با رفتن مصطفی ظاهر از جبهه ملی و پیوستن اش به آقای کرزی، به نظر می رسد که عمر جبهه ملی اکنون دیگر به پایان رسیده باشد. جبهه ای که در آغاز با طمطراق و دبدبه به عنوان تنها اپوزیسیون حکومت مطرح شد، اکنون به چیزی می ماند که آخرین نفس های خود را می کشد و دیگر توان آن را ندارد تا خود را حداقل سراپا نگهدارد.
این در حالی است که از همان نخستین روزهای که جبهه ملی ایجاد شد، پیش بینی یک چنین وضعیتی محتمل به نظر می رسید.
واقعیت این است که یک ترکیب نامتجانس با شخصیت های با گذشته های متفاوت و متناقض و جریان های که هیچ گونه همسویی و اشتراک فکری نداشتند، نمی توانست در یک پلاتفورم سیاسی منسجم برای یک دورنمای مشترک کار نموده و از تاثیر گذاری لازم نیز برخودار باشد، چیزی که در مورد جبهه ملی به کلی مصداق دارد.
جبهه ملی حتا در اوج فعالیت خود نیز از کارآیی و تاثیر گذاری چندانی برخودار نبود. تمام عمر این جبهه صرف برگزاری چند جلسه و چند موضع گیری ساختگی شد، در حالی که شب پیشتر از آن و یا شب بعد تر از آن برخی از شخصیت های جبهه در سفره رنگین حامدکرزی می نشستند و برای به دست آوردن کرسی و امتیاز سیاسی چانه می زدند.
با این حال شکست در صفوف جبهه ملی از زمانی آغاز شد که مارشال فهیم با توافق با حامد کرزی، کرسی معاونت اول وی را در انتخابات آینده پذیرفت.
پس از آن محمد محقق، جنرال دوستم و آقای اکبری از جبهه جدا شده و یکی بعد از دیگر به آقای کرزی پیوستند. سید حسین انوری والی پیشین هرات که نیز هرچند عضو رسمی جبهه نبود، ولی به نظر می رسید که در مواردی با سیاست های جبهه همسویی و هم نظری داشت، رسما حمایت خود را از حامد کرزی در انتخابات آینده اعلام کرد.
داکتر عبدالله عبدالله که ظاهرا نامزد جبهه ملی است، پس از این دیگر نمی تواند به جبهه ملی امیدوار باشد، زیرا در این جبهه چهره های تاثیر گذار، متنوع و قوی دیگر وجود ندارد. داکتر عبدالله حتا به یاران نزدیک خود چون برهان ربانی نیز نمی تواند امیدوار باشد. آقای ربانی پیش از پیوستن آقای فهیم به حامد کرزی، نماینده خودشان یعنی آقای صدیق چکری را به عنوان سفیر حسن نیت به کابینه آقای کرزی اعزام داشتند، هرچند که موصوف از پارلمان رای اعتماد نیاورد و تا هنوز هم به عنوان سرپرست وزارت حج و اوقاف ایفای وظیفه می کند.
در این میان موضع یونس قانونی، اسماعیل خان و احمدضیا مسعود تاکنون روشن نیست. هرسه این شخصیت می توانند به عنوان تکیه گاه های قوی برای داکتر عبدالله به حساب بیایند. با این حال باید این شخصیت ها موقف رسمی خود را ظرف هفته آینده روشن کنند که از چه کسی در انتخابات حمایت می کنند.
در این میان شایعاتی وجود دارد که داکتر عبدالله و اشرف غنی احمدزی احتمالا در پایان کار ایتلاف خواهند کرد. برخی منابع می گویند که هرگاه یکی از آنان به دور دوم انتخابات راه پیدا کنند، دیگری از وی حمایت خواهد کرد.
