شماری از زنان در ولایت قندهار از تشدید محدودیت‌های روزافزون طالبان ابراز نگرانی می‌کنند. آنان می‌گویند که طالبان در تلاش برای حذف کامل حضور زنان از جامعه‌اند و می‌خواهند زنان را در خانه‌ها محبوس نگهدارند. به گفته آنان، طالبان پوشیدن حجاب به رنگ سیاه را ممنوع کرده‌اند و همچنین به زنان اجازه نمی‌دهند لباس‌های‌شان را در جوی‌ها و دریاها بشویند. آنان می‌افزایند که طالبان از پیاده‌روی زنانی که قصد ورزش یا گشت‌وگذار دارند نیز ممانعت می‌کنند.
برخی از زنان در ولایت قندهار می‌گویند که براساس دستور طالبان زنان دیگر نمی‌توانند در بیرون از خانه، در منابع موجود آب، لباس‌ها، وسایل خانه و دیگر وسایل مورد استفاده را بشویند.
یک منبع معتبر محلی می‌گوید که این تصمیم از سوی شورای علمای طالبان گرفته شده و دستور اجرای آن نیز از سوی همین شورا صادر شده است. این منبع می‌افزاید که براساس این تصمیم، رفتن زنان به اطراف منابع آب ممنوع شده و برای کسانی که از آن سرپیچی کنند، مجازات در نظر گرفته شده است.
همچنان در دکان‌های تمام شهرها، فروش مستقیم اجناس از سوی مردان به زنان ممنوع شده است. رفتن زنان به شفاخانه بدون محرم نیز با محدودیت مواجه است. همچنین، تکدی‌گری زنان در شهرها ممنوع شده و در خانه‌ها نیز خواندن آهنگ‌های محلی زنانه و نواختن دایره در مراسم‌های خوشی منع شده است.
زنان در قندهار می‌گویند که در چندین دهه گذشته، از نظر فرهنگی، زنان در این ولایت در بیرون از خانه، در جوی‌های بزرگ، حوض‌ها، آبگیرها و دیگر منابع آبی، لباس، فرش و دیگر وسایل خانه را در جریان روز می‌شستند و این رسم معمول در بین زنان بوده است.
یک زن باشنده شهر قندهار می‌گوید که آنان پیش از این از خانه بیرون می‌شدند، اما اکنون اجازه چنین کاری را ندارند. او می‌افزاید که این محدودیت‌ها بر نظم زنده‌گی آنان تاثیر منفی گذاشته و زنان مجبور شده‌اند لباس‌های‌شان را در خانه، با آب کم و در فضای محدود، بشویند. به گفته این زن، در سال‌های اخیر خشک‌سالی باعث کاهش سطح آب در شهر قندهار شده بود و به همین دلیل، زنان نسبت به گذشته بیشتر مجبور بودند برای شستن وسایل خانه به بیرون بروند؛ اما با وضع این محدودیت، در بسیاری از خانواده‌ها بی‌نظمی به وجود آمده است.
این زن می‌گوید:« پیش از این رسم چنین بود که زنان هر روز از خانه بیرون می‌رفتند و در جوی بزرگ، حوض‌های آب، آبگیرها و برمه‌ها لباس و دیگر وسایل خانه را می‌شستند؛ اما اکنون که طالبان این کار را ممنوع کرده‌اند، ما با مشکلات زیادی روبه‌رو شده‌ایم. نظم خانواده‌ها برهم خورده، دسترسی به آب دشوار شده و به آسانی نمی‌توانیم لباس‌ها و وسایل دیگر را درست بشوییم.»
یک زن دیگر نیز نگرانی مشابه دارد و می‌گوید این محدودیت‌ها تنها حقوق زنان را سلب نمی‌کند، بلکه برای نظم خانواده، صفایی و سلامت اجتماعی آنان نیز تهدید است.به گفته او، برای چندین دهه، زنان به‌دلیل نیازهای روزمره، هر روز لباس‌ها و وسایل خانه را در منابع مختلف آب می‌شستند؛ از یک طرف مشکل کمبود آب کاهش می‌یافت و از سوی دیگر، این منابع آب برای زنان به گونه‌ای محل تفریح نیز استفاده می‌شد.
افزون بر این محدودیت‌ها، زنان در این ولایت می‌گویند که حتا در صورت بیماری نیز نمی‌توانند به شفاخانه مراجعه کنند؛ زیرا محرم مرد همراه‌شان نیست و طالبان اجازه ورود آنان به شفاخانه را نمی‌دهند.
صالحه، ۴۷ ساله، می‌گوید چند روز پیش، عروس باردارش را برای درمان به شفاخانه حوزه‌ای میرویس قندهار برده بود. به گفته او، عروسش حتا برقع سبز نیز به تن داشت، اما نگهبانان دروازه اجازه ندادند آنان وارد شفاخانه شوند. او می‌گوید که نگهبانان در ورودی شفاخانه به آنان گفته‌اند که به هیچ زن بیماری اجازه ورود داده نمی‌شود، مگر این‌که یک محرم شرعی همراهش باشد. به گفته این زن، آنان به‌دلیل نداشتن محرم، مجبور شدند با عروس باردارش دوباره به خانه برگردند.
این زن می‌افزاید:« من با خانم پسرم به شفاخانه رفتیم. وقتی به دروازه شفاخانه رسیدیم، اصلاً اجازه ندادند داخل شویم. گفتند طالبان به ما دستور داده‌اند که هیچ زنی را که محرم شرعی همراهش نباشد، اجازه ورود ندهیم. بسیار خواهش کردم و گفتم پسرم برای کار بیرون رفته است، اما آنان گفتند ما اصول و قوانین خود را بر همه مردم یکسان تطبیق می‌کنیم. ما دوباره به خانه برگشتیم و دو روز بعد پسرم مجبور شد کارش را ترک کند و او را به شفاخانه انتقال دهد.»
کوچه رنگریزان در ولایت قندهار، که در آن وسایل مد و فیشن زنان به فروش می‌رسد، در دو دهه گذشته هر روز مملو از زنان بود و آنان برای خرید وسایل مورد نیازشان به این محل مراجعه می‌کردند. اما در یک سال گذشته، با افزایش محدودیت‌های طالبان بر رفت‌وآمد زنان به این کوچه، کاروبار دکان‌های این محل نیز رو به رکود گذاشته است.
یکی از دکان‌داران این کوچه که به‌دلیل مشکلات امنیتی نامش در گزارش ذکر نشده است، می‌گوید که کاروبارش نسبت به گذشته ۷۰ درصد کاهش یافته است. به گفته او، هر روز کارمندان ریاست امر به معروف و نهی از منکر طالبان به این کوچه می‌آیند و به دکان‌داران توصیه می‌کنند که به زنان بدون محرم اجناس نفروشند.
این دکان‌دار می‌گوید که بارها اتفاق افتاده است که افراد این گروه، دکان‌دارانی را که به‌گونه مستقیم به زنان اجناس فروخته‌اند، بازداشت و برای چند روز زندانی کرده‌اند. او می‌افزاید: «حالت این کوچه کاملاً خراب شده است؛ زیرا طالبان اجازه نمی‌دهند زنان به این کوچه بیایند و مانع رفت‌وآمد آنان می‌شوند. اگر کسی به‌گونه مستقیم به زنان چیزی بفروشد، از سوی طالبان بازداشت و زندانی می‌شود. بسیاری از دکان‌داران روزها در زندان مانده‌اند.»
در همین حال، شماری از زنان سالخورده که پیش از این در ولایت قندهار، صبح زود از خانه‌های‌شان بیرون می‌شدند و برای ورزش و قدم‌زدن به جاده‌های آرام شهر می‌آمدند، نیز با محدودیت‌های طالبان روبه‌رو شده‌اند و دیگر اجازه ندارند در بیرون از خانه قدم بزنند.
امین‌الله می‌گوید که پیش از این، مادرش هر صبح ورزش می‌کرد، اما پس از آن‌که طالبان این کار را ممنوع کردند، اکنون در خانه نشسته و زمینه ورزش برایش فراهم نیست. او می‌گوید مادرش ۶۰ سال عمر دارد، اما طالبان هنوز هم با دید «عیاشی» به او نگاه می‌کنند و اجازه بیرون رفتن از خانه را به او نمی‌دهند.
این مرد می‌افزاید:« مادرم ۶۰ سال عمر دارد. شما بگویید اگر این زن سالخورده از خانه بیرون شود، چه مشکلی خواهد داشت؟ اما طالبان با ما مخالفت کرده‌اند و اجازه نمی‌دهند.»
این در حالی است که طالبان در بیش از پنج سال گذشته، براساس گزارش‌های نهادهای حقوق بشری، بیش از ۱۰۰ فرمان و دستور علیه زنان صادر کرده‌اند که آنان را به‌گونه‌ای سیستماتیک از جامعه حذف کرده است.
