با سمت های اعطایی وضع زنان بهبود نمی یابد

از روز ۲۵ نوامبر، همه ساله در بسیاری از کشور ها با راه اندازی گرد همایی و نشست های ویژه تجلیل می‌شود. در این روز که به عنوان «روز بین المللی رفع خشونت علیه زنان» نام گرفته، کار نامه حکومت‌ها و کشور ها در مورد بهبود وضعیت زنان و تلاش ها برای جلوگیری از خشونت مورد ارزیابی قرار می گیرند. در افغانستان نیز از چند سالی به این سو از این روز تجلیل می گردد.
زنان افغانستان طی دهه های اخیر قربانی رفتار های افراط و تفریط زمامداران خود شده که کشف حجاب و یا حجاب طالبانی را به عنوان نمونه می توان نام برد. شاید یکی از سیاه ترین فصل زنان افغانستان حاکمیت پنج ساله طالبان را بتوان نام برد که در آن دوره زنان از هر نوع فعالیت، تعلیم و حضور در صحنه‌های مخلتف  جامعه  باز ماندند. هر چند حالا از حاکمیت امارت اسلامی خبری نیست، اما ترس از بازگشت دوباره آنان به عنوان یک کابوس در روح و روان هر زن افغانستان باقی می باشد.
پس از توافق بن و تصویب قانون اساسی روزنه های جدیدی برای زنان در کشور گشوده شد. قانون اساسی افغانستان هر نوع تبعیض علیه زنان را مردود شمرده و با امتیاز های مثبت کوشیده است تا عرصه را برای حضور موثر زنان فراهم سازد.
به رغم تبعیض های مثبت که از سوی حکومت صورت گرفته است، اما هنوز هم در افکار عمومی جامعه تغییرات اساسی و بنیادین رونما نشده است.
نگاه منفی به زنان و سنت های غلط از قبیل بد دادن، شکنجه، تبعیض و خشونت های سازمان یافته علیه زنان نشان از وضعیت موجود در بخش های کشور می باشد.
 برای نمونه از اوایل سال جاری تاکنون ۲۰۸۱ مورد اشکال مختلف خشونت علیه زنان ثبت شده که این خود نمایانگر وضعیت نا مطلوب برای زنان در کشور می باشد.
قتل زنان ژورنالیست، فعالین سیاسی، و اخیرا موارد از تیزاب پاشی بر روی دختران به عنوان حرکت های نگران کننده علیه زنان به شمار می آید. تلاش حکومت با ایجاد سمت های اعطایی و سمبولیک به زنان هرگز نمی تواند به تغییر باور های حاکم در جامعه کمک نموده و از درد و رنج زنان بکاهد.
زنان افغان نیاز به آگاهی جامعه و تغییر در باور های حاکم قبیله‌ای‌شان دارد. خود آگاهی زنان از وضعیت زندگی و رفتار آگاهانه مردان جامعه می تواند در رفع خشونت علیه زنان یک گام مهم و اساسی به شمار آید.