توطیه های مشرانه برای تعویق انتخابات

روز گذشته شماری از اعضای مشرانو جرگه به دلیل نا امنی ها خواستار عدم برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در ماه جوزای سال آینده شدند.
این سناتوران که از ولایت میدان وردک، کندهار، پکتیکا و زابل بودند، گفته اند که در صورت ادامه نا امنی، مردم نمی توانند در ماه جواز به مراکز رای دهی بروند.
این در حالی است که براساس قانون اساسی کشور، وظیفه رییس جمهور در اول ماه جوزای سال آینده خورشیدی به پایان می رسد و کمیسیون انتخابات وظیفه دارد تا انتخابات را در خلال دو ماه قبل از ختم دوره ریاست جمهوری برگزار نماید.
چندی پیش کمیسیون انتخابات نیز گفته بود که به دلایل لوژستیکی و کمبود بودجه مرحله چهارم ثبت نام رای دهندگان را در ولایت های جنوبی به تعویق انداخته است.  بهانه گیری های مختلف کمیسیون انتخابات برای عدم برگزای انتخابات در موعد قانونی آن از یک طرف و سکوت معنادار رییس جمهور کشور در این ارتباط و اکتفا کردن به یک جمله کلی «که حتا یک روز بیشتر از وقت قانونی اش» در کرسی ریاست جمهوری باقی نمی ماند، از سوی دیگر دورنمای برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در سال آینده را تاریک ساخته است.
مثلا اگر مورد تعویق مرحله چهارم ثبت نام رای دهندگان را در ولایت های جنوبی در نظر بگیریم، به خوبی متوجه می شویم که دلایل کمیسیون انتخابات برای این کار قانع کننده و صادقانه نیست. چرا که برنامه ثبت نام رای دهندگان ماه ها پیش طرح شده بود و دولت افغانستان به شمول موسسات تمویل کننده بین المللی در این زمینه متعهد به پرداخت مصارف شده بودند. از طرف دیگر مرحله سوم و چهارم در ایام زمستان به دلیلی در مناطق شرقی و جنوبی افغانستان در نظر گرفته شده بود که به صورت معمول در این ایام حملات طالبان به صورت چشمگیری کاهش می یابد. چنانچه تجربه نشان می دهد، این تصور درست هم بوده است، زیرا همین اکنون سطح خشونت ها در مناطق جنوبی به تناسب فصل گرما کاهش یافته است و مشکلات برای اجرای برنامه ثبت نام رای دهندگان آن طوری که قبلا تصور می رفت، وجود ندارد. اما اکنون کمیسیون انتخابات معضل کمبود بودجه را مطرح کرده است و کمتر کسی می داند که این معضل تا چه حدی وجود دارد. گیریم اگر معضل کمبود بودجه وجود داشته باشد، پس چرا کمیسیون انتخابات در زمان برنامه ریزی مراحل چهارگانه ثبت نام رای دهندگان از موجودیت چنین معضلی یاد آوری نکرد و یا چرا در طول این مدت برای حل این معضل اقدام اساسی ننمود؟
این در حالی است که براساس گزارش یکی از رسانه های داخلی  ـ سخنگوی دفتر معاونت سازمان ملل متحد برای افغانستان یا یوناما گفته است، هیچ گونه کمبود بودجه برای برگزاری انتخابات وجود ندارد.
بهانه ی دیگر برای آنانی که می خواهند انتخابات را به تاخیر بیاندازند، هم مانند شماری از سناتوران، معضل امنیتی است. حال سوال این است که اگر این دولت فاقد محبوبیت و ناتوان، نتواند تا پنج سال دیگر امنیت را در افغانستان تامین کند و یا با سیاست گذاری های غلط خود، همه روزه باعث تقویت صفوف تروریستان و طالبان گردد، در آن صورت مشروعیت حکومت برای ایامی که انتخابات در آن به تاخیر می افتد، چگونه تامین خواهد شد و چه کسی حاضر خواهد بود تا از حکومت اطاعت کند و آن را قانونی بشمارد؟
ظاهرا برای کمیسیون انتخابات یک بهانه دیگر سردی هوا در شماری از مناطق کوهستانی کشور است. این در حالی است که به گفته  ی شماری از آگاهان زنگ شروع مکاتب در کوهستانی ترین و سردترین مناطق کشور در دوم ماه حمل نواخته می شود و کودکان به مکاتب می آیند. اگر برای شروع دروس مکاتب ابتدایی معضل سردی هوا وجود ندارد، پس سوال این است که آیا بهانه کمیسیون انتخابات منطقی است یا نه؟
به نظر می رسد که حکومت افغانستان برای به تاخیر انداختن انتخابات به بهانه های متعددی در ماه های آتی متوسل شود، زیرا ترس از عدم برنده شدن آقای کرزی در انتخابات آینده و از همه مهمتر باور دولتمردان ما به آرای قومی خود شان از عمده ترین دلایل این مساله است. به همین خاطر است که آقای کرزی و همکاران شان در ارگ و کابینه بی میل نیستند که به هر ترتیبی انتخابات را با تاخیر مواجه ساخته و چند صباحی بیشتر در کرسی باقی بمانند. متاسفانه چنین به نظر می رسد که برای آنان مهم نیست که دموکراسی و حکومت دموکراتیک  این دستاورد بزرگ بشریت که ما حداقل با کاریکاتوری از آن در افغانستان دل خود را خوش کرده ایم، نیز مانند دیگر روش های حکومت داری بدنام خواهد شد و قانونی که خود به آن دستبرد برده و از آن کاغذ پاره ای برجای نمانده است، دیگر ارزش و تاثیری در زندگی مردم این سرزمین نخواهد داشت.