برخی از مادران و داکتران در ولایت فاریاب می‌گویند که با وجود ترس‌ها و شایعات موجود در میان خانواده‌ها، آگاهی عمومی نسبت به اهمیت واکسین پولیو در این ولایت افزایش یافته است. آنان تأکید می‌کنند که بسیاری از مردم اکنون اهمیت واکسین را درک کرده و در تلاشند تا فرزندان خود را در برابر این بیماری فلج‌کننده محافظت کنند. این گروه از مادران و داکتران از خانواده‌هایی که همچنان به واکسین پولیو دید منفی دارند و از تزریق آن به کودکان‌شان خودداری می‌کنند، می‌خواهند تا آینده فرزندان خود را به خطر نیندازند و با مراجعه به کلینیک‌های صحی و شرکت در برنامه‌های عمومی واکسین پولیو، از فلج شدن کودکان‌شان جلوگیری کنند و نگذارند کودکانی که سالم به دنیا آمده‌اند، با آینده معیوب روبه‌رو شوند.
چندی پیش وزارت صحت عامه طالبان در همکاری با نهادهای بین‌المللی «کارزار فرعی» واکسین پولیو سال ۲۰۲۶ میلادی را آغاز کرده بود. طبق اعلام طالبان، در این دور از واکسیناسیون، حدود ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال در ۱۷۲ ولسوالی و ۱۸ ولایت در حوزه‌های مختلف کشور شامل مرکز، جنوب، شرق، غرب، جنوب‌شرق، شمال و شمال‌شرق تحت پوشش قرار گرفته و واکسین پولیو دریافت کرده‌اند.
منابع صحی در ولایت‌های فاریاب و بادغیس اعلام کرده‌اند که روند واکسیناسیون پولیو در این ولسوالی‌ها از تاریخ ۹ تا ۱۲ فبروری ۲۰۲۶ میلادی برگزار خواهد شد. آنان از خانواده‌ها و والدین درخواست کرده‌اند که به اهمیت این برنامه توجه کنند و کودکان خود را برای دریافت واکسین پولیو به مراکز صحی مراجعه کنند تا از فلج شدن احتمالی آنان جلوگیری شود.
زرمینه، یکی از زنان شیرده در فاریاب، می‌گوید: «من همه‌ساله فرزندانم را واکسین پولیو می‌کنم و از خدمات دفتر یونیسف تشکر می‌کنم. دو قطره واکسین باعث شده تا فرزندانم سالم بمانند. امیدوارم نهادهایی مانند یونیسف حمایت بیش‌تری دریافت کنند تا فرزندان ما سالم بمانند.»
رقیه، یکی از کارکنان صحی، نیز می‌افزاید: «مردم نسبت به گذشته علاقه‌مندی بیش‌تری به واکسین نشان می‌دهند و اهمیت آن را بهتر درک می‌کنند. اکنون والدین خودشان برای واکسین فرزندان‌شان اقدام می‌کنند و همکاری خوبی با تیم‌های صحی دارند.»
همزمان، یکی از داکتران ولایت فاریاب می‌گوید: «در گذشته، پولیو یکی از بیماری‌های بسیار ترسناک بود. بسیاری از خانواده‌ها شاهد فلج شدن کودکان‌شان بودند؛ کودکانی که سالم به دنیا می‌آمدند، اما به‌دلیل نبود آگاهی و دسترسی نداشتن به واکسین، تا پایان عمر با ناتوانی جسمی زنده‌گی می‌کردند.»
این داکتر می‌افزاید: «امروز ثابت شده که پولیو یک بیماری قابل پیش‌گیری است. واکسین پولیو ساده‌ترین و مؤثرترین راه حفاظت از کودکان است. برنامه‌های خانه‌به‌خانه و آموزش‌های کارکنان صحی، آموزگاران و علما سبب شده تا خانواده‌ها اهمیت واکسین را درک کنند و بدانند که چند قطره واکسین می‌تواند آینده فرزندشان را نجات دهد.» به گفته او، در برخی مناطق ترس، شایعات و باورهای نادرست باعث شده است که خانواده‌ها از واکسین کردن کودکان خودداری کنند. او تأکید می‌کند که اگر به ترس و بی‌اعتمادی با آگاهی درست پاسخ داده نشود، می‌تواند مانع تصمیم‌گیری‌های سالم شود.
این داکتر می‌گوید که وضعیت کنونی نسبت به گذشته بهبود یافته و بیشتر خانواده‌ها می‌دانند که واکسین پولیو نه‌تنها ضرری ندارد، بلکه یک ضرورت حیاتی است. او می‌افزاید: «پولیو تنها یک موضوع صحی نیست، بلکه یک مسئولیت انسانی و اجتماعی است. هر کودکی که واکسین می‌شود، گامی به‌سوی جامعه‌ای سالم‌تر برداشته می‌شود. اگر خانواده‌ها، بزرگان جامعه و متخصصان دست‌به‌دست هم بدهند، می‌توان آینده‌ای ساخت که در آن هیچ کودکی به‌دلیل پولیو رنج نکشد.»
براساس آمار سازمان جهانی صحت (WHO)، در سال گذشته میلادی دو مورد مثبت فلج اطفال در افغانستان ثبت شده است. یک مورد در ولسوالی بالامرغاب ولایت بادغیس و دیگری در ولایت هلمند به ثبت رسیده است. همزمان، وزارت صحت‌عامه طالبان گفته بود که نُه مورد پولیو در افغانستان به ثبت رسیده است.
گفتنی است که افغانستان و پاکستان تنها کشورهایی هستند که ویروس فلج اطفال هنوز در آن‌ها به‌طور کامل ریشه‌کن نشده است. با وجود تلاش‌های گسترده و برنامه‌های واکسیناسیون، این بیماری همچنان تهدیدی جدی برای سلامت کودکان در این کشورها باقی مانده است.
پیش‌تر دیده‌بان سیاست سلامت گزارش داده بود که با وجود کاهش موارد ابتلا به فلج کودکان، تداوم انتقال این بیماری در افغانستان و پاکستان همچنان ریشه‌کنی جهانی پولیو را تهدید می‌کند. طبق این گزارش، چالش‌های واکسیناسیون در این دو کشور روند حذف کامل فلج کودکان را با خطر مواجه کرده است. این نهاد به نقل از سازمان جهانی صحت نوشته که بیماری فلج کودکان همچنان به‌عنوان یک وضعیت اضطراری بهداشت عمومی با اهمیت بین‌المللی شناخته می‌شود.
«افغانستان عاری از پولیو» گفته که افغانستان و پاکستان هر دو از مشکلاتی مانند خدمات ضعیف صحی، کمبود آگاهی، بی‌سوادی، تراکم بالای جمعیت، شیوع بیماری‌های اسهالی و پوشش پایین واکسیناسیون پولیو رنج می‌برند؛ عواملی که باعث ادامه انتقال ویروس پولیو در این کشورها شده‌اند.
