ولایت قندوز در روزهای اخیر شاهد حملههای خونینی از سوی گروه طالبان بود. در اواخر هفته گذشته طالبان تلاش کردند تا یک پوسته امنیتی را در نزدیکیهای شهر قندوز به تصرف درآورند. روز گذشته نیز گروه طالبان ولسوالی دشت ارچی را هدف قرار دادند. گروه طالبان از مدتها است که در تلاشاند تا حوزه جنگ را از جنوب به شمال برده و جبهههای جنگ را توسعه بخشند. اکنون طالبان نه تنها در جنوب بلکه در شمال و بخشهای مرکزی سرگرم پیکار با نیروهای حکومت و ناتو میباشند. حکومت افغانستان ناامنی در شمال را یک سال قبل معلول برخی توطیهها دانست. رییس جمهور کرزی در جریان کمپاین انتخاباتی به صراحت از انتقال طالبان توسط هلیکوپتر به شمال سخن گفت. با گذشت یک سال هنوز هیچ تحقیقی در رابطه به این ادعا صورت نگرفته است و وحید عمر، سخنگوی ریاست جمهوری از آن به عنوان یک معما یاد میکند. گروه طالبان با کشیدن جنگ به شمال دو هدف مهم را دنبال میکند. یکی از این اهداف ایجاد پراکندگی در جبهههای جنگ و مشغول نمودن حکومت در نقاط مختلف میباشد.
گروه طالبان با درک ولایت قندوز به حیث یک ولایت استراتژیک، بیشترین تمرکز نظامی را در این ولایت نموده است. ولایت قندوز در دهههای گذشته نیز به عنوان کلید فتح شمال و شمال شرق به شمار رفته است. هم اکنون ناامنی در قندوز به طور مستقیم اثرات خود را بالای ولایتهای تخار، بغلان، سمنگان و… به همراه دارد.
ولایت قندوز با تاجیکستان نیز همسرحد میباشد. این مساله سبب شده تا مخالفان از قندوز به مثابه یک نقطه وصل با آسیای میانه استفاده نمایند. مساله دیگر ایجاد ناامنی برای کاروانهای تدارکاتی ناتو در شمال میباشد. پس از ناامنیها در مسیر پاکستان، ناتو در تلاش است تا مسیر شمال را برای انتقال مواد برگزیند. اکنون گروه طالبان با درک این مهم در صدد است تا این مسیر را نیز ناامن سازد. حالا باید دید که حکومت افغانستان در برابر موجی از ناامنی در شمال چه تدابیری را اتخاذ میکند و برای بیرونرفت از وضع موجود آیا میتواند گامهای اساسی را بردارد یا خیر؟





