سرانجام پس از پنج روز از اعلام تاریخ برگزاری انتخابات، نمایندگان ولسی جرگه به اظهار نظر پرداختند. انتظار می رفت که نمایندگان مردم پیش از هر مرجع دیگری در برابر نقض قانون از خود واکنش نشان داده و در برابر تخطی های صورت گرفته مقاومت نماید. متاسفانه نمایندگان مردم با سکوت معنادار شان در روز های گذشته به شایعاتی مبنی بر سازش و معلامه با حکومت دامن زد.
اظهارات روز گذشته نمایندگان ولسی جرگه هر چند به عنوان یک صدای اعتراضی قابل مکث است، اما زمانی می تواند مهم و اثر گذار باشد که بتواند مانع اقدام های غیردموکراتیک و غیرقانونی حکومت شود. آقای یونس قانونی رییس پارلمانی در حالی از به استهزا گرفتن قانون اساسی سخن می گوید که پارلمان هیچ راهکاری را در برابر این تخطی ها مطرح نمی کند.
ظاهرا در افغانستان هر کس و نهادی اعم از داخلی و بین المللی به نحوی از نقض قانون سود می برند. مردم و نهاد های مدنی از پارلمان انتظار فراتر از یک نطق و اعتراض را دارند. مردم بر این باور اند که نمایندگان شان با حضور در خانه ملت، از اجرای درست قانون و زاویه های پنهان کار مسوولان حکومت نظارت می کنند. امروز اگر نمایندگان مردم نتوانند با روش ها و راهکار های قانونی شان با نقض قانون اساسی مقابله نمایند، این عمل به عنوان یک سنت ماندگار بدل شده و به یک الگو تبدیل خواهد شد. اکنون وقتی که رییس ولسی جرگه به صراحت از استهزای قانون اساسی سخن می گوید، این سوال مطرح می گردد که نمایندگان مردم در برابر این استهزا چه اقدامی را به کار می گیرند.
به نظر می رسد که در برابر نقض قانون اساسی پارلمان بیش از همه می تواند ایستادگی کرده و مانع قانون شکنی های مقام ها شود. متاسفانه آقای کرزی با رایج کردن فرهنگ معامله، ایجاد نفاق و چند دسته گی میان نمایندگان، این نهاد را عملا ناکارا و ضعیف ساخته به طوری که موثریت آن را برای همیشه از بین برده است.
