یافتههای این گزارش نشان میدهد که در شش روستای ولسوالی گرزیوان ولایت فاریاب، بیش از ۲۵۰ کودک به سوءتغذیه مبتلا هستند. براساس یافتههای گزارش، در این روستاها هیچ کلینیک صحی وجود ندارد و مردم نیز از فقر شدید و بیکاری دوامدار رنج میبرند. همچنان، بسیاری از زنان باردار از کمخونی رنج میبرند و فاصله مناسب میان ولادتها رعایت نمیشود. حتا برخی زنان تنها ۴۰ روز پس از ولادت، دوباره باردار شدهاند. این عوامل، در کنار فقر و دسترسی محدود به خدمات صحی و آگاهی ناکافی درباره تغذیه، میتوانند در افزایش موارد سوءتغذیه در میان کودکان نقش داشته باشند. پیشتر، یونیسف هشدار داده بود که پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۷ بیش از چهار میلیون کودک در افغانستان به درمان سوءتغذیه حاد نیاز داشته باشند و بیش از یک میلیون کودک به سوءتغذیه حاد شدید مبتلا شوند.
براساس یافتههای گزارش، بیشترین موارد سوءتغذیه در میان کودکان روستاهای بادگاه، کیکاوس، آبپران، مرغابی، غلبیان و آبباریک ثبت شده است. کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این روستاها به امکانات صحی دسترسی ندارند و خانوادههای آنان نیز آگاهی کافی درباره عوامل ابتلا به سوءتغذیه و راههای پیشگیری از آن ندارند.
منابع صحی میگویند که بارداریهای پیدرپی و فاصله کوتاه میان ولادتها از عوامل افزایش سوءتغذیه در میان کودکان است. آنان تاکید میکنند که برخی از زنان حتا ۴۰ روز پس از ولادت، دوباره باردار شدهاند.
یک منبع معتبر میگوید: «وضعیت مردم بسیار خراب است. بیشتر مناطق کلینیک وجود ندارد و راههای مواصلاتی نیز بسیار خراباند. در قریه کیکاوس، شمار زیادی از کودکان به سوءتغذیه مبتلا هستند. همچنان، بیشتر زنان باردار در این مناطق از کمخونی رنج میبرند.»
این منبع میافزاید: «فقر، پایین بودن سطح آگاهی و شیر ندادن مادران به کودکان، از عوامل افزایش این بیماری است. برخی مادران در حالی که هنوز ۴۰ روز از ولادتشان نگذشته، دوباره باردار شدهاند. مادران تغذیه مناسب ندارند و به امکانات لازم نیز دسترسی ندارند؛ از همین رو، کودکان زیادی از سوءتغذیه رنج میبرند.»
یافتههای گزارش نیز نشان میدهد که بیشتر مادران کودکان مبتلا به سوءتغذیه، بین ۱۶ تا ۲۰ سال سن دارند. این مادران بهدلیل سن پایین، با مشکلاتی در دوران بارداری و پس از ولادت، از جمله در زمینه شیردهی، مواجه میشوند.
براساس یافتههای گزارش، در روستاهای کیکاوس، آبباریک، آبپران، غلبیان و درهشاخ هیچ کلینیک صحی وجود ندارد و آمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این روستاها بالا است.
یک منبع معتبر صحی میگوید: «تنها در قریه کیکاوس، در یک روز ۲۵ کودک مبتلا به سوءتغذیه را دیدم. ممکن است شمار کودکان مبتلا به سوءتغذیه در این روستا بیشتر از این باشد.»
باشندهگان شماری از روستاهای ولسوالی گرزیوان از تداوم فقر و بیکاری، وضعیت نامناسب راههای مواصلاتی، نبود فرصتهای شغلی و عدم دسترسی به خدمات صحی نگرانند. آنان میگویند که بسیاری از مردم به ابتداییترین امکانات صحی دسترسی ندارند و با دشواریهای جدی در زندهگی روزمره روبهرو هستند.
در تازهترین مورد، صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) و نهاد «اقدام علیه گرسنهگی» هشدار دادهاند که پیشبینی میشود در سال ۲۰۲۷ بیش از چهار میلیون کودک در افغانستان به درمان سوءتغذیه حاد نیاز داشته باشند. براساس گزارش این دو نهاد، بیش از یک میلیون کودک نیز ممکن است به سوءتغذیه حاد شدید مبتلا شوند. به گفته یونیسف، این آمار نشاندهنده افزایشی ۱۶ درصدی نسبت به سال ۲۰۲۶ است. همچنین، پیشبینی میشود نزدیک به سه میلیون کودک دچار سوءتغذیه حاد متوسط شوند. براساس این گزارش، شمار ولایتهایی که با سطوح بحرانی سوءتغذیه روبهرو هستند، ممکن است در سال ۲۰۲۷ از ۱۰ ولایت به ۱۴ ولایت افزایش یابد.
پیشتر، سازمان جهانی صحت در ارزیابی وضعیت صحی افغانستان گزارش داده بود که در سال ۲۰۲۶، حدود ۳.۷ میلیون کودک زیر پنج سال و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده با سوءتغذیه حاد روبهرو خواهند شد. این نهاد، فقر، ضعف زیرساختهای صحی، کمبود سرمایهگذاری و کاهش کمکهای بینالمللی را از عوامل تشدید بحران بشردوستانه در افغانستان عنوان کرده بود.
همچنین، یونیسف در گزارشی دیگر گفته است که حدود ۹۰ درصد کودکان زیر دو سال در افغانستان با فقر غذایی روبهرو هستند و نزدیک به نیمی از آنان در وضعیت فقر غذایی شدید قرار دارند. به گفته این نهاد، این کودکان از تنوع غذایی کافی برخوردار نیستند و بسیاری از آنان تنها از یک یا دو گروه غذایی تغذیه میکنند.
برنامه جهانی غذا نیز در گزارشهای متعدد اعلام کرده است که در سال ۲۰۲۶، حدود ۳.۷ میلیون کودک و ۱.۲ میلیون زن باردار و شیرده در افغانستان با سوءتغذیه حاد روبهرو خواهند شد. این نهاد، فقر، بیکاری، افزایش قیمت مواد غذایی، کاهش کمکهای بشردوستانه و اختلال در مسیرهای انتقال کمکها را از عوامل تشدید این بحران میداند.







