بهتازهگی دو ویدیو از شکنجه کودکان در شبکههای اجتماعی واکنشبرانگیز شده است. در یکی از این ویدیوها که منابع محلی با ۸صبح شریک ساختهاند، دیده میشود که دو جنگجوی طالبان در سپینبولدک قندهار، کودکی را به اتهام انتقال کالا به پاکستان شکنجه میکنند و کودکان دیگری نیز در صف انتظار نشستهاند تا از سوی طالبان لتوکوب شوند. همزمان، ویدیوی شکنجه یک کودک در یک مدرسه دینی که گفته میشود در ولایت تخار ثبت شده، نشان میدهد فردی که کودک او را «قاری صاحب» خطاب میکند، با وجود التماس و گریه او، کودک را با کیبل و لگد لتوکوب میکند. کاربران شبکههای اجتماعی برخورد خشونتآمیز با کودکان را نکوهش کرده و از خانوادهها خواستهاند کودکانشان را به مدرسههای دینی که در آنها مصونیت کودکان تضمین نمیشود، نفرستند.
جنگجویان طالبان در پنج سال گذشته بارها افراد متهم را در ملأعام لتوکوب کرده و در مواردی نیز تیرباران کردهاند. بهتازهگی ویدیویی در اختیار ۸صبح قرار گرفته است که نشان میدهد دو جنگجوی طالبان یک کودک را بهشدت لتوکوب میکنند. منابع میگویند طالبان این کودکان را به اتهام انتقال کالا به پاکستان شکنجه کردهاند؛ در حالی که خود طالبان نیز بهصورت گسترده در قاچاق و انتقال کالا در مسیر پاکستان و افغانستان دست دارند.
ویدیوی شکنجه کودکان در سپینبولدک قندهار در اختیار ۸صبح قرار گرفته است که نشان میدهد دو جنگجوی طالبان، باوجود التماس و درخواست رهایی از سوی حاضران، یک کودک را بهشدت لتوکوب میکنند. صدای کودکانی که شاهد این صحنه هستند نیز در ویدیو شنیده میشود که میگویند این کار «گناه» دارد. منابعی که این ویدیو را در اختیار ۸صبح قرار دادهاند، میگویند کودکانی که در ویدیو دیده میشوند، در صف نشستهاند و طالبان همه آنان را به نوبت شکنجه میکنند.
منابع محلی در سپینبولدک قندهار تایید میکنند که شماری از کودکان فقیر در مسیر میان چمن و سپینبولدک، برخی کالاها را بهصورت قاچاق از یک سوی مرز به سوی دیگر انتقال میدهند. به گفته منابع، این کودکان در حالی از سوی طالبان شکنجه میشوند که خود این نیروها نیز هر شب صدها موتر حامل کالا را بهصورت قاچاقی وارد افغانستان میکنند. آنان میافزایند که در مسیرهای قاچاق، اگر کسی به طالبان پول پرداخت نکند، از سوی این گروه بازداشت و سپس با مجازاتهای صحرایی روبهرو میشود.
همزمان، ویدیوی دیگری در شبکههای اجتماعی بهگونه گسترده دستبهدست میشود که در آن دیده میشود فردی، یکی از دانشآموزان یک مدرسه دینی را در برابر دیگران بهشدت لتوکوب میکند. کاربران شبکههای اجتماعی گفتهاند که فردی که این کودک را شکنجه میکند، خودش نابینا است. به گفته کاربران، او باشنده اصلی ولسوالی کشم ولایت بدخشان است و در حال حاضر در یک مدرسه دینی در ولسوالی رستاق ولایت تخار بهسر میبرد.
در این ویدیو دیده میشود که مردی را که کودک او را «قاری صاحب» صدا میزند، با وجود التماسهای کودک، او را میخواباند و از دیگر کودکان نیز میخواهد دستها و پاهایش را محکم بگیرند. سپس، پس از آنکه کودک را به رو میخوابانند، این مرد با کیبل به سرین کودک میزند و پس از آن او را زیر لگد میگیرد و به سر و کلهاش ضربه میزند. با وجود گریه و التماس کودک، او به درخواستهایش توجهی نمیکند.
کاربران شبکههای اجتماعی با انتقاد از پدران و مادرانی که کودکانشان را به چنین مدرسههای دینی میفرستند، میگویند آموزش باید در فضایی همراه با احترام و امنیت صورت گیرد. به گفته آنان، شکنجه کودکان در برخی مدرسههای دینی سابقه طولانی دارد و چنین رفتارهایی میتواند کودکان را در آینده خشن و دارای رفتارهای غیرمعمول بار بیاورد.
فرزانه ایوبی، یکی از کاربران، با بهاشتراکگذاری این ویدیو نوشته است: «این چیزی نیست که بتوان نامش را آموزش و تربیت گذاشت؛ آموزش باید با محبت، احترام و امنیت همراه باشد، نه با ترس، خشونت و شکنجه. هیچ پدر و مادری نباید در برابر آزار فرزندش سکوت کند. کودکی که برای یادگیری به مدرسه یا مسجد میرود، حق دارد در محیطی امن باشد، نه اینکه با خشونت و تحقیر روبهرو شود.»
بهرام بهرام، یکی دیگر از کاربران، نوشته است: «دیدن چنین صحنهای واقعاً دل انسان را به درد میآورد. کودکی معصوم را با چوب، به این شکل وحشیانه و بیرحمانه زدن، نه آموزش است، نه تربیت و نه دینداری؛ این خشونت عریان و لگدمالکردن کرامت انسانی یک کودک است.»
آقای بهرام افزوده است: «به پدر و مادرها صریح میگویم: فرزندان معصومتان را به هر کسی که نام «ملا» یا «قاری» بر خود گذاشته نسپارید. آموزش دین تنها در انحصار این افراد جاهل و خشن نیست. اگر کسی برای آموزش، کودک را میترساند، تحقیر میکند و با چوب میزند، باید پاسخگوی این خشونت باشد.»
یحیی حازم سپندییار، نوشته است: «به پندار من قاریی که چنان بیدادی و ستمگری میکند نیز آلوده چرخه ستمگستر و بیدادگریست. آن قاری نیز از گهواره رهسپار ستمکدههایی شده که همه کودکیاش را با گریه، ضجه و آه؛ بیهیچ آغوشی، بیهیچ تسلیگری، بیهیچ مهر مادری و تکیهگاه پدری بهسر کرده است.» به گفته او، از آن قاری نیز بهدلیل چرخه ستمگری و خشونت، انسانیتزدایی شده است؛ چنین فردی آنچه دیگران میگویند، ندیده و تجربه نکرده تا بتواند آن را انجام دهد.
پیش از این، نهادهای مختلف سازمان ملل متحد در گزارشهای متعدد درباره خشونت علیه کودکان و مجازات بدنی در افغانستان هشدار داده و بر ممنوعیت مجازات بدنی و ضرورت حفاظت از کودکان تاکید کردهاند.
