انستیتوت تحقیقاتی خاورمیانه به‌تازه‌گی یافته‌هایش را درباره ترکیب قومی در رژیم طالبان منتشر کرده است. طبق بررسی این نهاد تحقیقاتی، در میان یک هزار و ۱۳۷ رهبر و مقام بلندپایه طالبان، ۸۷ تن آنان را افرادی از اقوام تاجیک، اوزبیک و هزاره تشکیل می‌دهند. شماری از چهره‌های سیاسی و سرشناس کشور می‌گویند که هیچ یکی از مهره‌های غیرپشتون که در رژیم طالبان حضور دارند، نمی‌توانند از اقوام تاجیک، اوزبیک و هزاره نماینده‌گی کنند. به گفته آنان، این اشخاص به‌عنوان سربازان اجیر با طالبان کار می‌کنند و در تصمیم‌گیری‌های این گروه صلاحیت دخالتی ندارند.
عبدالظاهر سالنگی، نماینده مردم پروان در مجلس نماینده‌گان پیشین، در صحبت با روزنامه ۸صبح می‌گوید: «شاید تعدادی از برادران تاجیک در بخشی از بدنه رژیم طالبان باشند، اما به این معنا نیست که آنان از یک تنوع ادبی، فرهنگی، اخلاقی و تاریخی قوم تاجیک نماینده‌گی کنند. طبیعتاً هر نظام و گروه به سرباز نیاز دارد؛ این چهره‌ها سربازان گروه طالبان هستند.» آقای سالنگی می‌افزاید: «طالبان، گروهی که افغانستان را اشغال کرده، نه‌تنها از اقوام دیگر، بلکه حتا از قوم بزرگ پشتون هم نماینده‌گی کرده نمی‌توانند و این حق را از مردم گرفته‌اند که صدا بلند کنند، حق‌طلبی کنند، به‌عنوان زعیم کشور انتخاب شوند و یا انتخاب کنند.»
حبیبه سرابی، عضو هیات مذاکره‌کننده صلح حکومت پیشین با طالبان، راجع به حضور نیم‌درصدی هزاره‌ها در رژیم طالبان می‌گوید: «اول این‌که حضور نیم درصد هزاره‌ها در هژمونی طالبان نظر به شعاع وجودی گروه‌های قومی در افغانستان بسیار ناچیز است. مساله دوم این است که چهره‌هایی که از قوم هزاره با طالبان هستند، نمی‌توانند توقع‌ها و خواهش‌های مردم هزاره را برآورده کنند.» خانم سرابی علاوه می‌کند: «همه مردم هزاره با افکار طالبانی موافق نیستند. مردم هزاره زیر سلطه طالبان بازداشت، شکنجه توهین و تحقیر می‌شوند، اما افرادی که از قوم هزاره در نظام طالبان هستند هرگز نمی‌توانند از این‌دست افراد حمایت کنند. روی همین دلایل آنان نمی‌توانند از قوم هزاره نماینده‌گی کنند.»
به همین ترتیب، عبدالله قرلق، معاون حزب جنبش ملی و والی پیشین تخار، می‌گوید: «از قوم اوزبیک در صفوف طالبان تعداد معدود و انگشت‌شماری به‌صورت سمبولیک حضور دارند که در ابتدا و بدو تأسیس این گروه به آنان پیوسته بودند و با داشتن طرز تفکر مشترک در حقیقت پالیسی و تفکر طالبانی را تعقیب و حمایت می‌کنند. هیچ یکی از قشر تحصیل‌کرده و متخصص اوزبیک‌تبار در صفوف طالبان حضور ندارد.»
این در حالی است که انستیتوت تحقیقاتی خاورمیانه در ۲۲ جوزای سال روان میلادی گزارش مفصلی درباره رهبران و مقام‌های بلندپایه طالبان منتشر کرده است. در این گزارش آمده که از میان یک هزار و ۱۳۷ مقام بلندپایه طالبان، ۸۹۱ تن آنان پشتون و ۸۷ تن دیگر از اقوام تاجیک، اوزبیک و هزاره هستند.
طبق یافته‌های این نهاد، ۵۳ فرد تاجیک، ۲۸ فرد اوزبیک و ۶ فرد هزاره اشخاصی‌اند که در جمع رهبران و مقام‌های بلندپایه طالبان قرار دارند. نورالدین عزیزی، وزیر تجارت طالبان، قاری دین‌محمد حنیف، وزیر اقتصاد طالبان و فصیح‌الدین فطرت، رییس ستاد ارتش طالبان از قوم تاجیک، عبدالسلام حنفی، معاون اداری ریاست‌الوزرای طالبان و عطاءالله عمری، وزیر زراعت این گروه، از قوم اوزبیک هستند.
براساس گزارش، از میان شش مقام هزاره طالبان، پنج تن آنان به‌عنوان معین در وزارت‌خانه‌ها و یکی از آنان به‌عنوان رییس منسوب شده است. با این توصیف، پنج درصد از مقام‌های بلندپایه طالبان تاجیک، سه درصد آنان اوزبیک و نیم درصد آنان هزاره هستند.
یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که در جمع مقام‌های طالبان ۴۰ تن از رهبران تراز اول طالبان از جمله رهبر، رییس‌الوزرا، وزیران دفاع، تحصیلات عالی، معارف، فرهنگ، انکشاف دهات، کار و امور اجتماعی، فواید عامه و قاضی‌القضات از ولایت قندهار هستند و ۱۹ رهبر دیگر این گروه از جمله وزیر داخله، معاون سیاسی ریاست‌الوزرای طالبان، وزیر انرژی و آب و وزیر امور مهاجران این گروه از ولایت پکتیا هستند. در این میان هیچ فردی از قوم هزاره در کابینه این گروه حضور ندارد.
براساس یافته‌های انستیتوت تحقیقاتی خاورمیانه، پنج عضو رهبری طالبان از جمله خالد حنفی، وزیر امر به معروف و نهی از منکر این گروه از قوم پشه‌ای و حمدالله نعمانی، وزیر شهرسازی و مسکن طالبان از قوم بلوچ و سه مقام دیگر طالبان از جمله معاون قاضی‌القضات رژیم این گروه، محمدقسیم راسخ، از قوم ترکمن هستند.
