روزنامه ۸صبح نشست سالانه خود را با حضور دانشگاهیان و چهرههای سیاسی در واشنگتن دیسی، پایتخت ایالات متحده، برگزار کرده است. در این نشست، شرکتکنندهگان درباره «تنوع و برابری در افغانستان» گفتوگو میکنند. در آغاز این نشست، شرکتکنندهگان برای ادای احترام به قربانیان جنگهای افغانستان یک دقیقه سکوت کردند. شرکتکنندهگان گفتند که پذیرش تنوع و برابری در افغانستان میتواند کشور را از وضعیت رقتبار کنونی نجات دهد و بستر صلح پایدار و تقویت ارزشهای دموکراتیک را نهادینه سازد. برخی از آنها تاکید کردند که اتحاد و یکپارچهگی افغانستان باید با حفظ تنوع و تکثر اجتماعی همراه باشد و همه باید برای برابری تلاش کنند. به گفته شرکتکنندهگان، کثرتگرایی بدون زیست مسالمتآمیز ممکن نیست و برای داشتن زندهگی صلحآمیز در افغانستان، ضروری است که تفاوتها به رسمیت شناخته شوند.
نشست سالانه روزنامه ۸صبح تحت عنوان «تنوع و برابری در افغانستان» در باشگاه ملی مطبوعات واشنگتن دیسی، پایتخت ایالات متحده، با حضور جمع کثیری از نخبهگان سیاسی، مقامهای حکومت پیشین، پژوهشگران و صاحبنظران در عرصههای مختلف برگزار شده است. هدف این نشست، بررسی پذیرش تنوع و تقویت راههای برابری در افغانستان با توجه به تجارب گذشته و وضعیت کشورهای در حال منازعه است.
این نشست بعد از چاشت جمعه، ۳۰ سنبله، به وقت افغانستان، در ایالات متحده برگزار شد. خالد خسرو، مجری این برنامه و یعقوب ابراهیمی، با خوشامدگویی و مقدمهچینی، آغازگر نشست بودند. سخنرانان اصلی این نشست شامل دکتر رنگین دادفر سپنتا، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی حکومت سابق افغانستان، سیما سمر، رییس پیشین کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و فرهاد دریا، آوازخوان مشهور کشور بودند.
بحث نخست این نشست با حضور چهار چهره دانشگاهی تحت عنوان «بازانگاری تنوع و برابری در دولت-ملت افغانستان» برگزار شد. مرضیه حسینی، گرداننده بخش نخست، با حضور نورین نظری، علی کریمی و پرویز مصمم، درباره ملیگرایی و شهروندی، سرنوشت آزادی در افغانستان و چالشهای محیطی برای زنان در اداره عمومی کشور گفتوگو کردند.
بحث دوم تحت عنوان «سیاست هویتی و آینده یکپارچهگی اجتماعی در افغانستان» با گردانندهگی حسینه جلال برگزار شد. در این بخش، عباس فراسو، فواد پویا، سخی برایملی و مریم میترا درباره تراژدیهای افغانستان، نقش اقلیت ترکمن در کمک به اکنون و آینده کشور و اهمیت برابری جنسیتی بهعنوان راهی برای دستیابی به عدالت اجتماعی در افغانستان گفتوگو کردند.
در بحثی دیگر تحت عنوان «تنوع و همهشمولیت از طریق آموزش و دموکراسی»، با گردانندهگی حسیبه اتکپال و حضور عمر صدر، نازیلا جمشیدی، وصال فقیریار و عارف سحر، پلورالیسم دموکراتیک بهعنوان جایگزینی برای مینمالیسم دموکراتیک مورد بررسی قرار گرفت. آنها درباره پرورش جامعه فراگیر از طریق نهادینهسازی آموزش صلح در افغانستان، اهمیت صلح در کتابهای درسی بهعنوان مبنایی برای همهشمولیت و تنوع و ترویج شمولیت و تنوع اجتماعی از طریق فعالیتهای مدنی در جنبش روشنگری بحث کردند.
سخنرانان اصلی و شرکتکنندهگان این نشست نیز صحبتهای کوتاهی در مورد برگزاری این رویداد داشتند. آنان برگزاری چنین نشستهایی را برای تقویت گفتوگو و درک بهتر از تنوع و برابری در افغانستان مهم ارزیابی کردند. به گفته آنها، تامین عدالت، ترویج دموکراسی و تقویت آزادی بیان بدون پذیرش تنوع و برابری در افغانستان ممکن نیست و عدم مدیریت تنوع در جامعه، موجب تداوم منازعه در کشور شده است.
سیما سمر، رییس کمیسیون حقوق بشر پیشین افغانستان و یکی از سخنرانان این نشست، در گفتوگو با روزنامه ۸صبح از برگزاری چنین نشستهایی استقبال کرد و ابراز امیدواری میکند که این نشستها بتوانند به آگاهیدهی و جهتدهی مردم برای احترام به یکدیگر، پذیرش همدیگر و مشارکت در زندهگی جمعی کمک کنند. به گفته او، آزادی بیان یکی از مسایل بنیادی جامعه انسانی و صلحآمیز است که نیاز به تقویت دارد و مسایلی چون آزادی بیان، برابری و پذیرش تنوع میتواند در بهبود وضعیت رقتبار کنونی افغانستان نقش ارزندهای ایفا کند.
دکتر رنگین دادفر سپنتا، وزیر امور خارجه و مشاور امنیت ملی حکومت سابق افغانستان، این نشست را «عالی و خوب» توصیف کرد و گفت که شرکتکنندهگان کنفرانس درباره یکی از معضلات اصلی افغانستان، بهویژه برای تامین صلح پایدار، اتحاد و یکپارچهگی با حفظ تنوع و تکثر اجتماعی و مشارکت مردم در این روند گفتوگو کردهاند. به گفته او، افغانستان یک کشور چندزبانه و سیوچندقومی است که همه برای استقلال آن جانفشانی و فداکاری کردهاند. او تاکید میورزد که این وظیفه همه شهروندان مسوول افغانستان است که از یک سو وحدت مردم و تمامیت ارضی کشور را حفظ کنند و از سوی دیگر با وجود تنوع قومی و فرهنگی، برای عدالت، برابری، برادری و خواهری تلاش کنند و مردم افغانستان نسبت به یکدیگر تساهل داشته باشند.
داکتر عمر صدر، پژوهشگر سیاست و یکی از سخنرانان این نشست، میگوید که تنوع و همدیگرپذیری یکی از نیازهای جدی مردم افغانستان است. به گفته او، کثرتگرایی بدون همزیستی مسالمتآمیز ممکن نیست و همزیستی مسالمتآمیز نیز بدون درک از تنوع امکانپذیر نیست. او تاکید میکند که جامعه افغانستان برای همزیستی مسالمتآمیز و درک بهتر از تنوع، نیازمند گفتوگو است.
با این حال فرید حمیدی، دادستان کل پیشین کشور، نیز با تاکید بر به رسمیت شناختن تنوع در افغانستان میگوید که «تنوع و برابری در افغانستان» یکی از مهمترین مسایلی است که برای ختم بحران، تامین عدالت، ایجاد صلح پایدار و زندهگی آبرومند، سالم و باعزت، بسیار ضروری است و باید تقویت شده و درباره آن گفتوگو شود. او میافزاید که افغانستان به لحاظ تنوع یکی از کشورهای غنی است که دارای فرهنگها و زبانهای متفاوت است و باید این تفاوتها به رسمیت شناخته شود. دادستان کل پیشین از روزنامه ۸صبح به خاطر برگزاری این نشست تشکر میکند که برای جمعآوری نظریات و پیشنهادات نخبهگان کشور در راستای ایجاد یک جامعه متنوع، برابر، صاحب حقوق، عزت و کرامت تلاش ورزیده است.
همچنین فرهاد دریا، هنرمند پرآوازه کشور، در این نشست شرکت کرده و میگوید که او بسیار کم در نشستها حضور مییابد، اما پس از روزگار درازی علاقهمند به شرکت در این نشست شده است. او میافزاید که نکات برجستهای در این نشست مطرح شده که فراتر از مسایل روزمره است. آقای دریا در مورد نقش موسیقی در برابری صحبت کرده و تاکید میکند که چگونه موسیقی میتواند به پذیرش تنوع کمک کند و بین فرهنگهای مختلف پل بزند تا تفاوتها را بهعنوان تهدید نبینند، بلکه بهعنوان فرصتی برای رشد و همکاری بشناسند.
نازیلا جمشیدی، فعال عدالت اجتماعی و یکی از شرکتکنندهگان این نشست، میگوید که تنوع در افغانستان بهخوبی مدیریت نشده و این امر باعث منازعه در کشور شده است. او تاکید میکند که اگر تنوع بهدرستی مدیریت نشود، منازعه ایجاد خواهد شد. به گفته او، ناتوانی در فراگیر ساختن جامعه و همهشمول کردن تنوع، منجر به منازعه شده است. خانم جمشیدی میافزاید که نسل تحصیلکرده و دانشگاهی امروز افغانستان در تلاش است که از طریق تحقیق و مطالعه، تنوع را بهعنوان منبع همدیگرپذیری و ایجاد اجماع فراگیر به کار گیرد.
گفتنی است که این نشست با حضور مهمانان و شرکتکنندهگان به بحث در مورد مسایل مختلف ادامه دارد. در این بحثها، راهها و امکانات درک بهتر از پذیرش تنوع و برابری در افغانستان با توجه به تجارب گذشته و فرصتهای موجود بررسی میشود.






