شماری از باشندهگان شهر کابل از آلودهگی آب در این شهر شکایت دارند. آنان میگویند آب کابل دیگر قابل نوشیدن نیست و ناگزیرند ماهانه هزارها افغانی صرف خرید آب معدنی کنند. همزمان، کارشناسان محیطزیست هشدار میدهند که افزایش جمعیت در پایتخت، استفاده از چاههای جذبی فاضلاب و نبود سیستم منظم کانالیزاسیون از عوامل اصلی آلودهگی آبهای زیرزمینی است.
برخی از باشندهگان شهر کابل در گفتوگو با روزنامه ۸صبح میگویند که در بیش از چهار سال گذشته، طعم آب در بیشتر مناطق این شهر تغییر کرده و آنان ناگزیرند هزینه زیادی را صرف خرید آب معدنی برای نوشیدن و پختوپز کنند.
مرجان، یکی از باشندهگان ناحیه هفتم شهر کابل، میگوید که چند سال است که برای خورد و نوش از آب معدنی استفاده میکند، زیرا آب نل شهری و واترپمپ طعم خوبی ندارند. او میافزاید: «در کل، مزه آب شهر کابل تغییر کرده، چون چاههای سپتیک به شکل غیرمعیاری ساخته میشود و سیستم کانالیزاسیون درست وجود ندارد. ما در بلاک زندهگی میکنیم و از آب واترپمپ استفاده میکنیم. آب ما حالا صاف نیست خاک و ریگ دارد؛ اما وقتی که آب صاف هم بود، بازهم بهخاطر طعمش آب معدنی خریداری میکردیم.»
نظیفه، باشنده ناحیه یازدههم شهر کابل، میگوید که اخیر طعم آب در مقایسه با گذشته خیلی تغییر کرده است. او میافزاید: «آب نل شهری ما شور یا تلخ نیست، اما وقتی جوشانده شود یا برای چای استفاده کنیم، رنگ آن تاریک میشود و روی آن قشر میگیرد. در گذشته آب نل خوب بود و همیشه از آن استفاده میکردیم، اما حالا قابل نوشیدن نیست. به همین دلیل ماهانه بیش از هزار افغانی را برای خرید آب مصرف میکنیم.»
میترا، باشنده دیگر کابل، میگوید که در پنج سال اخیر طعم آب بهطور کلی تغییر کرده و خانوادهها مجبور شدهاند هزینه زیادی برای خرید آب بپردازند. او میافزاید: «چهار یا پنج سال میشود که طعم آب تغییر کرده. در گذشته آب معدنی نمیگرفتیم؛ اما حالا در کنار سایر هزینهها نا گزیر هستیم آب را نیز خریداری کنیم. این خود یک مصرف اضافی برای خانوادهها است.»
سوسن نیز با تایید سخنان میترا میگوید، همزمان با کمبود آب، تغییر طعم آن یکی دیگر از مشکلات مردم کابل است. او میگوید: «نل شهری بعد از پنج ماه آمد، اما طعم آب خیلی خراب است. فکر میکنی با چاه سپتیک یکجا شده، از خوردن نیست و تازه که میآید بوی بد هم دارد.»
کارشناسان محیط زیست هشدار میدهند که اگر جلو حفر چاههای جذبی فاضلاب گرفته نشود و سیستم کانالیزاسیون بهدرستی ایجاد نگردد، آلودهگی آبهای زیرزمینی در کابل بیشتر خواهد شد.
سید محمد سلیمانخیل، آگاه محیط زیست، میگوید در حال حاضر بیش از ۸۰ درصد آبهای کابل با نمکها، نایتریتها و فاضلاب انسانی آلوده است. او توضیح میدهد :«نفوذ چاههای جذبی فاضلاب و نبود سیستم منظم فاضلاب باعث شده مواد فاضلاب انسانی به اعماق زمین نفوذ کند و با آبهای زیرزمینی یکجا شود. این روند منجر به آلودهگی گسترده منابع آب زیرزمینی شده است.»
این آگاه محیط زیست تاکید میکند: «ضروری است که آبهای زیرزمینی دوباره شارژ شوند و از حفر چاههای جذبی خودسر برای فاضلاب جلوگیری شود. متاسفانه در تمام شهر کابل حتا چهار سیستم مدرن کانالیزاسیون هم وجود ندارد.»
در همین حال، موسسه مرسیکورپس (Mercy Corps) نیز اعلام کرده است که تا ۸۰ درصد منابع آبهای زیرزمینی کابل آلوده میباشد. بربنیاد این گزارش، افغانستان در آستانه یک بحران سراسری آب قرار دارد.
پس از سلطه طالبان، بازگشت کمسابقه مهاجران، افزایش ساختوسازهای غیرمعیاری، نبود سیستم درست کانالیزاسیون و حفر چاههای فاضلاب غیرمعیاری از جمله عواملی است که باعث تغییر در طعم و کیفیت آب در کابل شده است.
