به جوانان کم بها ندهید

رییس جمهور آینده ی کشور!
جوانان نیرومندترین قشر اجتماعی هر کشوری به شمار می روند. این قشر، از یک طرف نیروی کافی برای پیش بردن امور کشوری را دارد، از طرف دیگر سازندگان آینده ی کشور به شمار می روند. به این لحاظ، توجه به جوانان و نیازمندی های شان و نیز فراهم ساختن زمینه های مناسب برای تحصیل و حرفه آموزی، مسایل حیاتی می باشد که مهم شمردن یا اهمیت ندادن به آن، تاثیر مستقیم بر آینده ی کشور می گذارد.
اما می بینیم که هنوز جوانان این کشور قربانیان بی عدالتی ها، بی کارگی ها، تبعیض و صدها مشکل دیگر می باشند.
از یک سو جوانان کشور زمینه ی مناسب برای آموزش و تحصیل ندارند و بی شمار اند جوانانی که از حقوق شان بهره مند نیستند. از سوی دیگر می بینیم جوانانی که هم شایستگی و هم انگیزه ی کار و فعالیت برای این وطن را دارند، به حاشیه رانده می شوند. گویا، یک تبعیض نسلی به صورت بسیار شدید آن مسوولان کشور را فرا گرفته است.
از سوی دیگر، حلقه های سیاسی، احزاب، مسوولان حکومتی و حتا افراد، از جوانان استفاده ی ابزاری نموده اند. تاهنوز هیچ برنامه ی خاصی برای بهبود بخشیدن زندگی جوانان و مساعد ساختن زمینه ی سازندگی و بالندگی شان، نه از طرف دولت و نه از طرف هیچ نهاد دیگری روی دست گرفته نشده است.
درست است که حکومت مثل هر اقدام نمایشی دیگر، ریاستی را در وزارت اطلاعات و فرهنگ تحت عنوان ریاست امور جوانان ایجاد کرده است، اما تاهنوز برای هیچ کسی معلوم نیست که این ریاست چه کاری برای جوانان کرده است.
مشکل جوانان این نیست که برای شان وزارتی یا ریاستی را ایجاد کرد، و نه این مساله می تواند کاهی از کوه مشکلات جوانان بکاهد.
جناب رییس جمهور آینده ی کشور!
اگر هر نهاد و بخش دولتی در حیطه ی وظایف و صلاحیت های خود کاری را که مربوط به جوانان می شود، اجرا نماید، شاید حداقلی از مشکلات جوانان حل شود.
اگر وزارت کار و امور اجتماعی زمینه ی کار را فراهم نماید، وزارت معارف زمینه ی بهتر آموزش را مهیا نماید، وزارت تحصیلات عالی جذب دانشجویان و مساعد ساختن امکانات برای تحصیل را بلند ببرد، وزارت فرهنگ در رشد و اعتلای آن بخش هایی فرهنگی که جوانان مستعد و ذوق زده ی آن هستند، اقدام شایسته و نه نمایشی نماید، آن وقت نیازی نیست که ریاستی برای امور جوانان داشته باشیم و هیچ برنامه ای برای آن نداشته باشیم.
بنابراین، از رییس جمهور آینده ی کشور این انتظار وجود دارد که تصورش از توجه به قشر جوان و نقش دادن به آن ها، سپردن وظیفه ی پوستر چسبانی در انتخابات نباشد. همچنین مردم از رییس جمهور آینده ی شان می خواهند که برای حل مشکلات جوانان و بهبودی زندگی شان، به کمیسیون سازی اقدام ننماید، بلکه آن کاری را که می باید، انجام دهد، که خیلی ناروشن هم نیست.