شماری از جوانانی که از ولایتهای گوناگون برای ادامه تحصیل به کابل آمدهاند، از هزینه بلند خوابگاههای خصوصی و پایینبودن کیفیت خدمات در این مراکز شکایت دارند. آنان میگویند که در برخی خوابگاهها، خدمات و امکانات ارایهشده با هزینهای که از دانشجویان گرفته میشود، همخوانی ندارد. به گفته این دانشجویان، رعایتنشدن بهداشت، نبود آب و برق منظم، کیفیت پایین غذا، ازدحام اتاقها و کمبود حمام و تشناب از مشکلات عمده برخی خوابگاههای خصوصی است. آنان میافزایند که نبود آب گرم و قطع مکرر برق، زندهگی روزمره و روند درسخواندنشان را نیز با مشکل روبهرو کرده است.
این دانشجویان در گفتوگو با روزنامه ۸صبح، نبود فضای مناسب برای مطالعه را از دیگر مشکلات خوابگاههای خصوصی میدانند. آنان میگویند ازدحام در اتاقها و نبود محیط آرام، تمرکز آنان را کاهش داده و بر روند تحصیلشان تاثیر منفی گذاشته است. آنان خواهان نظارت جدیتر بر فعالیت خوابگاههای خصوصی و تعیین معیارهای مشخص برای هزینه، بهداشت، امنیت و کیفیت خدمات هستند.
سید علی، یکی از دانشجویانی که برای ادامه تحصیل از پنجشیر به کابل آمده است، میگوید ماهانه حدود هفت هزار افغانی برای خوابگاه خصوصی پرداخت میکند؛ اما امکانات و خدمات ارایهشده با هزینه پرداختی او همخوانی ندارد. او میافزاید که ازدحام اتاقها، کمبود آب و برق و کیفیت پایین غذا، از مشکلات عمده این خوابگاه است. به گفته سید علی، کمبود حمام و تشناب و نبود فضای مناسب برای مطالعه، زندهگی و روند درسخواندن دانشجویان را دشوار کرده است. او رعایتنشدن حریم خصوصی را نیز از دیگر مشکلات موجود در این خوابگاه میداند.
این دانشجو میگوید: «ما برای یک ماه حدود هفت هزار افغانی کرایه خوابگاه پرداخت میکنیم، در حالی که اتاقها کوچک است و شمار زیادی از دانشجویان در یک اتاق زندهگی میکنند. پرداخت این هزینهها برای ما بسیار دشوار است. بهدلیل ازدحام، در اتاق نمیتوانیم بهدرستی مطالعه کنیم. کیفیت غذا نیز بسیار پایین است و در اوایل که به خوابگاه آمده بودیم، به دلیل وضعیت نامناسب غذا و محیط، زیاد مریض میشدیم. کمبود آب و برق، نبود آرامش و رعایتنشدن حریم خصوصی نیز از مشکلات عمده ما است.»
سروش، یکی دیگر از دانشجویانی که برای ادامه تحصیل از غور به کابل آمده است، میگوید افزایش هزینه خوابگاههای خصوصی در کنار سایر مصارف زندهگی، فشار اقتصادی بر دانشجویان را بیشتر کرده است. او میافزاید که نبود فرصتهای کاری برای دانشجویان باعث شده است تامین این هزینهها بیشتر بر دوش خانوادهها باشد و ادامه تحصیل برای برخی دانشجویان به یک چالش جدی تبدیل شود.
سروش میگوید: «در شرایطی که کار پیدا نمیشود، پرداخت این هزینهها برای ما بسیار دشوار است. وقتی کرایه خوابگاه، هزینه رفتوآمد، اینترنت و غذا را حساب میکنیم، مصارف ماهانه ما خیلی بالا میرود و ادامه این وضعیت، انگیزه و امید بسیاری از دانشجویان را برای ادامه تحصیل کاهش داده است.»
نسیم، یکی دیگر از دانشجویانی که برای ادامه تحصیل از کندز به کابل آمده است، میگوید کیفیت غذا و آب آشامیدنی در خوابگاه خصوصی که در آن زندهگی میکند، پایین است. او میافزاید که آب مورد استفاده دانشجویان تصفیه نمیشود و وضعیت نظافت نیز مناسب نیست. به گفته نسیم، نبود کارمند مشخص برای پاککاری و استفاده مشترک از حمام و تشناب، مشکلات بهداشتی دانشجویان را بیشتر کرده است.
نسیم میگوید: «ماهانه پنج هزار افغانی برای لیلیه پرداخت میکنیم، اما کیفیت غذا بسیار پایین است و آب آشامیدنی نیز کیفیت خوبی ندارد و از فلتر استفاده نمیشود. نظافت و صفایی خوابگاه هم بسیار ضعیف است و کارمند مشخصی برای پاککاری وجود ندارد. حمام و تشناب نیز مشترک است و به دلیل نبود نظافت کافی، وضعیت بسیار نامناسبی دارد.»
در همین حال، مسوولان شماری از خوابگاههای خصوصی در کابل، افزایش هزینه خوابگاهها و پایینبودن کیفیت خدمات در این مراکز را رد میکنند. آنان میگویند که هزینههای خوابگاهها در سالهای اخیر افزایش نیافته و افزایش هزینههای ساختمان، مواد غذایی و آب، فشار مالی بیشتری بر آنان وارد کرده است.
احمد، (مستعار) یکی از مسوولان خوابگاههای خصوصی در کابل، میگوید که فیس ماهانه خوابگاه تحت مدیریت آنان در چهار سال گذشته افزایش نیافته و از سههزار و ۵۰۰ افغانی به سههزار و ۳۵۰ افغانی کاهش یافته است. او میافزاید که در همین مدت، کرایه ساختمان حدود ۱۲۰ درصد افزایش یافته و قیمت مواد غذایی نیز بالا رفته است.
احمد میگوید: «فیس خوابگاه ما در چهار سال گذشته نهتنها افزایش نیافته، بلکه از سههزار و ۵۰۰ افغانی به سههزار و ۳۵۰ افغانی کاهش پیدا کرده است. در همین مدت، کرایه ساختمان حدود ۱۲۰ درصد افزایش یافته و قیمت مواد غذایی نیز چند برابر شده است؛ بهگونهای که یک گونی ۲۴.۵ کیلویی برنج که پیش از این یکهزار و ۷۰۰ افغانی بود، اکنون حدود چهار هزار افغانی قیمت دارد. با وجود این افزایش هزینهها، ما تلاش میکنیم کیفیت غذا و خدمات خوابگاه را حفظ کنیم و ادعای پرداخت ۱۵ هزار افغانی در ماه برای یک دانشجو را منطقی نمیدانیم.»
او همچنین میگوید که در خوابگاههای تحت مدیریت آنان، اتاقها، حمام و تشناب بهگونه مشترک استفاده میشوند و این شیوه در بسیاری از خوابگاهها معمول است. به گفته او، مشکلات تامین آب نیز سبب شده است که برخی خوابگاهها برای تامین آب مورد نیاز خود از تانکر استفاده کنند.
همزمان با حضور شمار زیادی از دانشجویان از ولایتهای مختلف در کابل، خوابگاههای خصوصی نیز در بخشهای گوناگون این شهر فعالیت دارند. شماری از این خوابگاهها در شبکههای اجتماعی، از جمله فیسبوک، خدماتی مانند وایفای، غذا و امکانات مناسب را برای دانشجویان تبلیغ میکنند.
با این حال، شماری از دانشجویان میگویند خدمات ارایهشده در برخی خوابگاهها با آنچه در تبلیغات اعلام میشود، تفاوت دارد. به گفته آنان، هزینه اقامت در خوابگاههای خصوصی کابل، بسته به محل و امکانات، متفاوت است و در برخی موارد به حدود پنج تا هفت هزار افغانی در ماه میرسد.
