یافتههای میدانی ۸صبح نشان میدهد که شماری از کودکان خیابانی در هرات به گدایی روی آوردهاند و برخی دیگر در معرض آزار، سوءاستفاده و اعتیاد به مواد مخدر قرار دارند. روایت کودکان و مشاهدات میدانی از وضعیت آنان، از شرایط دشوار و آسیبپذیریشان پرده بر میدارد. برخی از این کودکان با خوردن تیل موترسایکل به آن معتاد شدهاند و زمانی که افراد موترسایکلهایشان را متوقف میکنند، آنان بهگونه پنهانی تیل موترسایکل را خالی کرده و میخورند. همزمان، برخی از باشندهگان هرات از افزایش شمار کودکان کار در خیابانها ابراز نگرانی میکنند. آنان میگویند که هر روز بر شمار این کودکان در خیابانهای هرات افزوده میشود. به گفته این باشندهگان، فقر، مشکلات اقتصادی و بیکاری باعث شده است خانوادهها کودکانشان را برای بهدستآوردن لقمهای نان به خیابانهای شهر بفرستند.
یافتههای گزارش میدانی ۸صبح نشان میدهد که برخی از کودکان کار در خیابانهای هرات در وضعیت دشواری قرار دارند. شماری از این کودکان در گفتوگو با ۸صبح تایید میکنند که در خیابانها به مواد مخدر معتاد شدهاند و برخی دیگر نیز به تیل موترسایکل اعتیاد پیدا کردهاند.
احمد (مستعار)، ۱۲ ساله، به تیل موترسایکل اعتیاد پیدا کرده و همه باشندهگان محل نیز از وضعیت او آگاهی دارند. مشاهدات عینی از وضعیت این کودک نیز نشان میدهد که او در حالت عادی قرار ندارد و طرز راهرفتن و نگاهکردنش نیز شبیه افراد مبتلا به اعتیاد است.
همچنان، دکانداران محل نیز این کودک را با نامهای مختلف صدا میکنند و او با نگاههای عجیب خود سبب میشود که برخی از دکانداران بیشتر برایش مزاحمت ایجاد کنند. براساس مشاهدات میدانی، این کودک پس از آنکه دکانداران صدایش میکنند، بهگونهای به سوی آنان نگاه میکند که گویا نشه باشد و همین امر سبب جلب توجه بیشتر دکانداران میشود.
براساس یافتههای میدانی، این کودک با وجود آنکه دکانداران پیهم صدایش میکردند و نامش را میگرفتند، پاسخی نمیداد. احتمال دارد که او پیش از این از سوی دکانداران مورد اذیت قرار گرفته باشد و همین موضوع باعث شده باشد به صدای آنان توجه نکند.
سحر (مستعار)، دختر ۱۲ سالهای که در خیابان با احمد کار میکند، میگوید: «او معتاد شده است و هر روز تانکی تیل موترسایکل مردم را باز میکند و تیل میکشد و میخورد تا نشه شود.»
۸صبح برای اطمینان از این موضوع، رفتار این کودک را از نزدیک بررسی و مشاهده کرده است. او در حالی که آشفته به نظر میرسید، هر موترسایکل را جداگانه بررسی میکرد و پیوسته اطرافش را زیر نظر داشت تا از سوی مالکان موترسایکلها گرفتار نشود.
یافتههای این گزارش نشان میدهد که خطر سوءاستفاده از کودکان خیابانی در هرات وجود دارد و از سوی طالبان و نهادهای اجتماعی فعال در این عرصه نیز توجه چندانی به وضعیت آنان دیده نمیشود. این کودکان زمانی که فردی را در خیابان متوقف میکنند، همه به سوی او میدوند و انتظار دارند که به آنان کمک کند؛ رفتاری که گاه باعث آزار و اذیت شهروندان در خیابانها نیز میشود.
همزمان با این، برخی از باشندگان هرات با ابراز نگرانی از افزایش روزافزون کودکان کار در خیابانهای این شهر میگویند که این کودکان با مشکلات گوناگون، از جمله خطر سوءاستفاده و آزارواذیت، روبهرو هستند. آنان میافزایند که این کودکان خود نیز برای مردم مزاحمت ایجاد میکنند و به جیببری و گدایی روی میآورند.
در همین حال، داکتر بنفشه عارفی میگوید که خوردن تیل میتواند باعث مسمومیت دستگاه گوارش کودکان شود و مشکلاتی مانند تهوع، استفراغ و اسهال ایجاد کند. به گفته او، اگر کودک پس از خوردن تیل استفراغ کند، مواد نفتی ممکن است از طریق دستگاه تنفسی وارد ریهها شده و باعث التهاب و مشکلات جدی و دوامدار تنفسی شود.
عارفی میافزاید که مصرف تیل میتواند حالت خوابآلودهگی، گیجی و نشه ایجاد کند و در صورت مصرف بیشتر، احتمال بروز تشنج و اختلال در سطح هوشیاری نیز وجود دارد. او هشدار میدهد که جذب مواد نفتی در خون و ریهها میتواند بر قلب نیز تاثیر بگذارد و در موارد شدید، سبب بینظمی ضربان قلب و حتا توقف قلب شود.
براساس دادههای یونیسف و سازمان بینالمللی کار، حدود ۱۹.۴ درصد کودکان ۵ تا ۱۷ ساله در افغانستان درگیر کار کودکاند. این میزان در مناطق روستایی ۲۲.۳ درصد و در مناطق شهری ۱۰.۱ درصد گزارش شده است. نهادهای بینالمللی هشدار دادهاند که کودکان درگیر کار، بهویژه در مشاغل پرخطر، با تهدیدهای جدی برای سلامت، ایمنی و آموزششان روبهرو هستند.
