براساس اقدام تازه طالبان، روند توزیع کمک‌های بشردوستانه از چند روز به این‌سو در بخش‌هایی از هرات متوقف شده است. طالبان گفته‌اند که نهادهای مددرسان پس از این اجازه ندارند نشان انگشت زنان را بگیرند. طالبان بدون ارایه دلیل در مورد این اقدام، تاکید کرده‌اند که پس از این، زنان به‌جای خود، محرم‌شان را برای دریافت کمک بفرستند.
این اقدام طالبان در هرات باعث شده است که شمار زیادی از خانواده‌هایی که از سوی زنان سرپرستی می‌شوند، از دریافت کمک باز بمانند. از سوی دیگر، نهادهای مددرسان در این ولایت با تایید توقف روند توزیع کمک‌ها، گفته‌اند که این اقدام طالبان خلاف اصول سازمان‌های آنان بوده و همچنین سبب می‌شود که کمک‌ها به نیازمندان واقعی نرسد.
یک منبع از نهادهای مددرسان می‌گوید که تصمیم تازه مقام‌های محلی طالبان در هرات باعث شده است تا روند توزیع کمک‌ها به حالت تعلیق درآید و هزاران خانواده، از جمله بسیاری از خانواده‌هایی که زنان سرپرست آن‌ها هستند، از دریافت کمک باز بمانند. این منبع که خواسته است نامش در گزارش ذکر نشود، می‌افزاید که دخالت طالبان در پروسه توزیع کمک‌ها باعث توقف این روند شده و نهادهای مددرسان ناگزیر به رعایت اصول سازمانی خود هستند. منبع همچنین اشاره می‌کند که توزیع کمک‌ها به نیازمندان براساس سروی انجام شده صورت می‌گیرد، اما دستور طالبان خلاف قوانین و اصول کاری این سازمان‌ها بوده و به همین دلیل روند توزیع کمک‌ها معطل شده است.
این منبع می‌افزاید: «کمک‌ها را ما براساس همان پالیسی اداره خود توزیع می‌کنیم. نیازمندی‌ها سنجیده شده و افراد مستحق قبلاً از طریق سروی تیم همکار ما مشخص شده‌اند و ما نیز مجبوریم به اصول تعیین‌شده پایبند باشیم. یعنی هر فردی که قبلاً از سوی تیم همکار ما سروی شده و برایش کارت کمک توزیع شده است، مستحق دریافت کمک است و در غیر این صورت، نه.»
منبع می‌گوید: «تمام نیازمندان در سیستم دیتابیس ما براساس سروی ثبت شده‌اند و ما کمک‌ها را براساس همان لیست توزیع می‌کنیم. یعنی فردی که قبلاً برایش کارت توزیع شده است، نشان انگشت و مشخصاتش ثبت شده و باید هنگام توزیع کمک، صاحب کارت حاضر باشد. اما این اقدام طالبان که زنان نباید شصت کنند، خلاف پالیسی دفتر ماست و همین اقدام طالبان باعث توقف روند توزیع شده است.»
همچنین یک منبع دیگر می‌گوید که اقدام طالبان مبنی بر عدم گرفتن نشان انگشت از زنان، پروسه توزیع کمک‌ها را مختل ساخته و باعث می‌شود کمک‌ها به نیازمندان واقعی نرسد. این منبع می‌افزاید: «متاسفانه این اقدام طالبان سبب می‌شود تا نیازمندان واقعی از دریافت کمک باز بمانند. به هر روستایی که می‌رویم، تعداد زیادی از زنان سرپرست خانواده‌ها و شمار دیگری از زنان هستند که حتا هیچ مردی در خانه‌های‌شان حضور ندارد. وقتی از زنان اجازه گرفته نمی‌شود تا نشان انگشت دهند، در حقیقت از دریافت کمک‌ها محروم می‌شوند.»
این منبع می‌افزاید: «این اقدام طالبان پروسه توزیع کمک‌ها را مختل ساخته است. بسیاری از افراد نیازمندی که سروی شده‌اند، باید پس از گرفتن نشان انگشت، کمک دریافت کنند؛ اما طالبان اجازه نمی‌دهند. مساله دیگر این است که وقتی براساس یک لیست مشخص کمک توزیع نشود، کمک‌ها به نیازمندان واقعی نمی‌رسد، چون توزیع و تقسیم آن میان مسوولان طالبان یا ارباب‌ها صورت می‌گیرد.»
با این حال، برخی از زنان سرپرست خانواده‌ها این اقدام طالبان را ظالمانه خوانده و می‌افزایند که با شرایط تعیین‌شده از سوی گروه طالبان، کمک‌ها به آنان نمی‌رسد.
حلیمه، یکی از زنان در هرات است که اکنون هیچ مردی در خانه ندارد. او می‌گوید که قبلاً برای دریافت کمک از سوی یک نهاد مددرسان سروی شده و قرار بود در روزهای پیش رو مواد غذایی به آنان کمک شود؛ اما دخالت طالبان سبب شده است که آنان از دریافت کمک باز بمانند.
حلیمه در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «پنج نفر در همین خانه هستیم، من و عروسم و سه نواسه‌ام. بچه‌ام به ایران رفته است برای کارگری. اقتصاد ما خیلی ضعیف است و همین موسسات که کمک می‌کنند، تنها همراه ما هستند؛ وگرنه چیزی نداریم. چند وقت پیش از موسسه‌ای آمدند و نام‌نویسی کردند برای کمک. دیروز کمک‌ها رسید و گفتند که طی دو سه روز توزیع می‌شود. حالا طالبان گفته‌اند که زن‌ها نیایند و شصت نکنند. حالا که در خانه ما هیچ مردی پیدا نمی‌شود، دیگر ما چه کار کنیم؟ این تنها امید ما به کمک‌ها بود که حالا طالبان آن را هم از ما می‌گیرند. ما چه کار کنیم؟»
شیما، یکی دیگر از زنان هرات است که به‌عنوان زن سرپرست خانواده همراه با عروس و نواسه‌هایش زنده‌گی می‌کند. او می‌گوید که اقدام تازه طالبان باعث می‌شود زنان از دریافت کمک‌ها باز بمانند و کمک‌ها به‌طور کامل به نیازمندان نرسد. او می‌افزاید: «من خودم بیوه‌ام، قبلاً کمک‌هایی می‌آمد و من تذکره خود را می‌بردم و کامل، هر چیزی که حقم بود را می‌گرفتم و هیچ جنگ و جنجالی هم نبود، چون همین نفرهای موسسات کمک‌کننده، هر کسی را به دست خودش کمک می‌دادند.»
این زن سرپرست خانواده می‌گوید: «حالا که اجازه نمی‌دهند کمک را بگیریم، اولاً که اصلاً به ما کمک نمی‌رسد. اگر کسی را از همسایه به‌عنوان محرم ببریم، باید هرچه کمک دریافت می‌شود، همراه او تقسیم کنیم. اگر تقسیم نکنیم، کمک‌ها به دست ما نمی‌رسد. اگر کمک‌ها به دست ما برسد، دیگران از ما حق می‌گیرند.»
