شماری از زنان و دختران در افغانستان می‌گویند که طالبان برای عادی‌سازی خود از گردشگران خارجی به صورت ابزاری بهره‌برداری می‌کنند. به گفته آنان، رفتار دوگانه طالبان نسبت به زنان داخلی و خارجی نشان می‌دهد که این گروه حتا به قرائت خود از دین نیز تنها در صورت تامین منافع‌شان پای‌بند است. آنان همچنین می‌افزایند که زنان گردشگر خارجی با گرفتن عکس و نشر آن در شبکه‌های اجتماعی رنج، درد و محرومیت‌های گسترده زنان افغانستان را نادیده می‌گیرند.
این زنان و دختران در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح می‌گویند که طالبان نمی‌توانند با چند حرکت تبلیغاتی و انتشار تصاویر گردشگران خارجی، واقعیت‌های تلخ زنده‌گی زنان در کشور را پنهان کنند. به گفته آنان، محرومیت از آموزش، کار، تفریح و فشارهای اجتماعی روز‌به‌روز زنده‌گی‌شان را دشوارتر ساخته است.
زُلا، بانوی ۲۳ ساله، از تجربه تلخ و برخورد توهین‌آمیز طالبان با خانواده‌اش می‌گوید و تاکید می‌کند که این گروه نمی‌تواند با فریب دادن جهان واقعیت‌های تلخ کابل و سراسر افغانستان را پنهان کند. او می‌افزاید : «طالبان زنان و دختران را از اساسی‌ترین حقوق‌شان محروم کرده‌اند. چطور می‌توانند با یک یا دو نمایش نشان دهند که اوضاع عادی است؟ در حالی که همه چیز روشن است.»
این بانو می‌گوید: «چند وقت پیش با خانواده به پغمان رفته بودیم. کنار آب نشسته بودیم و غذا آماده کرده بودیم تا صرف کنیم که افراد طالبان آمدند. آن‌ها با لحن بسیار تند همسرم و بردارانش را توهین کردند و گفتند: تو که پشتون هستی، چرا بی‌غیرت شده‌ای و با زنان به سیر و تفریح آمده‌ای؟ تحقیر و توهین‌شان آن‌قدر سنگین بود که ناچار شدیم همه چیز را جمع کنیم و به خانه برگردیم.»
در همین حال، شماری از زنان با انتقاد از محدودیت‌های طالبان می‌گویند که این گروه در برخورد با زنان خارجی به‌خاطر نشان دادن تصویر مثبت از خود رفتار نسبتاً بهتری دارند، اما در برابر زنان افغانستان همواره از سرکوب، حذف سیستماتیک و خشونت استفاده کرده‌اند. به گفته این زنان، این نشان می‌دهد که طالبان به آن‌چه خود ادعا می‌کنند باور ندارند و منافع سیاسی‌شان را بر هر چیز دیگری ترجیح می‌دهند.
جلوه نذیر (مستعار)، با انتقاد از رفتار و سیاست دوگانه طالبان نسبت به زنان افغان و زنان خارجی می‌گوید: «این گروه در برابر زنان خارجی با احترام و دست به سینه می‌ایستند، در حالی که برای زنان افغان و حقوق‌شان ارزش و اهمیتی قایل نیستند.»
بانو نذیر می‌افزاید که برای زنان و دختران افغانستان از سوی طالبان اجازه درس، تحصیل و کار وجود ندارد، اما برای زنان گردشگر خارجی، به‌منظور ارایه تصویر مثبت از این گروه به جهان، زمینه تفریح و سیاحت فراهم می‌شود. او می‌گوید: «گردشگران زن خارجی و یوتیوبرهایی که به افغانستان می‌آیند، فضای رعب و وحشت طالبان را عادی‌سازی می‌کنند، جنایت‌های گسترده به‌ویژه جنایت علیه بشریت این گروه را نادیده می‌گیرند و در واقع از جنایت‌های طالبان حمایت می‌کنند.»
این بانو می‌افزاید: «وقتی ما در افغانستان از ابتدایی‌ترین حقوق خود محروم شده‌ایم، اما یک گردشگر خارجی می‌تواند آزادانه در شهر قدم بزند، و از قطر نیز یک زن در رأس کمک‌ها حضور دارد و طالبان کنار او شانه به شانه قدم می زنند؛ این یعنی تلاش برای مشروع جلوه دادن طالبان و عادی‌سازی سکوت در برابر جنایت‌های‌شان.»
بانو نذیر می‌گوید: «محدودیت‌های سخت‌گیرانه طالبان، از رفت‌وآمد گرفته تا روابط اجتماعی، زنده‌گی ما را تحت تاثیر قرار داده است و حالا تنها همین باقی مانده که بگویند نفس نکشید.»
مستوره عالمی (مستعار) می‌گوید که پیش از سلطه طالبان در ولایت پروان به‌عنوان وکیل مدافع فعالیت می‌کرد، اما اکنون به‌دلیل محدودیت‌های سخت‌گیرانه طالبان مجبور است در خانه بماند و اجازه کار ندارد. او می‌افزاید که این محدودیت‌ها فشار اقتصادی سنگینی بر او وارد کرده است.
بانو عالمی می‌افزاید: «خیلی ناامیدکننده است که زنان گردشگر خارجی با سبک پوشش و ظاهر خود، حتا یکی از آن‌ها که فکر می‌کنم ستاره سینمای [پورن] بود، بدون هیچ مشکلی در افغانستان آمد و امنیت‌شان تامین می‌شود و مورد آزار و اذیت قرار نمی‌گیرند؛ اما زنان افغان که با قوانین سخت‌گیرانه طالبان کنار آمده‌اند، هنوز از حق کار و آموزش محروم هستند.»
زنان و دختران در کشور می‌گویند که زنان گردشگر خارجی با بازتاب تصویری وارونه و غیرواقعی از افغانستان، آپارتاید جنسیتی را نادیده می‌گیرند و عملاً در تقویت جنایات طالبان نقش دارند. به گفته آنان، این گردشگران برای خوش‌گذرانی خود حتا به دستورهای طالبان در زمینه عدم نشر تصویر و گزارش‌های خلاف سیاست‌های این گروه پای‌بند مانده‌اند و تنها تصویری از افغانستان ارایه می‌کنند که با خواست طالبان همسو باشد.
این زنان می‌گویند که طالبان اجازه می‌دهند تصویر، صدا و حتا رقص زنان گردشگر خارجی در فضای باز آزادانه منتشر شود، در حالی که در افغانستان صدای زن را «عورت» می‌نامند و صدای خبرنگاران زن را در نشست‌های خبری قطع می‌کنند. به گفته این زنان، طالبان در حال سوءاستفاده از حضور گردشگران خارجی برای تطهیر چهره زن‌ستیزانه خود هستند، در حالی‌که زنان در داخل کشور، به‌ویژه در شماری از ولایت‌ها مانند قندهار و پنجشیر، حتا اجازه سفر بدون چادری یا برقع را ندارند.
در تازه‌ترین مورد، کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهنده‌گان اعلام کرده که به‌دلیل ممنوعیت کار زنان، هشت مرکز ارایه خدمات خود را برای بازگشت‌کننده‌گان به افغانستان بسته است.
زنان و دختران این انتقادها را در حالی مطرح می‌کنند که در تازه‌ترین مورد، یک زن و مرد گردشگر خارجی با حساب کاربری «کریستیان ایلیچیچ» در بند امیر بامیان در حال رقص و شادی دیده می‌شوند؛ در حالی‌که طالبان زنان و دختران افغانستان را از حضور در این پارک منع کرده و اجازه ورود به آن را نمی‌دهند.
این زنان با اشاره به سفر ویتنی رایت، بازیگر فلم‌های پورن امریکایی که حدود شش ماه پیش به افغانستان سفر کرده بود، می‌گویند که طالبان حتا اأمین امنیت پورن‌استارها را برای ارایه تصویر بهتر از خود در غرب ضروری می‌دانند، اما در داخل کشور از هیچ «جنایتی» در سرکوب زنان دریغ نمی‌کنند. به گفته آنان، جنگ‌جویان طالبان نه‌تنها با زنان گردشگر خارجی عکس یادگاری می‌گیرند، بلکه سلاح‌های‌شان را نیز در اختیار آنان می‌گذارند تا با آن‌ها عکس بگیرند.
این در حالی است که پیش‌تر، تویوسی اوسیدین، گردشگر ۳۰ ساله بریتانیایی، در جریان سفرش به افغانستان مدعی شده بود که با یکی از اعضای مسلح طالبان وارد رابطه جنسی شده است. او درباره این تجربه گفته بود که آن عضو طالبان «با احساس بود و خوب می‌دانست که چه کار کند.» این اظهارات در آن زمان موجی از واکنش‌های شهروندان افغانستان را برانگیخت و با انتقادهای گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو شده بود.
