در حالی که برگزاری جرگه مشورتی صلح با شک و تردیدهای زیادی همراه است، تعدادی از اعضای حزب اسلامی و طالبان نشستی را در کشور مالدیو برگزار کرده اند. ابتکار این نشست را همایون جریر، داماد گلبدین حکمتیار به دست دارد. گفته می شود که در نشست مالدیو ۴۵ نماینده از طالبان و حزب اسلامی و ۲۵ تن از اعضای پارلمان افغانستان حضور دارند. اکنون سوال اساسی این است که ابتکار صلح در وضعیت جاری به دست چه کسی است؟ به نظر می رسد که حکومت افغانستان از توانایی لازم برای به دست گرفتن این ابتکار برخوردار نمی باشد.
حکومت افغانستان هنوز در مورد مصالحه با طالبان و حزب اسلامی به یک توافق نظر دست نیافته است و اصولا نمی داند که با چه گروه هایی و روی چه محورهایی بحث نماید. گذشته از این متحدین سیاسی کرزی، در داخل و خارج به تلاش های صلح جویانه وی به دیده شک می نگرند و به همین خاطر است که ایالات متحده امریکا در سفر اخیر کرزی عملا خطوط قرمز در مذاکره با طالبان را مطرح کرد. جدایی طالبان از القاعده، پذیرش قانون اساسی افغانستان و حقوق زنان از سوی امریکا به عنوان پیش شرط ها برای مذاکره با طالبان ذکر شده است. متحدین داخلی کرزی نیز از مصالحه با طالبان ابراز نگرانی می کنند. آنان با توجه به گذشته طالبان نگران آن هستند که مبادا حضور پررنگ طالبان در ساختار حکومت بر اوضاع عمومی تاثیر منفی بگذارد. با این حال مخالفان صلح اکنون در کشورهای خارجی در مورد صلح بحث می کنند. به نظر می رسد که مخالفان صلح سعی دارند که ابتکار صلح را از حکومت افغانستان گرفته و خود در محور اصلی گفتگوها قرار گیرند. هر چند تا هنوز کشورهای غربی در این ارتباط واکنش نشان نداده اند، اما به نظر می رسد که این رویکرد برای متحدین غربی آقای کرزی با دلچسبی همراه خواهد بود. بدین ترتیب می توان گفت که تلاش موازی و پراکنده حکومت و طالبان و حزب اسلامی برای صلح یک رویکرد مثبت است، اما این که چه کسی موفق به کسب اعتماد عمومی و ارایه راهکار درست برای عبور از بحران خواهد شد، هنوز معلوم نیست.






