شماری از دخترانی که پس از اعمال ممنوعیتهای طالبان از آموزش و تحصیل محروم شدهاند، به مناسبت روز جهانی دختر میگویند با قلبهای شکسته اما ذهنهایی بیدار، همچنان ایستادهاند و در برابر سیاهی و تاریکاندیشی طالبان مبارزه میکنند. برخی از این دختران که دانشجوی دانشگاه آنلاین ویژه زنان هستند، میگویند جهان در حالی از روز دختر تجلیل میکند که دختران در افغانستان در بدترین وضعیت ممکن به سر میبرند.
رویا ملک، دانشجوی دانشگاه آنلاین زن، با ارسال پیامی به مناسبت روز جهانی دختر به روزنامه ۸صبح میگوید که در شرایطی که تمام درها به روی دختران بسته شده بود، آموزش آنلاین و دانشگاه آنلاین زن نماد ایستادهگی و چراغی برای روشن نگهداشتن زنان بود که استوار ایستاد و از دختران محروم از آموزش حمایت کرد. او مدعی شده که این دانشگاه با وجود محدودیتها و سختیهای فراوان، هنوز هم تلاش میکند، اما نهادهای مددرسان به آن توجه نکردهاند. به گفته او، کسانی که خود را حامی دختران این سرزمین میدانند، باید با چنین نهادهایی همکاری کنند.
زهرا شرار، دختر دیگری که به مناسبت روز جهانی دختر سخن میگوید، میافزاید که شرایط آنقدر سخت و دشوار است که بسیاری از دختران از آرزوهایشان دست کشیدهاند. به گفته او، در چنین شرایطی، دانشگاه آنلاین زن به آنها کمک کرده و او و سایر دانشجویان این دانشگاه به این باور رسیدهاند که هیچ مانعی نمیتواند جلوی تحقق رویاهایشان را بگیرد.
این دانشجو میگوید: «شاید برق قطع شود، انترنت ضعیف باشد یا هزاران دغدغه روزمره در برابر من قرار گیرد، اما وقتی به آینده فکر میکنم، تمام این سختیها کوچک میشوند. هر صفحهای که میخوانم، هر درسی که یاد میگیرم و هر لحظهای که برای رشد خودم میجنگم، به من یادآوری میکند که در دل تاریکی هم میتوان چراغی روشن کرد.»
زرمینه وکیلی، دانشجوی دیگر دانشگاه آنلاین زن، میگوید زمانی که درِ آموزش و تحصیل حضوری به رویش بسته شد، به آموزش آنلاین روی آورد. به گفته او، در حال حاضر آموزش آنلاین تنها راه نجات تحصیلی دختران در افغانستان است، اما جهان در برابر این مسیر تحصیلی نیز سکوت اختیار کرده است.
این دانشجو میافزاید: «چهار سال از عمر ما در تاریکی هدر رفت. اگر ما صدای خود را بلند نکنیم، ممکن است چهار سال یا بیشتر نیز به همین منوال سپری شود و من، دختری جوان که تشنه علم و آموزش هستم، به زنی پیر و بیسواد مبدل شوم؛ زنی که نهتنها نزد خود، بلکه در برابر نسلهای آیندهاش نیز سرافکنده خواهد بود؛ زیرا نتوانستم از راههای بدیل استفاده کنم و با فراگیری علم، نهتنها خودم، بلکه سرنوشت نسلهای بعدی را نیز روشن سازم.»
بانو وکیلی تاکید کرده است که دانشگاه آنلاین زن یکی از نهادهای حامی دختران است و باید از این نهاد حمایت شود. او میگوید نهادهای حامی زنان باید از این دانشگاه و دانشجویان دختر پشتیبانی کنند. همچنین، از رسانهها میخواهد که در این زمینه صدای دختران را بازتاب دهند.
این دختران در حالی خواهان حمایت از آموزشهای آنلاین بهویژه دانشگاه آنلاین زن شدهاند که طالبان محدودیتهای شدیدی بر خدمات مخابراتی و انترنتی در کشور اعمال کردهاند. این گروه پس از قطع ۴۸ ساعته انترنت و خدمات مخابراتی در سراسر کشور، اخیراً نیز دسترسی به اینستاگرام، تیکتاک و فیسبوک را محدود کرده و بدون فیلترشکن امکان استفاده از آنها وجود ندارد.
طالبان همچنین در چهار سال گذشته زنان و دختران را از تمامی حقوق انسانیشان محروم کردهاند و در حال حاضر دختران بالاتر از صنف ششم حق آموزش ندارند. این گروه در قانون امر به معروف و نهی از منکر خود، صدای زنان حتا تلاوت از زبان آنان را «عورت» توصیف کرده و تاکید کردهاند که صدای زنان نباید بیرون از خانه شنیده شود.
این دختران در حالی از محرومیت آموزشی و موانع رسیدن به آرزوهایشان سخن میگویند که شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، مکانیسمی مستقل برای تحقیق درباره جنایات جنسی طالبان ایجاد کرده است.
از سوی دیگر، دادگاه مردمی برای زنان افغانستان که با ابتکار چهار نهاد حقوق بشری و مدنی افغانستان در اسپانیا برگزار شده است. در این دادگاه، ۲۲ زن علیه طالبان شهادت دادند. دادگاه مردمی اعلام کرده است که قرار است طی دو ماه آینده، مواردی از جمله رفتار طالبان در نقض حقوق زنان، محرومیت از دسترسی به آموزش و اشتغال، آزارهای مبتنی بر جنسیت و دیگر موارد نقض حقوق بشر را بررسی کرده و تصمیم نهایی خود را صادر کند.
