شماری از باشنده‌گان ولایت‌های جنوبی از افزایش سرقت‌ها و جرایم جنایی در این ولایت‌ها به‌شدت ابراز نگرانی می‌کنند. آنان می‌گویند که طالبان، با وجود ادعای تامین امنیت، نتوانسته‌اند امنیت جان و مال مردم را تامین کنند. به گفته آنان، فقر گسترده و بیکاری شدید سبب افزایش سطح جرایم در حوزه جنوب شده است. برخی از باشنده‌گان ولایت‌های قندهار، زابل و هلمند تاکید می‌کنند که هیچ‌کس در کوچه و خیابان در امان نیست. سرقت‌های مسلحانه، لت‌وکوب مردم، ربودن موتر، آدم‌ربایی، قتل و درگیری‌های مسلحانه از عمده‌ترین چالش‌های کنونی امنیتی در این ولایت‌ها خوانده می‌شوند. هم‌زمان، منابع از افزایش موارد ناپدیدشدن کودکان و خودکشی نیز به‌شدت ابراز نگرانی می‌کنند. یافته‌های ۸صبح نشان می‌دهد که در یک ماه گذشته، دست‌کم ۳۷ کودک در ولایت‌های قندهار، هلمند، ارزگان و زابل ناپدید شده‌اند؛ ۱۸ مورد در قندهار، ۱۲ مورد در هلمند، چهار مورد در ارزگان و سه مورد در زابل ثبت شده است. شماری از این کودکان پیدا شده‌اند، اما از سرنوشت برخی دیگر هنوز اطلاعی در دست نیست.
محمد راشد، باشنده هلمند که در شهر لشکرگاه دکان موبایل‌فروشی دارد، می‌گوید مدتی پیش، دزدان شبانه وارد دکانش شده و تمام اجناس موجود در آن را با خود برده‌اند. او می‌افزاید که این دکان تنها منبع درآمدش برای تأمین نیازهای خانواده‌اش بوده که دزدان آن را نیز غارت کرده‌اند.
محمد راشد می‌گوید دکانش در مرکز شهر و در یک منطقه مهم و امنیتی قرار دارد، اما با آن‌هم از دست دزدان در امان نمانده است. او می‌گوید: «شب دزدان آمدند و تمام وسایل دکانم را بردند؛ هیچ چیزی برایم باقی نماند. در حالی که همین یک‌جا منبع درآمدم بود و جای دیگری نداشتم. دکانم دقیقاً در کنار وطاق طالبان بود. نمی‌دانم دزدان چقدر جرأت پیدا کرده‌اند که دکان مرا در چنین منطقه مهمی بزنند.»
محمد افضل، باشنده ناحیه چهارم شهر قندهار، نیز از افزایش سرقت‌ها و جرایم جنایی در این ولایت شکایت دارد و می‌گوید سرقت‌ها در منطقه آنان روزبه‌روز بیشتر می‌شود. او می‌گوید حدود یک ماه پیش، موترش را مقابل خانه پارک کرده بود که دزدان شبانه آمده و تایرهای موتر را باز کرده و برده‌اند و موتر را همان‌جا رها کرده‌اند.
به گفته او، دزدی‌هایی که در قندهار زیر سلطه طالبان صورت می‌گیرد، در چند دهه گذشته بی‌سابقه بوده است. او می‌گوید: «موتر ما مقابل خانه ایستاده بود. دزدان آمدند، تایرهای موتر را باز کردند و رفتند. این‌جا سرقت‌های بسیار عجیبی رخ می‌دهد. ما پیش از این چنین میزان بالای سرقت و رویدادهای جنایی را ندیده بودیم.»
یک باشنده قلات، مرکز ولایت زابل، می‌گوید که موتر فردی به نام حاجی محمد رحیم در اول ماه سپتامبر از مقابل خانه‌اش دزدی شده است. او می‌گوید که سرقت‌ها در زابل نیز افزایش یافته و دزدان شب‌ها وارد خانه‌های مردم در مناطق روستایی و شهری می‌شوند و پس از سرقت، از محل فرار می‌کنند.
این باشنده زابل می‌افزاید که طالبان ده‌ها دزد را با شواهد و مدارک بازداشت می‌کنند، اما پس از چند روز زندان، دوباره آنان را آزاد می‌کنند. او باور دارد که طالبان با دزدان همدست شده‌اند و می‌خواهند با کمک آنان مردم عادی را تحت فشار قرار دهند. او از مقام‌های ارشد طالبان می‌خواهد که درباره سرقت‌ها در منطقه آنان تحقیق کنند.
او می‌گوید: «در منطقه ما میزان سرقت‌ها روزبه‌روز افزایش می‌یابد. حدود یک ماه می‌شود که موترم را دزدیده‌اند، اما تا هنوز هیچ اطلاعی از آن ندارم. وقتی طالبان دزدان را بازداشت می‌کنند، پس از گذشت چند روز دوباره آنان را آزاد می‌کنند؛ چون طالبان خودشان با دزدان همدست هستند.»
ناپدیدشدن کودکان
در کنار سرقت‌ها، موارد ناپدیدشدن و ربوده‌شدن افراد، به‌ویژه کودکان، نیز در حوزه جنوب طی روزهای اخیر افزایش یافته و مردم را نگران کرده است. در چند روز گذشته، گزارش‌های متعددی از ناپدیدشدن کودکان و نشر اعلانات مفقودی در قندهار ثبت و منتشر شده است.
یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که در یک ماه گذشته، ۱۸ کودک در قندهار، ۱۲ کودک در هلمند، چهار کودک در ارزگان و سه کودک در زابل ناپدید شده‌اند. شماری از آنان پیدا شده‌اند، اما از سرنوشت برخی دیگر هنوز هیچ اطلاعی در دست نیست.
حبیب‌الله، یکی از باشنده‌های هلمند، می‌گوید شمار زیادی از افراد ناپدیدشده پیدا شده‌اند، اما مواردی نیز رخ داده که افراد توسط آدم‌ربایان ربوده و سپس در بدل دریافت مقداری پول از خانواده‌های‌شان آزاد شده‌اند.
این باشنده هلمند می‌گوید که آدم‌ربایی اکنون به یک امر عادی تبدیل شده و دزدان و آدم‌ربایان با جرأت دست به سرقت و آدم‌ربایی می‌زنند. او می‌افزاید: «اکنون وضعیت بسیار خراب است. کودکان خردسال را می‌دزدند و چند روز بعد، در بدل پول، دوباره به خانواده‌های‌شان تحویل می‌دهند.»
عزت‌الله، باشنده قندهار و فعال مدنی، می‌گوید که رویدادهای خشونت‌آمیز از سوی گروه‌های مسلح، نه‌تنها شب‌ها، بلکه در روشنایی روز نیز در کوچه‌های شهر رخ می‌دهد و این وضعیت بر زنده‌گی روزمره مردم تاثیر منفی گذاشته است. او می‌گوید طالبان به تاجران و مردم عادی اجازه نمی‌دهند که خودشان امنیت‌شان را تامین کنند، اما به گفته او، طالبان نیز توان کافی برای انجام کامل مسوولیت تامین امنیت مردم را ندارند.
این باشنده قندهار می‌افزاید: «در هفته‌های اخیر، جرایم جنایی، سرقت و راه‌گیری به‌شدت افزایش یافته است. دزدان مسلح وارد خانه‌ها و دکان‌های مردم می‌شوند و اموال قیمتی آنان را با استفاده از سلاح می‌گیرند. ما از مسوولان طالبان می‌خواهیم که در این زمینه توجه جدی کنند.»
صفی‌الله، باشنده ناحیه اول شهر قندهار، می‌گوید که چند ماه پیش، برادرش توسط دزدان ربوده شد و سپس در بدل ۳۰۰ هزار افغانی آزاد شد. او می‌افزاید که به‌دلیل ترس از آسیب‌رساندن آدم‌ربایان به برادرش، خانواده‌اش در سکوت و به‌صورت پنهانی پول را پرداخت کردند و آدم‌ربایان او را آزاد کردند.
این باشنده قندهار می‌گوید که امنیت فزیکی وجود دارد، اما مردم به‌دلیل مشکلات اقتصادی مجبور شده‌اند دست به هرگونه اقدام نادرست بزنند. او می‌گوید: «حدود چهار ماه پیش، دزدان برادرم را ربودند و سپس در بدل ۳۰۰ هزار افغانی آزادش کردند. برای این‌که آدم‌ربایان به برادرم آسیب نرسانند، پنهانی پول را پرداخت کردم و آنان برادرم را آزاد کردند.»
خودکشی
یکی دیگر از مشکلات بزرگ در این حوزه، افزایش موارد خودکشی است. پدر یک جوان در ولایت ارزگان می‌گوید که پسرش به‌دلیل بیکاری خودکشی کرده است. او می‌گوید پسرش شش ماه به‌دنبال کار گشت، اما نتوانست حتا یک روپیه درآمد داشته باشد و سرانجام در پی مشکلات فراوان به زنده‌گی خود پایان داد.
این مرد می‌افزاید که پسرش از دانشگاه فارغ شده بود و مدتی نیز به‌عنوان آموزگار در یک مرکز آموزشی خصوصی کار کرده بود، اما پس از برکناری از کار، دست به خودکشی زد. او می‌گوید: «پسرم در ولایت ارزگان بسیار به‌دنبال کار گشت، اما هیچ کاری پیدا نکرد. بعد از مشکلات زیاد خودکشی کرد و تمام خانواده برایم باقی ماند.»
آمار دقیق خودکشی در این حوزه به‌دلیل نبود دسترسی به اطلاعات منتشر نمی‌شود. همچنین، بسیاری از خانواده‌ها این رویدادها را مرگ طبیعی عنوان می‌کنند.
طالبان به‌دنبال نشر رویدادهای خودکشی به خبرنگاران محلی و فعالان شبکه های محلی دستور دادند که از نشر این خبرها جلوگیری کنند.
