باشندهگان روستای «روضه» در ولایت غزنی میگویند که طالبان بدون رعایت مراحل قانونی و نادیدهگرفتن اسناد مالکیت، زمینهای مردم را در منطقه «دشت تلخکزار/دهنه شیر» به بهانه ایجاد ترمینال ترانسپورتی غصب کردهاند. به گفته آنان، این زمینها سدهها در اختیار باشندهگان محل بوده و منبع اصلی زراعت، معیشت و آب آشامیدنی هزاران خانواده به شمار میرود. با وجود مراجعه مکرر به ادارات زیر کنترل طالبان و ارایه اسناد رسمی، هیچ بررسی قانونی و بیطرفانهای انجام نشده است. باشندهگان قریه روضه خواستار توقف فوری پروژه و تعیین هیأت مستقل برای بررسی مالکیت زمینها هستند و تأکید میکنند که حق مالکیت آنان مشروع و غیرقابل سلب است.
شماری از باشندهگان روستای روضه، واقع در ساحه تاریخی «روضه سلطان محمود غزنوی» در ولایت غزنی، میگویند که طالبان بدون رعایت مراحل قانونی و بدون توجه به اسناد مالکیت آنان، زمینهای مردم را در منطقه «دشت تلخکزار/دهنه شیر» به بهانه ایجاد ترمینال ترانسپورتی غصب کردهاند. باشندهگان روضه میگویند که این منطقه یکی از پرجمعیتترین مناطق مسکونی شهر غزنی به شمار میرود و بیش از پنج هزار تن در آن زندهگی میکنند.
باشندهگان روضه میگویند که این زمینها سدهها در اختیار مردم محل بوده و بهعنوان منبع اصلی زراعت، معیشت و بقای هزاران خانواده محسوب میشده است، اما طالبان آن را به زور از مردم غصب کرده و هیچ توجهی به اسناد و مدارک مالکیت مردم ندارند.
این باشندهگان غزنی میگویند: «براساس قبالههای شرعی، اسناد عرفی و شواهد تاریخی معتبر که نزد مردم قریه روضه موجود است، این زمینها کاملاً ملکیت خصوصی مردم بوده و هیچ گونه تعلق حقوقی یا شرعی به دولت نداشته است. با این وجود، ادارات محلی طالبان با نادیدهگرفتن این اسناد، کار ایجاد ترمینال موترهای باربری را در این ساحه آغاز کردهاند.»
باشندهگان روضه میافزایند: «در محدوده این زمینها، کاریز تاریخی بیبی مایات (مایان) نیز واقع شده که منبع اصلی آب آشامیدنی و زراعتی برای هزاران خانواده قریه روضه به شمار میرود. هرگونه تصرف، تغییر یا تخریب این منطقه، بهطور مستقیم زندهگی مردم، امنیت غذایی و ساختار اجتماعی منطقه را تهدید میکند.»
باشندهگان قریه روضه تأکید میکنند که با وجود مراجعههای مکرر به ادارات مربوط زیر کنترل طالبان، ارایه عرایض رسمی و ارایه اسناد ملکیت، هیچ بررسی بیطرفانه و قانونی انجام نشده و حتا از رسیدهگی به مدارک مردم نیز جلوگیری شده است. به گفته آنان، این وضعیت نقض آشکار اصول عدالت، حقوق مالکیت و موازین شرعی را نشان میدهد. به گفته آنان، غصب زمینهای مردم تحت هر عنوانی، حتا به بهانه پروژههای عامالمنفعه، غیرقابل قبول است و هیچ مشروعیت شرعی یا قانونی ندارد. ادامه این روند میتواند پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و امنیتی جبرانناپذیری برای منطقه در پی داشته باشد.
این باشندهگان غزنی از طالبان میخواهند که فوراً اجرای پروژه در زمینهای مورد منازعه متوقف شود و یک هیأت مستقل، بیطرف و تخنیکی- حقوقی برای بررسی اسناد مالکیت مردم تعیین گردد. آنان تأکید میکنند که حقوق شرعی و قانونی باشندهگان قریه روضه باید بهطور کامل تأمین شود و از تکرار چنین موارد غصب زمین در ولایت غزنی جلوگیری بهعمل آید. به گفته باشندهگان قریه روضه، دفاع از مالکیت حق مشروع و شرعی آنان است و آنان در چارچوب راههای مدنی و قانونی، پیگیر تأمین عدالت خواهند بود.
یکی از باشندهگان غزنی میگوید: «در این زمین مردم للمی کشت میکردند و کاریز آبشان نیز از همین زمین میگذرد. کمی پایینتر، مردم یک بند آب هم ساخته بودند. مردم به چندین اداره مراجعه کرده و عریضه دادهاند، اما کسی توجه نکرد و کار ساخت آغاز شد. در این ساحه حدود پنج هزار خانواده زندهگی میکنند. همه باشندهگان این ساحه تاجیک هستند.»
یکی دیگر از باشندهگان قریه که نخواست نامش فاش شود، میگوید: «این زمین زراعتی قریه روضه متعلق به مردم است و به زور غصب شده است. اگر از ساخت ترمینال جلوگیری نشود، کاریز آب مایان خشک خواهد شد.»
باشنده دیگری از غزنی میگوید که این زمین دارای اسناد و قباله معتبر مردم روستای روضه است، اما طالبان به این مدارک توجه نکرده و زمینهای مردم را به زور تصرف کردهاند. او میافزاید: «این بزرگترین ظلم در حق مردم روضه است. طالبان باید تجدید نظر کنند. در این ساحه سلسله چاههای کاریز تاریخی وجود دارد و در صورت ساخت و ساز که باعث خشک شدن کاریز شود، مردم قریه با مشکلات فراوان روبهرو خواهند شد.»
این نگرانیها همزمان با اعلام وزارت ترانسپورت و هوانوردی طالبان مطرح شده است؛ این وزارت گفته که کار ساخت یک ترمینال در ولایت غزنی با هزینه بیش از ۳۴ میلیون افغانی آغاز شده است، اقدامی که باشندهگان محل آن را غصب زمین و ظلم به مردم توصیف میکنند.
