شماری از جوانانی که از ولایتها برای ادامه تحصیل به کابل آمدهاند، از افزایش هزینه خوابگاههای خصوصی شکایت میکنند. آنان میگویند که در ماههای اخیر، هزینه این خوابگاهها بین دو تا سه هزار افغانی افزایش یافته و این موضوع آنان را با چالشهای جدی روبهرو کرده است. به گفته این دانشجویان، در کنار افزایش کرایهها، کیفیت خدمات نیز بهگونه قابل توجهی کاهش یافته است. آنان میافزایند که رعایت نشدن بهداشت، نبود آب و برق منظم، کیفیت پایین غذا، ازدحام بیش از حد در اتاقها و محدود بودن امکاناتی مانند تشناب و حمام، از مشکلات جدی این خوابگاهها به شمار میرود. آنان همچنان از نبود امنیت در برخی خوابگاهها ابراز نگرانی میکنند و میگویند که این موضوع آرامش و تمرکز آنان را مختل کرده است. از دید آنان، ادامه چنین شرایطی میتواند بر سلامت جسمی و روانی دانشجویان تاثیر منفی گذاشته و روند تحصیل را با مشکل روبهرو سازد.
این جوانان در گفتوگو با روزنامه ۸صبح تاکید میکنند که نظارت جدی بر فعالیت خوابگاههای خصوصی و تعیین معیارهای مشخص برای خدمات و هزینهها یک نیاز جدی است. به گفته آنان، نبود امکانات ابتدایی مانند آب گرم و برق منظم نیز زندهگی روزمره را دشوارتر ساخته است. از دید آنان، بیتوجهی مدیریت برخی خوابگاهها به شکایات دانشجویان، مشکلات را بیشتر کرده و هیچ سازوکار موثری برای رسیدهگی وجود ندارد. همچنین فاصله زیاد خوابگاهها تا دانشگاهها باعث افزایش هزینه و خستهگی روزانه آنان شده است. آنان اظهار میدارند که نبود فضای مناسب برای مطالعه در خوابگاهها نیز کیفیت آموزش را کاهش داده و انگیزه ادامه تحصیل را در میان جوانان کمرنگ کرده است.
صفیالله، یکی از باشندهگان بغلان که برای ادامه تحصیل به کابل آمده، افزایش هزینه خوابگاههای خصوصی را در شرایط کنونی نگرانکننده میداند. او میگوید که بالا رفتن هزینهها، فشار اقتصادی خانوادهها را بیشتر کرده و ادامه تحصیل را برای دانشجویان با چالشهای جدی روبهرو ساخته است. او میافزاید که خدمات ارایهشده در این خوابگاهها با هزینهای که پرداخت میکنند، همخوانی ندارد و امکانات موجود بسیار محدود و بیکیفیت است.
این باشنده بغلان میگوید: «حدود ۷ هزار افغانی تنها برای یک ماه پرداخت میکنیم، در حالیکه اتاقها کوچک است و شمار زیادی از دانشجویان در یک اتاق زندهگی میکنیم. پرداخت این هزینهها برای ما بسیار دشوار است. از وسایل شخصی ما بهصورت مشترک استفاده میشود و برای استفاده از حمام و تشناب باید در صف بایستیم. بهدلیل ازدحام، در اتاق نمیتوانیم بهدرستی مطالعه کنیم. کیفیت غذا بسیار پایین است و در اوایل که آمده بودیم، بهدلیل وضعیت نامناسب، زیاد مریض میشدیم.» به گفته او، کمبود برق و آب، نبود آرامش ذهنی و دسترسی نداشتن به فضای مناسب برای مطالعه از دیگر چالشهایی است که دانشجویان با آن روبهرو هستند. او همچنین رعایت نشدن حریم خصوصی و سرقت وسایل شخصی را از مشکلات عمده این خوابگاهها میداند.
صفیالله میافزاید: «در بغلان دانشگاههای خوب کم است، به همین دلیل به کابل آمدم تا درس بخوانم و آیندهام را بسازم؛ اما هزینهها بسیار بالا است. کسی هم حاضر نیست به ما کار بدهد، چون دانشجو هستیم و بیشتر کارفرماها کارمند تماموقت میخواهند. زمانی که به لیلیه آمدم، در یک اتاق ۱۰ نفر بودیم، آرامش نداشتیم، حریم شخصی ما رعایت نمیشد و وسایل ما مشترک بود. از لحاظ بهداشتی هم مشکلات زیادی وجود داشت. حتا نمیتوانیم یک خانه جداگانه کرایه کنیم، چون قیمتها بسیار بلند است و مصرف آب، برق و گاز نیز هزینهبر است.»
شکرالله (مستعار)، یکی از دانشجویانی که از کندز برای ادامه تحصیل به کابل آمده است، میگوید که هزینههای بلند خوابگاههای خصوصی و مصارف روزمره، فشار اقتصادی سنگینی بر دانشجویان وارد کرده و برخی را تا مرز ترک تحصیل کشانده است. او میافزاید که نبود فرصتهای کاری برای دانشجویان، آنان را کاملاً وابسته به کمکهای خانواده ساخته و این وضعیت فشار روحی زیادی بر آنان وارد کرده است. به گفته او، ازدحام در اتاقها و نبود فضای مناسب برای مطالعه، تمرکز دانشجویان را کاهش داده و بر کیفیت درسخواندن آنان تاثیر منفی گذاشته است.
این دانشجو میافزاید: «هزینه خوابگاه ماهانه حدود پنج هزار افغانی است، اما مصارف دیگر مانند انترنت، رفتوآمد و غذا در بیرون تا ۱۰ هزار افغانی دیگر میرسد. در شرایطی که کار پیدا نمیشود، تامین این هزینهها بسیار دشوار است. کیفیت غذا در خوابگاهها پایین است و وضعیت بهداشتی نیز مناسب نیست.» از دید او، ادامه این وضعیت، امید و انگیزه بسیاری از دانشجویان را کاهش داده و آینده تحصیلی آنان را با ابهام روبهرو کرده است.
امید، یکی از باشندهگان کاپیسا که در خوابگاههای خصوصی کابل زندهگی میکند، میگوید که در این مراکز اقامتی، نبود امنیت و بینظمی باعث شده است وسایل شخصی دانشجویان بارها مفقود یا دزدی شود.
این باشنده کاپیسا میافزاید: «در ساحه کوتهسنگی یک اتاق داشتیم و وسایل ما توسط دوستان و حتا افراد بیرونی از اتاق دزدی میشد. مدتی نیز در لیلیه بودیم که در حضور دانشجویان از وسایل استفاده صورت میگرفت. غذای مناسب وجود نداشت، آب آشامیدنی صحی نبود، دستگاه تصفیه آب موجود نبود و دروازهها نیز قفل نداشت.»
حسیب، مسوول یکی از مراکز آموزشی در کابل میگوید که افزایش هزینه خوابگاههای خصوصی و مشکلات اقتصادی، روند آموزش دانشجویان را با چالش روبهرو کرده است. او میافزاید که در ماههای اخیر شماری از دانشجویان بهدلیل ناتوانی در پرداخت هزینهها، مجبور به ترک تحصیل یا بازگشت به ولایتهایشان شدهاند.
حسیب میگوید: «افزایش هزینه خوابگاههای خصوصی حدود ۹۰ درصد از دانشآموزان ما را تحت تاثیر قرار داده است. اکثر دانشآموزان ما از ولایتها میآیند که در خوابگاهها در هر اتاق ۶ الی ۱۰ نفر زندهگی میکنند و وضعیت تغذیه هم مناسب نیست. بسیاری از آنان بهدلیل مشکلات اقتصادی مجبور میشوند درس را رها کنند. هر روز دانشآموزان ما میآیند و شکایت دارند که توان پرداخت ندارند و درخواست تخفیف میکنند. این اوضاع زیاد نگران کننده است.»
با رشد چشمگیر نهادهای آموزش عالی خصوصی و دولتی در کابل، همزمان شمار زیادی از خوابگاههای خصوصی نیز در این شهر فعالیت دارند. در نقاط مختلف کابل، تابلوهای این خوابگاهها بهوضوح دیده میشود و بسیاری از آنها حتا از طریق شبکههای اجتماعی مانند فیسبوک نیز تبلیغ میشوند.
در تبلیغات برخی از این خوابگاهها، از امکاناتی مانند وایفای، غذا و خدمات مناسب یاد شده است؛ اما شماری از دانشجویان میگویند که در عمل، کیفیت خدمات با آنچه تبلیغ میشود تفاوت دارد و آنان از وضعیت موجود شکایت دارند. به گفته آنان، هزینه خوابگاههای خصوصی در کابل بسته به امکانات، از حدود ۵ هزار تا ۱۰ هزار افغانی در ماه متغیر است.
