی آیساف و در جاده متصل به ارگ ریاست جمهوری  و سفارت امریکا از جهات زیادی  تکان دهنده و غیر قابل پیش بینی بود.
این جاده همچنان به رادیو تلویزیون ملی منتهی می‌شود، جایی که قرار است رییس جمهور کرزی فردا برای یک مناظره تلویزیونی با دو تن از رقیبان‌اش حضور یابد.
در حالی که تنها چهار روز دیگر به انتخابات ریاست جمهوری باقی مانده است و عمده ترین نگرانی امنیت رای دهندگان و مراکز رای دهی است، نفوذ یک موتر پر از مواد انفجاری با یک فرد انتحار کننده به جاده فرماندهی آیساف نباید یک حمله عادی تلقی شود. تجربه نشان داده است که برای ورود حتا موترهای متعلق به مقام های حکومتی و به اصطلاح بزرگان نیز مقررات خاصی در این جاده وجود دارد. بارها و بارها شاهد بوده ایم که حتا کسانی که در سفارت امریکا و یا فرماندهی آیساف نیز دعوت بوده اند و حتا شماره موتر و نام خودشان نیز از قبل در نزد محافظین امنیتی این جاده ثبت بوده است، هنگامی که خواسته اند وارد این جاده شوند مجبور بوده اند تا دقایقی چند به محافظین این جاده توضیح دهند و حتا مواردی وجود داشته که با وجود این که محافظین از قبل در جریان بوده اند نظر به دلایل امنیتی و یا سلیقه ای برخی از موترها را اجازه ورود نداده اند.
در حالی که این نخستین حمله انتحاری در این جاده به شمار می رود و احتمال اشتباه و سهل انگاری محافظین امنیتی در آن بعید نیست، اما نباید تاثیراتی را که این حمله در شرایط حاضر به جا می گذارد دست کم گرفت. با وجود احتمال سهل انگاری محافظین ، احتمال دوم دست داشتن شماری از نفوذی های طالبان در رده های امنیتی و استخباراتی نیز می تواند باشد، زیرا  ورود یک موتر مملو از مواد منفجره تا مقابل دروازه فرماندهی آیساف، آنهم در مزدحم ترین ساعات صبح با آن همه ترتیبات امنیتی که در این جاده وجود دارد، احتمال دوم را بیشتر تقویت می کند.
اما مساله‌ی دیگر تاثیر این حمله بالای روند انتخابات و اعتماد مردم نسبت به امنیت آن است. در حالی که نهادهای امنیتی کشور و فرماندهان نیروهای خارجی مستقر در افغانستان از برنامه ریزی های فراوان برای انتخابات سخن گفته اند و ظاهرا ترتیبات امنیتی در  دروازه های ورودی کابل و شماری از شهرهای بزرگ کشور افزایش یافته است، حمله‌ی انتحاری دیروز در کابل نشانگر این است که تروریستان باوجود ترتبیات موجود قدرت نفوذ را دارند و می توانند حتا تا دروازه فرماندهی آیساف خود را برسانند.
در حالی که حملات متعدد انتحاری و بمب گذاری های کنار جاده ای در بخش های دیگری از کشور رخ می دهد و  نیز درگیری میان طالبان و نیروهای افغان و خارجی در شماری از مناطق کشور جریان دارد، اما باید به خاطر داشته باشیم که حمله انتحاری دیروز در کابل در نزدیکی سفارت امریکا و ارگ ریاست جمهوری و  مقابل دروازه فرماندهی آیساف پیامی قاطعی دارد و بسیار سمبولیک است. این حمله انتحاری در واقع حمله ای است به تمام کشورهای عضو ناتو و حاوی این پیام است که باوجود تلاش های گسترده ای که آنان در مقابله با تروریستان انجام می دهند، آنان قدرت این را دارند که حتا دروازه مقر فرماندهی شان را هدف قرار بدهند.
در حالی که روحیه دادن به مردم در آستانه‌ی انتخابات کار درستی است، اما نهادهای امنیتی افغان و نیروهای خارجی مستقر در کشور نباید تنها به روحیه دادن محض تکیه کنند، تامین امنیت فزیکی و روانی شهرواندان افغانستان و بلندبردن اطمینان آنها جهت اشتراک در انتخابات نیازمند اقدام‌های گسترده امنیتی و استخباراتی است.
متاسفانه دیده شده است که توجه، تمرکز و مصروفیت بیش از حد مقام‌های دولتی ما به شمول مقام های امنیتی و استخباراتی کشور در جهت کسب آرای بیشتر به یک نامزد خاص باعث شده است که آنها وظایف اصلی شان را در مواردی از یاد ببرند و این باعث شود که حوادثی از این دست رخ بدهد.