بیش از دو هفته است که ۱۹۰۰ تانکر تیل تاجران افغان در آن سوی مرز ایران متوقف مانده است. مقامها در افغانستان میگویند که توقف تانکرها از سوی دولت ایران سبب شده است که ۹۷ میلیون دالر به اقتصاد افغانستان ضرر وارد شود و بخش خصوصی نیز از مفاد احتمالی ۹ میلیون دالری محروم شده است. خان جان الکوزی به رسانهها گفته است ۱۹۰۰ تانکر تیل حامل ۵۵ هزار تن دیزل و پترول میباشد.
مقامها در وزارت تجارت و اتحادیه تاجران ملی هر گونه ممانعت در راستای ترانزیت اقلام تجارتی را خلاف توافقات دو کشور و مغایر با قوانین بیالمللی اعلام کردهاند.
در همین حال سفیر ایران در کنفرانس خبری گفته است اجازه عبور مواد سوختی را به مردم افغانستان میدهند، اما اجازه نمیدهند که سوخت برای کسانی که علیه مردم افغانستان، پاکستان و ایراناند برسد. این ممانعت زمانی ادامه پیدا کرد که یک هفته قبل معاون اول رییس جمهور کرزی برای حل این مشکل به ایران سفر کرد.
جالب اینجا است که مقامهای ایرانی به خوبی درک کردهاند، که تیلهای موجود صرفا برای استفاده شهروندان عادی افغانستان بوده و هر نوع ممانعت میتواند مردم را با مشکل مواجه ساخته و تنفر را نسبت به عملکرد ایرانیها بالا ببرد.
افزایش قیمت مواد نفتی در افغانستان که تاثیر مستقیم بالای سایر قیمتها داشته با موجی از اعتراضهای مردمی همراه شده است. این واکنشها برای ایران که ادعای دوستی با مردم افغانستان را داشته و در صدد ایجاد پایگاه مردمی در افغانستان است، بهایی سنگین به همراه دارد. اکنون همه درک کردهاند که ادعای مطرح شده در گذشته، در مورد نقش منفی ایران، بیاساس نبوده است. ایران اکنون در نقش یک چهره منفی وارد بازی منطقهای شده است. ایرانیها به خوبی میدانند که ممانعت از ورود مواد نفتی در این فصل مردم افغانستان را با مشکلات جدی مواجه میسازد، با این همه با این بهانه که از این مواد نیروهای بینالمللی استفاده میکنند اقدام به تحریم کرده است. اما جالب اینجا است که دولت ایران سایر کالاهای تاجران ایرانی و شرکتهای آن کشور را ممانعت نمیکند. اگر قرار است که مانع استفاده از کالاهای ایرانی شوند باید بازار صادرات خود را عملا بر روی افغانستان ببندند. اما به خاطر سود سرشار در این مورد همیشه حضور خارجیها نادیده گرفته میشود. با این همه معلوم میشود که هدف ایران صرفا باجگیری، امتیازطلبی، ایجاد مشکلات برای مردم و حکومت افغانستان است. بنابراین خوب است که حکومت افغانستان با درک شرایط موجود حداقل در روابط خود با ایران تجدید نظر کرده و دوستی ادعا شدهی ایران را در معرض پرسش قرار دهد.






