شماری از کشاورزان و باغ‌داران در میدان وردک از افزایش حاصلات میوه گیلاس در این ولایت ابراز خشنودی می‌کنند. آنان می‌گویند که حاصلات سال جاری برای‌شان قناعت‌بخش است، اما بازار مناسبی برای فروش فراورده‌های باغ‌داری‌شان وجود ندارد.
این باغ‌داران در صحبت با روزنامه ۸صبح از نبود بازار در داخل کشور و عدم حمایت و فراهم نشدن زمینه صادرات میوه به بیرون از افغانستان از سوی طالبان شکایت دارند. آنان می‌گویند که مجبور می‌شوند به هدف جلوگیری از فاسد شدن میوه‌ها، محصولات‌شان را به بهای اندک در بازارهای داخلی به فروش برسانند.
از سوی دیگر، این باغ‌داران از کاشت نهال زودرس در میدان‌وردک استقبال می‌کنند و از نهادهای دولتی تحت کنترل طالبان و موسسات همکار می‌خواهند تا زمینه صادرات محصولات کشاورزی را به بیرون از افغانستان فراهم کنند. به گفته این باغ‌داران، نهادهای مربوط باید در داخل کشور برای حمایت از محصولات کشاورزی سردخانه ایجاد کنند تا دهقانان متضرر نشوند.
گیلاس از جمله میوه‌های زودرس در کشور است که پیش از هر میوه دیگر با پایان فصل بهار و روزهای نخست فصل تابستان، به حاصل می‌رسد و به همین علت بسیاری از باغ‌داران در سال‌های اخیر به‌دلیل برداشت زودهنگام این میوه، به کاشت و پرورش درختان گیلاس روی آورده‌اند.
محمد رفیع، یکی از باغ‌داران ساحه صدمرده ولسوالی نرخ ولایت میدان‌وردک است. او می‌گوید که بسیاری از کشاورزان در این ولسوالی در سال‌های اخیر به کشت درخت گیلاس روی آورده‌اند و حاصل خوب نیز می‌گیرند.
این باغ‌دار می‌افزاید که به دلیل عدم دسترسی به بازارهای بیرونی و راه‌های دشوارگذر در ولسوالی نرخ، محصولات زراعتی این منطقه به بهای مناسب به فروش نمی‌رسد. او می‌گوید: «گیلاس میوه بسیار خوب است، از همه درختان دیرتر گل می‌کند و از همه زودتر میوه‌اش پخته می‌شود، در زمین کم درخت بسیار کاشته می‌شود، در قریه ما هم در سال‌های اخیر رواج یافته، اما راه‌های ما خراب است، تجار به این ساحه رسیده نمی‌توانند.»
او تاکید می‌کند که باغ‌داران این منطقه در انتقال میوه‌های‌شان به بازارهای داخلی با مشکلات زیادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند و نیز سردخانه ندارند تا در فرصت مناسب آن‌‌ها را به فروش برسانند.
محمد، یکی از باغ‌داران ولسوالی جلریز ولایت میدان‌وردک، می‌گوید که در سال روان حاصلات میوه گیلاس در باغ‌های این ولسوالی افزایش داشته، اما زمینه صادرات آن به بیرون از کشور مساعد نشده است و آنان محصولات‌شان را به بهای اندک در بازارهای داخلی به فروش می‌رسانند.
این باغ‌دار می‌افزاید: «حاصل امسال خوب است، اما این تمامش مفاد نیست که به جیب دهقان بیفتد. تا که این حاصل به دست ما می‌رسد، از خود پول مصرف می‌کنیم، دواپاشی درخت، استعمال کودهای کیمیاوی و چندین نوع مصرف دیگر باید کنیم تا محصول به دست بیاید، اما مفاد ما اندک است. تا وقتی که میوه به خارج ارسال نشود و یا سردخانه ساخته نشود، هر قدر هم که حاصل زیاد باشد، مفادش زیاد نمی‌شود.»
محمد تاکید می‌کند که کاشت میوه گیلاس در اکثر مناطق کشور، نتیجه خوب در پی داشته است. به گفته او، اگر باغ‌داران و کشاورزان حمایت شوند، این محصول بدیل خوب برای کشت مواد مخدر نیز می‌شود.
باغ‌داران در میدان‌وردک می‌گویند که در یک جریب زمین دست‌کم یک‌صد و ۷۰ درخت گیلاس غرس کرده‌اند و این درختان در سه سال به حاصل می‌رسند. به گفته آنان، هر درخت تا پنج سیر گیلاس در یک سال میوه می‌دهد که در حال حاضر یک کیلوگرام گیلاس در بازارهای داخلی به ۶۰ افغانی به فروش می‌رسد و این قیمت نسبت به میوه‌های دیگر در کشور اندکی بلند است.
این کشاورزان در حالی از افزایش حاصلات میوه گیلاس در میدان‌وردک خبر می‌دهند که افغانستان برای صادرات محصولات کشاورزی‌اش به بازارهای پاکستان متکی است. این کشور همه‌ساله در فصل برداشت میوه افغانستان، به بهانه‌های مختلف، مانع رسیدن محصولات کشاورزی کشور به بازارهای جهانی می‌شود. در آخرین اقدام، مقام‌های پاکستانی تعرفه‌های وارداتی بر میوه‌های افغانستان را در گذرگاه‌های مرزی آن کشور تا ۱۰ برابر افزایش داده‌اند.
