مردم نوآباد شهر غزنی: مقام‌ها صدای ما را نمی‌شنوند

در ناحیه نوآباد شهر غزنی بیشتر از ده‌هزار خانوار سکونت دارند که با همسایه‌های این ناحیه؛ قلعه شهاده، بکاول و مغلان بیشتر از نصف جمعیت شهر غزنی را تشکیل می‌دهند.
فاصله نوآباد از شهر پنج کیلومتر است. در بخش معارف یک لیسه ذکور و یک لیسه اناث به نام البیرونی دارد که هر دو لیسه در یک ساختمان در دو زمان فعالیت دارند.  تعداد شاگردان ذکور و اناث این لیسه را بالغ بر ۵۰۰۰ شاگرد گفته‌اند. یک لیسه خصوصی به نام العلم نیز از بهار سال ۸۹ در این ناحیه فعالیت دارد. مرکز صحی در این ناحیه وجود ندارد، مشکلی که این مردم بارها آسیب آن را دیده‌اند و حتا برای جزیی‌ترین مریضی باید به شهر بروند. گذشت و گذار شبانه در شهر غزنی با قیودات زیادی از طرف دولت و مخالفان دولت همراه است. این  مشکل گاهی سبب می‌شود که حتا  اسهال جان یک طفل را بگیرد. 
به باور مردم این ناحیه صدایی که هیچ وقت به گوش مقامات غزنی نمی‌رسد، خرابی راه مواصلاتی این ناحیه تا شهر است. پنج کیلومتر فاصله طی نه سال وعده، قیر نشد وجامه عمل نپوشید. در لین نوآباد و شهر ۸۰ عراده فلانکوچ و چهارعراده بس رفت وآمد می‌کنند و بعضا صبح‌ها ساعت8 تا ۹ که رفت وآمدها زیاد است، مردم بی‌موتر می‌مانند.
این فاصله تقریبا پنج دقیقه‌ای، در ۲۵ دقیقه پیموده می‌شود. موترهای فلانکوچ که برای پیمودن راه‌های دشوار و سرک‌های خامه ساخته شده‌اند، در مسیر نوآباد عاجز مانده‌اند و کسی نیست که به فکر این راه باشد.
کریم، باشنده نوآباد غزنی می‌گوید: «دولت به این ناحیه هیچ توجه ندارد، نوآباد حتا یک مرکز صحی ندارد، در تمام نوآباد یک مکتب موجود است و سرک نوآباد خیلی خراب است. دولت چند سال است که وعده می‌دهد ولی تا هنوز این سرک ساخته نشده است. هرگاه یک مسوول غزنی که احساس نیاز به این مردم می‌کند، وعده ساختن سرک این ناحیه را به مردم می‌دهد.»
محمد داود رجایی، یک تن از فرهنگیان غزنی می‌گوید: «نوآباد که در حومه شمال شهر موقعیت دارد، از آغاز تاسیس آن تقریبا بیست سال می‌گذرد و به تعداد پانزده هزار خانواده درآن زندگی می‌کنند. با درنظرداشت قرا همجوار، از حکیم سنایی بالاتر به شمال مرکز، بالاتر از بیست هزار خانواده سکناگزین هستند اما متاسفانه بعد از شکست طالبان، حاکمیت مرکزی اصلا توجه قابل ملاحظه‌ای درعرصه بازسازی درغزنی نکرده است. خصوصا در این منطقه یادی از بازسازی و نوسازی حتا برای یک بار در جلسه اداری ولایتی به میان نیامده است.»
آقای رجایی که خود یکی از متنفذین قومی در نوآباد نیز است می‌گوید که نمایندگان و ریش‌سفیدان اهالی نوآباد بارها درمورد پروژه‌های عام‌المنفعه به مقامات مراجعه نموده‌اند، اما مقامات تنها وعده داده‌اند که سرک عمومی نوآباد،  کلینیک صحی و یک تعمیر برای لیسه ذکور نوآباد ساخته خواهد شد، ولی تا هنوز کارعملی در این مورد صورت نگرفته است.
وی اضافه می‌کند: «اگر مشکلات ولایت را درجه‌بندی کنیم، یقینا اعمار این سرک که چندین ولسوالی نیز از این منطقه می‌گذرد، در درجه اول قرار می‌گیرد. ما از مقامات دولتی می‌خواهیم که توجه جدی به مشکلات این ناحیه نموده و وعده بازسازی را عملی نمایند.»
سید اسماعیل جهانگیر، سخن‌گوی والی غزنی نیز مشکلات مردم نوآباد غزنی را تایید می‌کند. وی می‌گوید:‌ «ولایت کوشش دارد تا دونر پیدا کند برای ساختن سرک نوآباد. ما امیدواریم که این مشکل به زودی حل شود.»