سالانه ۲۳۵۹ زن در افغانستان خودکشی می‌کنند

مقام‌های دولتی می‌گویند میزان خودکشی زنان در افغانستان طی چهار دهه اخیر ۲۴ برابر افزایش یافته و سالانه ۲۳۵۹ زن در کشور خودکشی می‌کنند. به گفته مقام‌های دولتی، ترس و بیم دوامدار ناشی از ناامنی‌ها، خشونت‌های خانوادگی، ازدواج‌های اجباری و قبل از وقت، بد دادن دختران، عوامل پیدایش افسردگی شدید چون تغییر رژیم غذایی و استفاده از روغن‌های نباتی نیمه جامد، کمبود ویتامین دی و استعمال مواد مخدر و همچنین عوامل بیولوژیکی، اجتماعی و روانی و چندین عامل دیگر باعث شده تا زنان دست به خودکشی بزنند.
داکتر فیض‌الله کاکر، مشاور ریاست جمهوری در امور صحی روز گذشته در یک نشست خبری گفت میزان خودکشی زنان در سال ۲۰۰۹ به ۴.۸ درصد در هر صد هزار زن رسیده است در حالی که میزان خودکشی در سال ۱۹۶۸ در هر صد هزار زن ۰.۲ درصد بود. او از افزایش میزان خودکشی زنان ابراز نگرانی کرد و افزود: «میزان خودکشی زنان افغان در این اواخر خیلی خیلی بالا رفته است.»
به گفته‌ی آقای کاکر، بیشترین میزان خودکشی زنان در حوزه غرب کشور صورت گرفته است که تنها در بین سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ یک صد و یازده زن خودکشی کرده‌اند. براساس ارزیابی مقام‌های دولتی، بیشتر زنانی که دست به خودکشی زده‌اند، ۱۵ تا ۳۵ سال عمر داشته‌اند. وی می‌گوید: «کسانی که خودکشی کرده تحت مطالعه قرار گرفته که چه مشکلاتی داشته‌اند. عمر زیاد‌‌تر کسانی که خودکشی کرده‌اند، بین ۱۵ الی ۳۵ سال است. کسی که معلومات را جمع‌آوری کرده‌اند و از خانواده‌های کسانی که خودکشی کرده، پرسیده که این خانم‌ها چرا خود کشی کرده‌اند؟ چهل درصد خانم گفته که بدرفتاری از سوی شوهر باعث خودکشی شده و سی درصد هم گفته که ازدواج‌های پایین‌تر از سن قانونی باعث شده اما بیست و نه درصد گفته‌اند که ازدواج‌های اجباری باعث خودکشی زنان شده است.»
با این حال، مقام‌های دولتی تاکید می‌کنند که ادامه جنگ‌ها باعث بیماری‌های روانی و افسردگی شدید در کشور شده است. آقای کاکر می‌گوید: «مرض روانی و افسردگی خیلی زیاد شده است. مخصوصا مرض افسردگی شدید در افغانستان فوق‌العاده زیاد شده است. ارتباط بسیار نزدیکی میان افسردگی شدید و خودکشی وجود دارد. نود درصد خودکشی‌هایی که در دنیا صورت می‌گیرد، در بین کسانی صورت می‌گیرد که مرض روانی و افسردگی شدید دارند.» فیض الله کاکر اضافه کرد: «کسانی که دچار افسردگی شدید باشند، تخیل خودکشی را با خود دارند. گاه‌ناگاه به فکر این می‌افتند که باید خودکشی کنند. مرض افسردگی شدید، در دنیا بیشتر در میان خانم‌ها شیوع دارد.»
آقای کاکر تاکید داشت که ناامنی‌ها و نابسامانی‌های زندگی در کشور میزان افراد مبتلا به بیماری‌های روانی را افزایش داده است. در حال حاضر نزدیک به شصت و نه درصد از مردم افغانستان به بیماری‌های روانی و افسردگی مبتلا اند. او تاکید کرد که افسردگی‌های شدید باعث شده تا آمار خودکشی در کشور بلند برود. مشاور رییس جمهوری در امور صحی ابراز داشت که در افغانستان فشارهای روانی بر دختران از زمان طفولیت شروع می‌شود.
مشاور رییس جمهور می‌گوید بیست و هشت درصد نفوس زنان در افغانستان به بیماری افسردگی شدید مبتلا هستند. به گفته‌ی او، زنان نسبت به مردان در برابر نابسامانی‌ها و واقعات روانی حساس‌تر هستند. وی تاکید کرد: «جنگ‌ها، بیجا شدن‌ها و ناامنی‌ها یکجا با تغییر در غذای مردم باعث این شده که تعداد زیادی از خانم‌های افغان به مرض افسردگی شدید دچار شوند. از این که ارتباط نزدیک با افسردگی شدید و خودکشی‌ها وجود دارد، در افغانستان میزان خودکشی‌ها بلند رفته است. اما عوامل خودکشی‌ها در افغانستان متعدد است. تعدادی از عوامل، چندین سال قبل، پیش از این‌که خودکشی صورت بگیرد، فعال هستند. از جمله کمبود اشعه آفتاب، کمبود اومیگا ۳، مصرف زیاد روغن‌های نباتی جامد و احساس ناامنی‌ها. از مجموع این مسایل مرض افسردگی به وجود می‌آید و کسانی که به مرض افسردگی دچار هستند، حوصله‌شان به اندازه‌ای می‌رسد که وقتی با فشار روحی دیگری مقابل شوند، خودکشی می‌کنند.»
فیض‌الله کاکر از مردم خواست تا برای مبارزه با امراض افسردگی شدید از روغن نباتی نیمه جامد کمتر استفاده کنند و حداقل در هفته سه بار در برابر اشعه مسقیم آفتاب قرار گیرند. به گفته‌ی او، استفاده از روغن نباتی باعث می‌شود تا ویتامین «دی»‌ای که از دیگر مواد غذایی اخذ می‌گردد، توسط روغن نباتی در جگر خنثا شود. او گفت: «روغن ترانس (روغن نباتی نیمه جامد) وقتی مصرف شد، ویتامین دی خیلی کمی که ما و شما از غذا می‌گیریم را نمی‌ماند تا در جگر به صورت درست استقلاب شود تا که از آن استفاده کنیم. یعنی برعلاوه‌ای که خودش هم خطرناک است و باعث افسردگی می‌شود، بالای ویتامین دی هم اثر می‌گذارد و آن را خراب می‌سازد.»
با این حال، مشاور رییس جمهور در امور صحی از وزارت صحت عامه و موسساتی که در بخش صحی کار می‌کنند، خواست تا سرویس‌های فعال را برای شناسایی و تداوی خانم‌هایی که به امراض روانی دچاراند، در سراسر کشور ایجاد کنند.