شماری از باشنده‌گان روستای چهارراه در ولسوالی تولک ولایت غور می‌گویند که در این منطقه به خدمات صحی کافی دسترسی ندارند و این وضعیت آن‌ها را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. آن‌ها می‌افزایند که تنها یک مرکز درمانی در این منطقه وجود دارد که قادر به پاسخ‌گویی به نیازهای اولیه مردم نیست. به گفته آنان، نبود پزشکان متخصص، تجهیزات پزشکی و داروهای ضروری از اصلی‌ترین مشکلات این مرکز است. این باشنده‌گان غور از موسسات کمک‌رسان خارجی و ریاست صحت عامه طالبان در این ولایت خواسته‌اند تا توجه جدی‌تری به بهبود امکانات این مرکز درمانی داشته باشند.
این باشنده‌گان در گفت‌وگو با روزنامه ۸صبح، نبود پزشکان زن و خراب بودن راه‌های مواصلاتی را از دیگر مشکلات خود بیان می‌کنند. آنان می‌افزایند که به‌دلیل نبود پزشکان زن و خدمات ابتدایی صحی، زنان ناگزیرند به‌صورت سنتی در خانه زایمان کنند یا نزد دایه‌ها مراجعه کنند. به گفته این باشنده‌گان، نبود دسترسی آسان به خدمات ابتدایی صحی باعث شده تا بیماران مجبور به طی مسافت‌های طولانی با امکانات محدود شوند؛ وضعیتی که در بسیاری موارد به وخامت وضعیت صحی و حتا فوت مریضان منجر می‌شود.
حسن (مستعار)، یکی از باشنده‌گان روستای چهارراه در ولسوالی تولک ولایت غور، می‌گوید که آنان به خدمات اولیه صحی دسترسی ندارند. او می‌افزاید که نبود یک مرکز صحی مجهز، کمبود پزشکان متخصص و دارو سال‌هاست آنان را با چالش‌های جدی روبه‌رو کرده است. به گفته او، با وجود جمعیت زیاد منطقه، تنها یک مرکز صحی فعال است؛ اما افزایش جمعیت و نیازهای روزافزون مردم باعث شده است که امکانات و خدمات این مرکز نیز پاسخ‌گوی نیازهای موجود نباشد.
این باشنده روستای چهارراه تأکید می‌کند که مرکز درمانی موجود باید ارتقا یافته و به شفاخانه مجهز تبدیل شود. او در این باره می‌گوید: «مرکزدرمانی فعلی با کمبود داکتران مسلکی روبه‌رو است و بخش‌های مهمی مانند لابراتوار مجهز، خدمات ولادی معیاری و تجهیزات کافی در آن وجود ندارد. مردم با مشکلات جدی مواجه‌اند و در بسیاری موارد، حتا دواهای ابتدایی هم در دسترس نیست.»
حسن می‌افزاید: «ما از مسوولان ریاست صحت عامه ولایت غور[طالبان] و نهادهای مربوط می‌خواهیم که هرچه زودتر در زمینه ارتقای مرکزدرمانی چهارراه به سطح یک شفاخانه جامع، افزایش پرسونل صحی و تجهیز آن با امکانات ضروری اقدام کنند. این حق ابتدایی مردم ما است که به خدمات صحی معیاری دسترسی داشته باشند.»
اسد (مستعار)، یکی دیگر از باشنده‌گان روستای چهارراه در ولسوالی تولک، می‌گوید که حکومت گذشته و طالبان به چالش‌های صحی موجود در این منطقه توجه نکرده است. او مرکز صحی فعلی را برای جمعیت منطقه کافی نمی‌داند و می‌افزاید که علاوه بر مشکلات صحی، صعب‌العبور بودن و خرابی جاده‌ها باعث شده است که رفت‌وآمد مردم و به‌ویژه انتقال بیماران با مشکلات جدی مواجه شود.
این باشنده چهارراه می‌گوید: «وضعیت راه‌های روستای چهارراه بسیار خراب است. در زمستان بیمار اصلا قابلیت این را ندارد که به مرکزهای درمانی خارج از این روستا برود و در تابستان با موتر سایکل و موتر منتقل می‌شوند. حتا در بسیاری موارد بیماران نمی‌توانند به‌موقع به مرکز درمانی یا شفاخانه‌های بزرگ‌تر منتقل شوند. همین تأخیرها، به‌خصوص در موارد اضطراری مربوط به کودکان، سبب تلفات جانی شده است.»
اسد خدمات درمانی و تسهیلات ابتدایی زنده‌گی را از حقوق اساسی مردم این منطقه می‌داند و تأکید می‌کند که باید به این مسائل توجه جدی صورت گیرد. او می‌افزاید: «مرکز صحی تجهیزات کافی ندارد و رسیده‌گی لازم به بیماران انجام نمی‌شود. مردم از بی‌توجهی و ضعف خدمات صحی شکایت دارند و احساس می‌کنند مشکلات‌شان جدی گرفته نمی‌شود. خواست مردم این است که مسوولان هرچه زودتر به بازسازی راه‌ها و بهبود خدمات صحی اقدام کنند تا از تلفات بیشتر جلوگیری شود.»
از دید عتیق، یکی دیگر از باشنده‌گان همین روستا، نبود پزشکان زن باعث شده است که زنان مجبور به زایمان نزد دایه‌ها شوند. او می‌گوید که در بسیاری موارد دایه‌ها حتا در دسترس نیستند و زنان ناگزیرند به روش‌های سنتی و تحت نظر بزرگان خانواده در خانه زایمان کنند. او می‌افزاید که اگر به وضعیت آنان رسیده‌گی نشود، جان بسیاری از زنان و کودکان همچنان در خطر خواهد بود و مشکلات صحی مردم تشدید می‌شود.
عتیق می‌گوید: «اگر خانمی نیاز به زایمان داشته باشد، مرکز درمانی بخش ولادی ندارد تا مراجعه کند. زنان به روش‌های سنتی در خانه زایمان می‌کنند که خالی از خطر نیست. اگر کسی دچار خون‌ریزی شود، تا رسیدن به مرکز درمانی ممکن است جان خود را از دست بدهد. مردم به‌دلیل نبود دارو، همیشه تابلیت‌ها را در خانه نگه می‌دارند تا در مواقع اضطراری استفاده کنند.»
غور از جمله ولایت‌های کوهستانی افغانستان است که راه‌های مواصلاتی آن صعب‌العبور و دشوارگذر است. در فصل زمستان، عبور و مرور بیشتر ولسوالی‌ها با مرکز ولایت به‌طور کامل قطع می‌شود. با نزدیک شدن زمستان، باشنده‌گان بیشتر ولسوالی‌های این ولایت از کمبود دسترسی به خدمات صحی ابراز نگرانی کرده‌اند.
شکایت باشنده‌گان روستای چهارراه ولسوالی تولک غور در حالی مطرح می‌شوند که دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل متحد (اوچا) پیش‌بینی کرده بود که در سال ۲۰۲۶ حدود ۱۴.۴ میلیون تن در افغانستان به خدمات صحی نیاز خواهند داشت. به گفته اوچا، ۵۴ درصد از این افراد کودکان و ۲۴ درصد دیگر زنان هستند.
سازمان جهانی صحت نیز با اشاره به مشکلات موجود در بخش صحی افغانستان گفته که از هر سه نفر در این کشور، یکی حتا قادر به دسترسی به ابتدایی‌ترین خدمات صحی نیست.
پس از تسلط دوباره طالبان بر افغانستان و کاهش کمک‌های انکشافی اهداکننده‌گان خارجی، بخش صحت کشور، مانند دیگر بخش‌ها، با مشکلات و آزمون‌های فراوان روبه‌رو شده است.
