جناب رییس جمهور!
من می دانم که جناب عالی بالاتر از ۴۰ سال سن دارد، اما امیدوارم که در زمان مسوولیت خود، به جوانان نیز فرصت دهد تا بتوانند توانمندی، استعداد و قابلیت های خود را در تمام عرصه ها به نمایش بگذارند.
متاسفانه سنت پدرسالاری و ریش سفیدی در جامعه ی قبیله ای افغانستان سبب شده که به جایگاه و موقعیت جوانان هرگز توجه صورت نگیرد. جای بسیار خوشبختی است که بیش از ۶۰ درصد کشور ما را نیروی جوان تشکیل می دهد اما متاسفانه از این نیرو همواره برای جنگ و لشکرکشی جنگ های قدرت طلبی استفاده شده است. امروز فقر، جنگ، اعتیاد، از جوانان این سرزمین قربانی می گیرد و فارغان دانشگاه های کشور نمی توانند از فلتر ایجاد شده ی اصلاحات اداری که سابقه ی کار می طلبد وارد کارهای دولتی شوند.
من انتظار دارم که جناب شما به این مشکل جوانان توجه نموده و عرصه را برای حضور جوانان در تمام عرصه ها فراهم نمایید. این حضور می تواند با یک گردش دورانی و تدریجی زمینه را برای بهبود مدیریت کشور فراهم نماید.
جوانان کشور با آموخته های علمی ای که دارند، می توانند تحول بزرگ و عظیمی را در مدیریت های کلان کشور خلق نمایند.
گذشته از این، شرایط دموکراتیک کشور ایجاب نمی کند تا ما برای همیشه در حصار افکار و اندیشه های پدرسالاری و قبیله ای باقی بمانیم.
به امید آن که با احترام و توجه به اراده ی جوانان بر تمام مشکلات کشور فایق آیید.
