پاکستان با تروریزم مبارزه می کند یا توسط تروریزم مبارزه می کند

8صبح، کابل: دولت افغانستان از تصویب و توشیح قوانین شریعت در دره ی سوات توسط دولت پاکستان ابراز نگرانی کرده، می گوید که کنار آمدن با تروریستان و همچنین در اختیار قرار دادن قسمتی از خاک این کشور به شورشیان پاکستانی، عواقب ناگواری را بر وضعیت امنیتی افغانستان خواهد گذاشت.
روز پیش پارلمان پاکستان تنفیذ شریعت در سوات را تصویب کرد و رییس جمهور آن کشور نیز آن را توشیح نمود.
به گزارش منابع رسمی پاکستان، آصف علی زرداری، رییس جمهور پاکستان، مصوبه ی مجمع ملی – پارلمان – این کشور در مورد اجازه ی برقراری دادگاه های اسلامی و اجرای قوانین شرعی در منطقه ی سوات، واقع در ایالت سرحد شمال غرب این کشور را امضا و برای اجرا به والی این ایالت ابلاغ کرده است.
جاری ساختن قوانین شرعی در این منطقه، که با اسلام آباد، پایتخت، حدود یک صد و شصت کیلومتر فاصله دارد، بخشی از توافق دولت پاکستان و  شورشیان طالبان پاکستان محسوب می شود.
بااین حال، همایون حمیدزاده، سخنگوی رییس جمهور افغانستان روز پیش در یک نشست خبری در این مورد گفت: “کنار آمدن با تروریستان و در اختیار گذاشتن قسمتی از خاک پاکستان  به تروریستان، می تواند عواقب ناگوار نه تنها به اوضاع داخلی آن کشور، بلکه بالای اوضاع کشورهای منطقه و همچنین امنیت افغانستان داشته باشد. دراین مورد نگرانی از سوی افغانستان و جامعه جهانی وجود دارد”.
آقای حمیدزاده تاکید کرد که دولت افغانستان نمی تواند در امور داخلی پاکستان مداخله کند، اما گفت هرنوع معامله با تروریستان می تواند به امنیت تاثیر بگذارد.
آقای حمیدزاده از دولت پاکستان خواست تا قبل از انجام چنین معالاتی با تروریستان، مسایل امنیتی پاکستان و اثرات این معاملات بر روابط دو کشور را درنظر بگیرد.
براساس این توافق، تندروان وابسته به گروه جنبش اجرای احکام شرعی (تحریک نفاذ شریعت محمدی)، به رهبری مولانا فضل الله، از روحانیون محلی، موافقت کرده اند تا در برابر اجازه ی اجرای احکام شریعت در دادگاه های این منطقه، به عملیات مسلحانه یک ساله علیه دولت پاکستان خاتمه دهند.
این خبر درحالی منتشر می شود که جامعه جهانی به صورت مکرر از پاکستان به عنوان نقطه ی خطرخیز، خصوصا برای افغانستان و امنیت جهانی صحبت می کند. هرچند پیش از این نیز بسیاری مقام های افغان از تمویل و تجهیز و حتا پالیسی سازی برای طالبان توسط حلقه هایی در پاکستان صحبت می کردند، اما تا این اواخر هیچ کشوری به این مساله توجه نمی کرد، یا همه از آن چشم پوشی می کردند.
در حالی که درنظر گرفتن پاکستان و افغانستان به عنوان محورهای مشترک مبارزه با تروریزم در استراتژی امریکا این امیدواری را به وجود آورده بود که شاید بتوان از این طریق مشکلاتی را که از پاکستان متوجه افغانستان می شود، پایان داد و یا نابود کرد، اما با خبر تصویب انفاذ شریعت در سوات پاکستان و اوج گیری خشونت ها در افغانستان، دیده می شود که مشکلات روز به روز افزایش می یابد و حکومت پاکستان سیاست های دوگانه اش را به شکل عریانتر آن به اجرا می گذارد.  پاکستانی ها چون برای بقای خود و مبارزه ی خود با هندوستان و افغانستان به شورشیان نیاز دارند، به سادگی تن به هر معامله ای با طالبان و شورشیان می دهند. از سوی دیگر این مساله نشان داد که سازمان استخبارات پاکستان هنوز هم تصمیم گیرنده ی اصلی در این کشور است و خوش بینی ها از شکل گیری حکومت ملکی تصورهای باطلی بیش نیستند. اما حالا این بر جامعه جهانی است که با این خطر روزافزون و بی مبالاتی دولت پاکستان چگونه برخورد می کند. مسایلی که در پاکستان در جریان است، خود نمایانگر این است که تلاش برای به وجود آوردن حکومت دموکراتیک و ضعیف ساختن حلقه های شورشی و بنیادگرا توسط کمک های ملکی، نه تنها کافی نیست، بلکه شاید به عکس نیز عمل کند.
هرچند دولت افغانستان ابراز نگرانی کرده است اما دولت افغانستان می تواند جامعه جهانی را وادار نماید که برای حل ریشه ای تروریزم و برای ایجاد ثبات دوامدار در افغانستان، نیاز به مبارزه با شورشیان در آن طرف مرز است، نه در درون شهرهای افغانستان.
حملاتی که در سفارت هندوستان در کابل انجام شد، حملاتی که در ممبیی هندوستان انجام شد، حملاتی که در بریتانیا انجام شد و عامل آن افراد پاکستانی که با ویزای تحصیلی به بریتانیا رفته بودند، خوانده شد، همه از پاکستان سرچشمه گرفته اند. همچنان طالبان پاکستانی ادعای حمله به شهر نیویارک امریکا را نیز به عهده گرفتند. این ها همه نشان از این دارند که هر خطری که در هر نقطه ی جهان اتفاق بیفتد، به نحوی به شورشیان در پاکستان ارتباط پیدا می کند.
همچنان با آن که رییس جمهور پاکستان بارها گفته است که در مبارزه با تروریزم همکار جدی دولت افغانستان و جامعه جهانی است، اما دیده می شود که پاکستان، حالا به هر دلیل و هدفی- که البته زیاد پنهان هم نیست-، می خواهد توسط تروریزم به مبارزه ی خود در منطقه ادامه دهد. سوال این است که آیا با این واکنش بسیار صریح و خطرناک پاکستان در مقابل جامعه جهانی و کمک های میلیارد دالری آن بازهم جامعه جهانی و خصوصا امریکا به افزایش کمک های شان بسنده می کنند، یا متقاید می شوند که مهار شورشگری و تضعیف طالبان نیاز به فشارهای بیشتر بر پاکستان و توجه بیشتر به آن دارد.