باج دهی و امتیاز بخشی جبهه ی کرزی را پررنگ کرده است

انتظار می رفت که انتخابات ریاست جمهوری افغانستان با رقابت جدی و نشاط مردمی همراه باشد، اما نشانه ها حاکی از آن است که معامله های پیدا و پنهان و کنار رفتن چهره های مطرح و جدی، بر این امیدواری ها سایه افگنده است. اعلام حمایت محمد محقق و رییس حزب جنبش ملی از حامد کرزی و دیدارهای داکتر عبدالله با آقای کرزی، نشان از صف بندی های جدید در عرصه ی رقابت های انتخاباتی دارد.
گفته می شود که این حمایت ها در قبال وعده های صورت گرفته که مدت ها بر سر امضا و عدم امضای آن به تعویق افتاده بود. آقای کرزی از مدتی به این سو تعدادی از وزارت خانه ها را به چندین شخص وعده داده و برخی  منابع می گویند که شاروالی کابل به بیش از ۲۵ نفر وعده داده شده است. براساس سندی که روز گذشته در روزنامه ۸ صبح به نشر رسید، ولسی جرگه نیز از حاتم بخشی  های آقای کرزی بی بهره نبوده است و همین امر سبب  شده تا تعداد زیادی از نمایندگان از ادامه ی کار آقای کرزی حمایت نمایند. هر چند وضع امنیتی موجود که محصول و دست آورد حاکمیت ۷ ساله ی تیم آقای کرزی می باشد، اصل برگزاری  انتخابات را زیر سوال قرار داده است، اما بر فرض که این انتخابات در حصار دیوارهای امنیتی و کمربندهای ایجاد شده برگزار گردد، یک انتخابات دموکراتیک نخواهد بود. زیرا انتخابات را زمانی  می توان دموکراتیک نامید که مردم در هنگام انتخاب به پای صندوق های رای گزینه های متعددی را برای انتخاب داشته  باشند. حالا آقای کرزی با شگردهای خاص عملا انتخابات را با محوریت یک چهره برگزار می نماید، با این وصف این نوع انتخابات شبیه انتخابات هایی است که حاکمیت های دیکتاتور با حضور یگانه نامزد برگزار می کنند. آقای کرزی اکنون با حمایت های که از سوی برخی رهبران  قبایل، احزاب سیاسی و نمایندگان مردم کسب کرده است، خود را عملا پیروز این  رقابت احساس می نماید، اما فراموش نباید کرد که آن  چه در ارگ و در سطح مقام ها صورت می گیرد با قضاوت مردم، از  زمین تا آسمان فاصله دارد.
