شماری از فعالان حوزه ارز دیجیتال قطع انترنت فایبر نوری را تهدیدی جدی برای آینده بانکداری و اقتصاد دیجیتال میدانند. به باور آنان، این محدودیتها فقر و بیکاری را افزایش داده و زمینه مهاجرت و خروج سرمایهها از کشور را فراهم میکند. همچنین، این افراد تاکید میکنند که پس از اعمال این ممنوعیت، درآمدشان تا ۵۰ درصد کاهش یافته است.
شماری از فعالان حوزه ارز دیجیتال با ابراز نگرانی میگویند که محدودیت دسترسی به انترنت برای آنها به یک چالش جدی تبدیل شده و درآمدشان تا ۵۰ درصد کاهش یافته است. آنان میگویند که در شرایطی که فقر و بیکاری گسترش یافته و راه گریزی نیست، این محدودیتها زندخگیشان را بیش از پیش تنگ و نفسگیر کرده است.
سروش افغان، یکی از فعالان در حوزه ارز دیجیتال، با ابراز نگرانی میگوید که بدون انترنت پرسرعت، بانکداری دیجیتال عملاً متوقف شده و ادامه فعالیتها بسیار دشوار میشود. او میافزاید: «برخی برنامهها و بخشهای بلاکچین نیاز به انترنت بسیار سریع دارند که در افغانستان موجود نیست. با انترنت معمولی میتوان فعالیتها را ادامه داد، اما با مشکلات فراوان و سرعت بسیار کند.»
افغان میافزاید قطع انترنت پرسرعت به شدت درآمد روزانهاش را تحت تاثیر قرار داده است. او میگوید: «در گذشته روزانه بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ دالر درآمد داشتیم، اما اکنون این درآمد تا ۵۰ درصد کاهش یافته است.»
این جوان میافزاید که محدودیتها و اخبار مربوط به قطع انترنت باعث کاهش اعتماد مردم به ارزهای دیجیتال نیز شده است. او تاکید میکند که در شرایطی که اکثریت مردم با فقر و بیکاری روزافزون دستوپنجه نرم میکنند و راه مهاجرت نیز به رویشان بسته است، این محدودیتها میتواند بحران فقر را عمیقتر کند.
مطیعالله ابراهیمی، جوان دیگری که سخنان سروش را تایید میکند، وضعیت کنونی ارز دیجیتال را مناسب نمیداند و میگوید بانکداری دیجیتال کاملاً به انترنت پرسرعت وابسته است. او میافزاید انترنت کند باعث عقبگرد در بانکداری دیجیتال میشود و در نهایت به کاهش درآمد، کاهش سرمایهگذاری خارجی و کاهش اعتماد مردم به سیستم بانکی خواهد انجامید.
آقای ابراهیمی میگوید: «حداقل سرعت انترنت نسبتاً خوب برای تحلیل بازار و تصمیمگیری سرمایهگذاری لازم است. انترنت ضعیف یا کند، ادامه فعالیت را ممکن میکند اما بسیار سخت، پرهزینه و زمانبر میشود.»
در همین حال کارشناسان هشدار میدهند که محدودیتها اعتماد مردم را کاهش، کلاهبرداری و فرار سرمایه را افزایش میدهد و در نهایت فرصتهای شغلی را از بین میبرد.
میرشکیب میر، آگاه اقتصادی، معتقد است که محدودیت دسترسی به انترنت موجب توقف دسترسی شهروندان به حسابهای رمزارزی شده و در نهایت اعتماد مردم را خدشهدار میکند. او میگوید: «رمزارزها کاملاً به انترنت وابستهاند و این یعنی با قطع اینترنت، انجام معاملات مالی و دسترسی به حسابهای رمزارزی متوقف میشود. این موضوع میتواند اعتماد مردم را بهویژه در افغانستان که بانک مرکزی هیچ مجوز قانونی صادر نکرده و مقررات مشخصی ندارد، بهشدت آسیب بزند.»
این آگاهی اقتصادی همچنین به افزایش کلاهبرداری در این شرایط اشاره میکند و میافزاید: «متاسفانه مردم نه دانش تخصصی و نه آگاهی کافی درباره ماهیت رمزارزها، شیوه کارکرد، خطرات و مزایای آن دارند. در چنین شرایطی، حفظ اعتماد مردم دشوار است و نبود انترنت میتواند زمینه را برای افزایش کلاهبرداری در بازارهای افغانستان فراهم کند.»
قطبالدین یعقوبی، یکی دیگر از آگاهان اقتصادی، با تاکید بر اهمیت و وابستهگی ارز دیجیتال به انترنت پرسرعت، میگوید که کندی اینترنت باعث فرار سرمایهها به خارج از کشور شده و با از بین رفتن فرصتهای شغلی، بحران اقتصادی را گستردهتر میکند. او تصریح میکند: «در صورت قطع انترنت، فرصتهای اقتصادی نابود میشوند، سرمایهها فرار میکنند و رکود و بحران اقتصادی تشدید میشود. برای رشد ارزهای دیجیتال، ایجاد زیرساختهای اساسی مانند انترنت پایدار، برق، ثبات، دانش فنی و قوانین مشخص ضروری است؛ در غیر این صورت، توسعه و پیشبرد این سیستم در افغانستان بسیار دشوار خواهد بود.»
طالبان هفته گذشته قطع انترنت فایبر نوری را از ولایت بلخ آغاز کردند و اکنون این محدودیت بهصورت گسترده در بیشتر ولایتهای کشور اعمال شده است. این گروه مدعی هستند که هدف از این اقدام جلوگیری از «منکرات» است، حال آنکه پیامدها و تبعات اقتصادی و اجتماعی گستردهای به دنبال داشته است. کاربران که نگران تاثیرات قطع انترنت پرسرعت بر ارزهای دیجیتال هستند، یادآور میشوند که پیشتر بانک مرکزی تحت اداره طالبان، معاملات رمزارز را در کشور غیرقانونی و غیرشرعی اعلام کرده بود.
