شماری از باشنده‌گان کابل از کیفیت پایین و کندی خدمات انترنتی شکایت دارند. آنان می‌گویند که سرعت انترنت در برخی مناطق به اندازه‌ای پایین است که حتا ارسال یک پیام ساده نیز با دشواری انجام می‌شود. به گفته آنان، با وجود کیفیت نامطلوب و اختلال‌های مکرر، هزینه بسته‌های انترنتی همچنان بلند باقی مانده است.
زینب (مستعار)، یکی از باشنده‌گان کابل، از کندی و کیفیت پایین خدمات انترنتی شکایت دارد. او می‌گوید: «خانه ما در منطقه‌ای بلندتر از سطح شهر موقعیت دارد و سرعت انترنت سیم‌کارت‌های دولتی به حدی پایین است که حتا فرستادن یک پیام ساده نیز به دشواری انجام می‌شود.»
این باشنده کابل می‌افزاید: «به‌دلیل سرعت پایین انترنت، بسیاری از ما ناچار شده‌ایم سیم‌کارت‌های مربوط به تمام شبکه‌های مخابراتی را خریداری کنیم تا شاید در برخی مناطق به خدمات بهتری دسترسی داشته باشیم. اما مشکلات همچنان پابرجاست. از سوی دیگر، طالبان نه‌تنها برای رفع مشکلات انترنتی شهروندان اقدام موثری نکردند، بلکه افزایش بهای بسته‌های انترنتی نیز بر دشواری‌های موجود افزوده است. به عنوان نمونه، بسته یک گیگابایتی ساعتی شرکت روشن که پیش از این با قیمت ۱۵ افغانی عرضه می‌شد، اکنون به ۳۰ افغانی رسیده است.»
این بانو می‌گوید: «علاوه بر این، محدودیت در دسترسی به برخی شبکه‌های اجتماعی نیز یکی دیگر از چالش‌هایی است که مردم با آن روبه‌رو هستند. برای استفاده از شبکه‌هایی مانند فیسبوک و اینستاگرام، ناچاریم از فیلترشکن استفاده کنیم. استفاده از فیلترشکن نه‌تنها سرعت انترنت را کاهش می‌دهد، بلکه حجم قابل توجهی از بسته انترنتی را نیز در مدت کوتاه مصرف می‌کند.»
حمیده، یکی دیگر از باشنده‌گان کابل، نیز از هزینه بلند بسته‌های انترنتی شکایت دارد. او می‌گوید: «پس از سقوط حکومت پیشین و بسته شدن مکاتب، بسیاری از دوستانم به آموزش آنلاین روی آوردند؛ اما من به‌دلیل هزینه بالای انترنت نتوانستم از این فرصت استفاده کنم. اکنون نیز انترنت را تنها برای احوال‌پرسی با دوستان و اقارب و استفاده‌های ضروری فعال می‌‌کنم.»
این باشنده کابل می‌افزاید: «مردم افغانستان در زمینه سرعت و قیمت انترنت با مشکلات جدی روبه‌رو هستند. هزینه بالای انترنت سبب شده است که بسیاری از شهروندان به‌گونه محدود از آن استفاده کنند. در این میان، انترنت که مشهور به وای‌فای در خانه‌ها لین کشیده می‌شود با سرعت بهتر و حجم نامحدود، تا حدی توانسته بخشی از نیازهای مردم و دفاتر را برطرف کند؛ اما هزینه دسترسی به آن که از حدود ۱۰۰۰ افغانی آغاز می‌شود، برای بیشتر خانواده‌ها سنگین است و تنها خانواده‌های دارای وضعیت اقتصادی بهتر از آن بهره می‌برند. از سوی دیگر، در بسیاری از مناطق شهر هنوز خدمات وای‌فای در دسترس نیست و مردم ناچارند از سیم‌کارت‌هایی استفاده کنند که با وجود هزینه بالا، کیفیت مطلوبی ارایه نمی‌دهند.»
اما مدینه روایت تلخ‌تری از مشکلات انترنتی دارد. او می‌گوید: «پس از سقوط حکومت پیشین، برای ثبت‌نام در چند بورسیه تحصیلی رایگان به یکی از انترنت‌کلپ‌های شهر مراجعه کردم؛ زیرا در آن‌جا به انترنت پرسرعت دسترسی داشتم. پس از سپری کردن مراحل ابتدایی، برای انجام مصاحبه آنلاین دعوت شدم. اما درست در جریان مصاحبه، اتصال وای‌فای قطع شد و نتوانستم مصاحبه را به پایان برسانم. در نتیجه، آن فرصت را از دست دادم. اگر آن مشکل پیش نمی‌آمد، اکنون احتمالاً در آستانه فراغت از دانشگاهی در یک کشور دیگری بودم.»
آتنا (مستعار)، یکی از بانوان فعال در عرصه کاروبار آنلاین، همچنان از مشکلات ناشی از کندی انترنت در فعالیت‌های کاری‌اش شکایت دارد. او می‌گوید: «کندی انترنت سبب تاخیر در تماس‌ها، پیام‌ها و جلسات آنلاین می‌شود و این مسئله برای افرادی که به‌صورت آنلاین کار می‌کنند، به از دست رفتن فرصت‌ها و سفارش‌ها منجر می‌گردد و در نتیجه درآمدها را نیز کاهش می‌دهد. شرکت‌هایی که از طریق انترنت فروش انجام می‌دهند، در بسیاری موارد مشتریان خود را از دست می‌دهند.» به گفته او، که ضعف انترنت دسترسی به اطلاعات را محدود ساخته و استفاده از وب‌سایت‌ها را دشوار کرده است.
این بانو می‌افزاید: «این وضعیت ارتباطات را ضعیف کرده و حتا بر اعتماد به نفس ما نیز تاثیر منفی گذاشته است. امروزه انترنت بخشی جدایی‌ناپذیر از زنده‌گی است و ما برای پیشرفت و موفقیت در کاروبار، به یک اتصال قوی و پیدا نیاز داریم.»
متین (مستعار) که کارهای روزمره‌اش به انترنت وابسته است، می‌گوید کندی انترنت تاثیر منفی بر کار و فعالیت‌های روزمره‌اش گذاشته است. او می‌گوید: «وقتی انترنت ضعیف باشد، ذهن ما آرام نیست و در جریان کار همواره نگران قطع یا کندی آن هستیم. جلسات کاری ما به انترنت پرسرعت نیاز دارد، اما شب گذشته در یک جلسه آموزشی، ضعف انترنت سبب برهم خوردن روند جلسه شد.»
این باشنده کابل می‌گوید که مشکلات انترنتی موجب کاهش درآمدش نیز شده است. او می‌افزاید: «در عصر تکنالوژی، بزرگ‌ترین دغدغه ما ضعف انترنت است. با سرعت پایین نمی‌توانیم ارتباط موثر با هم‌تیمی‌ها و مشتریان خود داشته باشیم. امیدوارم این مشکلات برطرف شود تا بتوانیم به‌جای درگیری با مسایل انترنتی، بر کار و پیشرفت خود تمرکز کنیم.»
در همین حال، وحید (مستعار)، کارمند یکی از شرکت‌های ارایه خدمات انترنتی، می‌گوید: «از دیدگاه تخنیکی، فرکانس‌های آزاد در فضای کابل می‌توانند بر کیفیت و سرعت انترنت تاثیر بگذارند و در برخی موارد سبب کندی یا ناپایداری آن شود.»
بهروز (مستعار)، یکی از صرافان شهر کابل، نیز از ضعف کیفیت انترنت و در عین حال بالا بودن هزینه‌ها انتقاد دارد. او می‌گوید: «در افغانستان انترنت بسیار ضعیف است و با وجود این‌که به‌درستی کار نمی‌کند، قیمت‌ها همچنان بلند است. به طور مثال، اگر بخواهید ۵۰ گیگابایت انترنت فعال کنید، کم‌تر از دو هزار افغانی نمی‌شود، در حالی که سرعت انترنت همچنان پایین است.»
این صراف ادعا می‌کند که از انترنت استارلینک استفاده می‌کند؛ این در حالی است که براساس نقشه رسمی پوشش استارلینک، افغانستان در شمار کشورهایی قرار دارد که این سرویس در آن‌ها به‌صورت رسمی ارایه نشده و مجوز فعالیت ندارد.
با این حال، گزارش‌های غیررسمی نشان می‌دهد که برخی افراد در افغانستان از تجهیزات استارلینک از طریق طرح‌های رومینگ ثبت‌شده در کشورهای دیگر استفاده کرده‌اند؛ اما این نوع استفاده به‌صورت رسمی تایید نشده است.
بهروز با ابراز نگرانی می‌افزاید: «استفاده از استارلینک را طالبان منع کردند و اگر کسی شناسایی شود، با جریمه مواجه می‌شود.»
این در حالی است که چندی پیش نیز شماری از باشنده‌گان کابل در مصاحبه با روزنامه ۸صبح، از کاهش کیفیت خدمات انترنت فایبر نوری در این شهر شکایت کرده بودند. آنان گفته بودند ضعف خدمات و قطع و وصل مداوم انترنت در ماه‌های اخیر، روند فعالیت‌های روزمره‌شان را مختل کرده است. به گفته این افراد، پس از تسلط طالبان، دسترسی به انترنت پایدار و پرسرعت با دشواری‌های بیش‌تری همراه شده و کیفیت خدمات فعلی در برابر هزینه‌ای که می‌پردازند، قابل قبول نیست.
