در گزارش امروز «از ورای دود و آتش» برادری را با خود داریم که در اثر برخورد با ماین کنارجاده پای راست خودرا از دست داده و زندگی بعد از حادثه و قبل از آن را چنین بیان می‌دارد: «ما در یکی از ولایت‌های جنوبی کشور زندگی می‌کردیم. از زمانی‌که من به‌دنیا آمدم جنگ است تا به‌حال که بالاخره من هم ثمره این جنگ را چشیدم و از آن سخت متفر هستم. ما یک زندگی تقریبا متوسط را سپری می‌کردیم، اما تلاش می‌کردیم که از فقر نجات پیدا کنیم گرچند زمان کار من نبود اما با آن‌هم نظر به مشکلات و وضعیت اقتصادی بد باید خورد و بزرگ کار نمایند. من در زمان طالبان به‌دنیا آمدم. تقریبا 15سال دارم، اما در طول این مدت روز خوشی ما زمانی بوده که کسی در کشور ما کشته نشده باشد. جنگ جریان دارد و پایان آن را نمی‌دانیم که چه‌وقت خواهد بود؟ در یکی از روز‌های سال جاری من در داخل قریه خود که مصروف کار بودم و برای مشکلات قریه فعالیت می‌کردم، اما تعدادی از جاهلان و دشمنان مردم که نمی‌خواهند مردم آرام باشند، پیش‌تر از ما ماین را جایگذرای کرده بودند و زمانی‌که ما مصروف کار شدیم ناگهان من با آن ماین برخورد نمودم و قربانی دشمن پنهانی شدم. پس از این حادثه از ناحیه یک پا معلول شدم و نمی‌توانم دیگر مانند سابق زندگی کنم و از تمام امتیازاتی که یک فرد صحتمند و سالم برخوردار است من هم برخوردار باشم. این حادثه تقریبا 9ماه قبل از امروز اتفاق افتاد و مرا به یک انسان معلول مبدل کرد. با آن‌هم خدای خود را شکرگذار هستم. اما برای عاملان این رویداد که باعث معلولیت من شده نفرین می‌فرستم و از خداوند برای‌شان عذاب دنیایی و اخروی می‌خواهم. چون دولت و جامعه‌ی جهانی به فکر مردم نیستند، آ‌ن‌ها سیاست‌های خود را به پیش می‌برند، اگر واقعا صادق هستند، باید تولیدات ماین‌های ضد انسان و صلاح‌هایی دشمن بشریت است را تولید نکنند.»
خواننده‌گان محترم:- جهت بهتر شدن این بخش ما به نظریات، انتقادات و پیشنهادات سالم شما به دیده‌ی قدر می‌نگریم با شریک ساختن چنین گزارش‌های شما در نشانی ذیل منتظر می‌باشیم.
Info_afg@solidarity for justice.org.af
