برخی از طراحان گرافیک می‌گویند که با قطع انترنت فایبر نوری از سوی طالبان، نگران از دست‌دادن شغل و پایان همکاری‌های حرفه‌ای خود هستند. آنان تاکید می‌کنند که به‌صورت آنلاین با برخی از شرکت‌ها و نهادها همکاری می‌کردند، اما این فرصت اکنون از آن‌ها سلب شده است. به باور این طراحان، قطع انترنت تهدیدی جدی برای آینده شغلی آنان به‌شمار می‌رود و این اقدام باعث می‌شود نیرو متخصص و حرفه‌ای از کشور خارج شود.
این طراحان گرافیک می‌گویند در شرایطی که فرصت‌های شغلی در کشور به‌شدت محدود است، قطع انترنت فایبر نوری می‌تواند فرصت‌های اندک باقی‌مانده را نیز از بین ببرد و آنان را با بحران جدی معیشتی و آینده‌ای مبهم روبه‌رو سازد.
سهراب اکبر (مستعار)، یکی از طراحان گرافیک، با ابراز نگرانی می‌گوید که فعالیت در حوزه گرافیک و ادیت به انترنت پرسرعت وابسته است و بدون آن، انجام کارها بسیار دشوار و زمان‌بر خواهد بود. او می‌افزاید که حتا در گذشته نیز، به‌دلیل کندی انترنت، قادر نبود پروژه‌هایش را به‌موقع تحویل دهد.
آقای اکبر می‌گوید: «در روزهای اخیر، شایعات مربوط به قطع کامل انترنت در کشور، موجی از نگرانی و اضطراب را در میان همه‌ای ما برانگیخته است. این نگرانی تنها به یک قشر خاص محدود نمی‌شود، بلکه دامنه آن همه کسانی را در بر می‌گیرد که کار و تجارت‌شان مستقیم یا غیرمستقیم با انترنت پیوند دارد. برای ما که بخش بزرگی از زنده‌گی شغلی و به انترنت وابسته است، چنین خبری مانند زنگ خطری بزرگ است.»
این طراح تصریح می‌کند که شاید برای کسانی که شغل‌شان وابسته به انترنت نیست، این مساله چندان جدی به‌نظر نرسد، اما برای او که هر روز با پروژه‌های آنلاین سر و کار دارد، قطع انترنت به‌معنای توقف کامل فعالیت‌های حرفه‌ای‌اش است. این طراح گرافیک تاکید می‌کند: «در چنین شرایطی، من و امثال من بیکار خواهیم شد.»
این گرافیک کار می‌گوید: «شخصاً بارها به این موضوع فکر کرده‌ام که اگر انترنت به‌طور کامل قطع شود، دیگر هیچ چشم‌اندازی برای ادامه کارم در این کشور نخواهم داشت. تنها راه‌حلی که در ذهنم شکل گرفته، مهاجرت است.»
زینب یوسفی (مستعار)، بانوی جوانی است که مانند سهراب، بخش مهمی از فعالیت‌های کاری‌اش به انترنت وابسته است. او می‌گوید که کندی انترنت در ارسال و دریافت فایل‌ها و تحویل پروژه‌ها به مشتریان، همواره برایش دردسرساز بوده است. به گفته او، قطع انترنت فایبر نوری مستقیماً سرعت عمل و اعتبار حرفه‌ای او را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
این طراح گرافیک می‌افزاید: «بعضی پروژه‌های گرافیکی حجم بالایی دارند، وقتی سرعت انترنت پایین بیاید، ساعت‌ها باید منتظر بمانم تا فایل‌ها آپلود یا دانلود شوند. در کنار آن ما بیشتر اوقات نمی‌توانیم پروژه‌ها را در زمان تعیین‌شده به مشتریان تحویل دهیم.»
بانو یوسفی در ادمه قطع انترنت را نگران‌کننده عنوان می‌کند و می‌افزاید که اگر این شرایط ادامه پیدا کند، آینده شغلی‌اش را در معرض خطر و‌نابودی می‌بیند. او می‌گوید که در چنین شرایط رقابت با طراحان کشورهای دیگر سخت‌تر می‌شود.
همزمان قطع انترنت پرسرعت، فرصت آموزش تخصصی طراحی برای ده‌ها دختر افغانستان در یک آموزشگاه بین‌المللی را با خطر مواجه کرده است. موسسه بین‌المللی وند که برای دختران در افغانستان به‌طور رایگان دیزاین آموزش می‌دهد، اعلام کرده که حدود ۸۰ درصد از دانشجویانش ساکن افغانستان هستند.
این طراحان گرافیک در حالی از خطر نابودی آینده شغلی خود ابراز نگرانی می‌کنند که قطع انترنت فایبر نوری توسط طالبان با واکنش‌های گسترده‌ای از سوی شهروندان، فعالان مدنی و نهادهای حقوق بشری در داخل و خارج از افغانستان روبه‌رو شده است.
در کنار واکنش‌های گسترده جنبش‌های اعتراضی و فعالان حقوق زن در افغانستان، ملاله یوسف‌زی، برنده جایزه صلح نوبل، نیز قطع انترنت توسط طالبان را محکوم کرده و آن را تلاشی تازه از سوی این گروه برای محروم‌کردن دختران از آموزش آنلاین دانسته است. او از کشورهای جهان خواسته است تا فشار بیش‌تری بر طالبان وارد کنند.
شبکه مشارکت سیاسی زنان افغانستان، قطع انترنت توسط طالبان را ابزاری آگاهانه برای خاموش‌کردن صدای مردم و جلوگیری از مستندسازی موارد نقض حقوق بشر توصیف کرده است. همزمان، بنیاد آزادی و اندیشه زنان افغانستان نیز این اقدام طالبان را ضدانسانی و ضد آزادی دانسته و تاکید کرده است که چنین تصمیمی، مردم را از حق اساسی دسترسی به اطلاعات محروم می‌سازد.
طالبان هفته گذشته قطع انترنت فایبر نوری را از ولایت بلخ آغاز کردند و اکنون این روند به‌گونه‌ای گسترده در بیشتر ولایت‌های کشور گسترش یافته است. این گروه مدعی شده‌اند که هدف از این اقدام، جلوگیری از «منکرات» بوده؛ اما شهروندان افغانستان، طالبان را به هراس از بازتاب صدای مردم، فعالیت‌های شغلی، و آموزش زنان متهم کرده‌اند.
