شماری از آموزگاران زن و دانشآموزان صنف اول تا ششم میگویند که طالبان به آنان هشدار دادهاند که باید «حجاب سیاه» بپوشند، روبند سیاه بزنند، دستکش سیاه و عینک دودی استفاده کنند. به گفته آنان، این دستور از پیششرطهای ورود کودکان به مکتب است و در صورت پیروی نکردن از این حکم طالبان، از سوی محتسبان امر به معروف و نهی از منکر این گروه مجازات خواهند شد. از سوی دیگر، برخی از باشندهگان غزنی میگویند که توانایی خرید این لباسهای مورد نظر طالبان را ندارند.
این باشندهگان غزنی، محدودیتهای تازه اعمالشده از سوی طالبان بر کودکان دختر را مغایر با ارزشهای اسلامی و فرهنگ مردم میدانند و تاکید میکنند که این وضعیت سبب خواهد شد کودکان نیز پس از این به مکتب نروند. آنان میافزایند که طالبان بهدنبال بهانهای برای بستن مکاتب به روی کودکان نیز هستند.
رخسار (مستعار)، در یکی از مکتبهای شهر غزنی مشغول تدریس است. او درباره چگونگی وضع این محدودیت میگوید: «در دو روز پیهم، افراد امر به معروف و نهی از منکر طالبان به مکتب آمدند و تمام صنفها را جداگانه دیدند. آنان در جلسه با مدیر مکتب و دیگر استادان، بهگونه بسیار جدی اخطار دادند که پس از این باید با حجاب سیاه کامل، نقابی که فقط چشمها دیده شود و دستکش سیاه در مکتب حاضر باشیم و هنگام رفتوآمد به مکتب نیز از عینک سیاه استفاده کنیم.»
این آموزگار میافزاید: «به تمام استادان و شاگردان، حتا شاگردان صنف اول، نیز همین دستور داده شده است. آنان گفتند که اگر بار دیگر برای کنترل بیاییم و کسی از دستور ما پیروی نکرده باشد، منفک و اخراج خواهد شد.»
زهرا، یکی از دانشآموزان مکتب دخترانه البیرونی در حومه شهر غزنی، میگوید که فضای صنفشان بهشدت وحشتزده شده و او هنگام ورود به صنف درسی با فضای عجیبی روبهرو شده است.
این دانشآموز میگوید: «امروز وقتی وارد صنف شدم، ترسیدم. چند نفر از همصنفانم فقط چشمهایشان دیده میشد و من هیچکدامشان را نشناختم، تا اینکه هرکدام یکبار رویشان را به ما نشان دادند.»
در همین حال، پدر این دانشآموز که نخواست نامش در این گزارش ذکر شود، در گفتوگو با روزنامه ۸صبح میگوید که توان خرید یونیفورم جدید و مورد نظر محتسبان ریاست امر به معروف و نهی از منکر طالبان را برای دخترش ندارد و ناگزیر خواهد شد دخترش را از رفتن به مکتب منع کند.
پدر زهرا میگوید: «همین حالا هم لباسهای مکتب که این دختران میپوشند، کاملاً اسلامی و شرعی است. اینها که کودک هستند؛ پوشاندن روی حتا برای بزرگسالان هم واجب نیست، چه رسد به این کودکان. من خودم بیکار هستم و توان خرید این همه لباس، دستکش و نقاب را برای دخترانم ندارم. اگر بر آنان فشار وارد شود، من دو دختر دارم و مجبور هستم از رفتنشان به مکتب جلوگیری کنم.»
این در حالی است که پس از سلطه طالبان، این گروه محدودیتهای سختگیرانهای بر شهروندان، بهویژه زنان و دختران، وضع کردهاند. هماکنون درهای مکتبهای دخترانه بالاتر از صنف ششم، دانشگاهها و مراکز آموزشی به روی دختران بسته است و کار زنان در دفاتر و ادارات دولتی نیز ممنوع اعلام شده است.
