نشست «افغانستان امن نیست» در مونیخ آلمان با حضور فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران و نماینده‌گان نهادهای اجتماعی برگزار شد و شرکت‌کننده‌گان در آن بر بحران‌های سیاسی و اقتصادی افغانستان، نقض حقوق بشر و وضعیت نامعلوم پناه‌جویان این کشور در پاکستان و آلمان تاکید کردند. سخنرانان هشدار دادند که بلاتکلیفی مهاجران و سکوت جامعه جهانی نه‌تنها وضعیت مردم افغانستان را بحرانی‌تر می‌کند، بلکه امید و چشم‌انداز آزادی، برابری و عدالت در این کشور را تهدید می‌کند.
برخی فعالان مدنی، روزنامه‌نگاران و نماینده‌گان نهادهای اجتماعی روز شنبه ۸ نوامبر ۲۰۲۵ نشستی با عنوان «افغانستان امن نیست» در مونیخ آلمان برگزار کردند. این برنامه با همکاری شورای پناهنده‌گان بایرن، بلوِلو دی موناکو، حقوق شما اهمیت دارد، آکادمی گئورگ فون فولمار، یک قلب برای افغانستان و شورای مهاجران مونیخ برگزار شد و هدف آن بازگرداندن توجه به وضعیت افغانستان و مهاجران افغانستان در پاکستان و آلمان بود.
سخنرانان در این نشست بر ضرورت حمایت از مهاجران افغانستان، توجه به بحران‌های سیاسی و اقتصادی افغانستان و رعایت حقوق بشر در این کشور تاکید کردند و هشدار دادند که وضعیت مهاجران و شهروندان افغانستان در معرض بی‌توجهی و بلاتکلیفی قرار دارد.
استفان دون‌والد، نماینده بلوِلو دی موناکو، درباره وضعیت عمومی افغانستان صحبت کرده و گفته است: «رسانه‌ها و افکار عمومی در آلمان عمدتاً به موضوعاتی مانند طالبان و سرکوب زنان می‌پردازند، اما بحران‌های اقتصادی، کمبود آب و مشکلات زنده‌گی روزمره مردم کم‌تر دیده می‌شود.» او افزوده که بررسی دقیق عمل‌کرد طالبان در شهرها و روستاها برای درک واقعیت شرایط مردم ضروری است.
توماس روتیگ، بنیان‌گذار و مدیر پیشین «شبکه تحلیل‌گران افغانستان (AAN)، چشم‌انداز سیاسی و امنیتی افغانستان را شکننده توصیف کرده است. او گفته است که دولت آلمان در تعاملات سیاسی‌اش با طالبان، برنامه‌های اخراج را بر حقوق بشر اولویت می‌دهد؛ رویکردی که او آن را «بی‌وجدانی» توصیف کرده است.
روتیک با اشاره به ممنوعیت‌های آموزشی و تحصیلی دختران و زنان، تاکید کرده که فرصت‌های شغلی محدود و حضور اجتماعی زنان تقریباً حذف شده است. به گفته او، آینده افغانستان بدون مشارکت فعال زنان و توجه واقعی جامعه جهانی به حقوق بشر قابل تصور نیست و این محدودیت‌ها پیامدهای اقتصادی و اجتماعی گسترده‌ای به همراه دارد.
اِوا بایر، کارشناس کابل لوفتبرکه، به وضعیت مهاجران افغانستان اشاره کرده و گفته است: «افرادی که پذیرش آن‌ها از سوی دولت آلمان تایید شده بود، اما روند انتقال آن‌ها متوقف شده، در بلاتکلیفی قرار دارند. برخی از این افراد توسط مقامات پاکستانی بازداشت و به افغانستان بازگردانده شده‌اند. رفتار دولت آلمان متناقض به نظر می‌رسد و نیاز به شفافیت بیش‌تری دارد.»
این کارشناس همچنین بر شفافیت و حمایت قانونی از مهاجران افغانستان تاکید کرده و گفته که جامعه بین‌المللی و دولت‌های اروپایی باید تضمین کنند که وعده‌های داده شده به مردم افغانستان عملی شود و آن‌ها بتوانند در امنیت زنده‌گی کنند. او افزوده که توقف برنامه‌های پذیرش و ادامه اخراج‌ها پناه‌جویان نه‌تنها وضعیت مهاجران را بحرانی می‌کند، بلکه پیام ناامیدی به کل مردم افغانستان و فعالان مدنی در داخل و خارج کشور ارسال می‌کند.
سعادت امیری، از سازمان «یک قلب برای افغانستان» (Ein Herz für Afghanistan)، بر چشم‌انداز امید و مقاومت مردم افغانستان تاکید کرده و گفته است: «با وجود بحران‌ها و محدودیت‌ها، امید به آزادی، برابری و عدالت زنده است. حمایت از مکتب‌ها، آموزش و گروه‌های داوطلب کوچک می‌تواند در آینده نقش روشنگری و آزادی‌بخشی داشته باشد.» او از جامعه جهانی و دولت‌ها، به ویژه آلمان، خواسته تا توجه خود را به ارزش‌های انسانی و حقوق بشر معطوف کنند و اجازه ندهند این ارزش‌ها محدود به مرز، زبان یا فرهنگ خاصی شود.
در پایان نشست، شرکت‌کننده‌گان بر لزوم حفظ توجه جامعه جهانی به بحران افغانستان و حمایت از مردم و مهاجران این کشور تاکید کردند و هشدار دادند که بلاتکلیفی مهاجران و سکوت جهانی، تهدیدی جدی برای امید و آزادی در افغانستان است.
این نگرانی‌ها در حالی مطرح شده است که صدها پناه‌جو که پذیرش آن‌ها از سوی دولت آلمان تایید شده بود، در پاکستان در بلاتکلیفی به سر می‌برند و در معرض اخراج اجباری و باج‌گیری پولیس پاکستان قرار دارند. پیش‌تر، پولیس پاکستان با هجوم به پناه‌گاه‌های این پناه‌جویان، شماری از آن‌ها را بازداشت و به افغانستان بازگردانده است. پناه‌جویان بارها از وضعیت نامساعد روحی و روانی و بی‌سرنوشتی خود در پاکستان شکایت کرده‌اند.
