لطیف شریفی و عصمت‌الله نظری حدود هفت سال پیش وارد اندونیزیا شدند. این دو پناه‌جوی افغان از ولایت غزنی بودند. شریفی و نظری روز چهار‌شنبه، ۱۵ جدی، با تفاوت زمانی کم‌تر از ۲۴ ساعت جان باختند. دوستان و هم‌اتاقی‌های نظری می‌گویند که او از مرگ لطیف شوکه شده بود.
اسدالله امیری در اندونیزیا دوست نزدیک عصمت‌الله نظری است. امیری با نظری حدود دو سال در یک کمپ در اندونیزیا هم‌اتاقی بوده است. امیری در رابطه به مرگ نظری گفت: «عصمت تاریخچه مریضی جدی نداشت، اما شب پنج‌شنبه، پس از نان شب، بچه‌ها نشسته بودند و در مورد لطیف که صبح از دنیا رفته بود، صحبت می‌کردند. یک بار عصمت افتاد. در مسیر راه نارسیده به شفاخانه، عصمت جان باخت.»
داکتران علت مرگ عصمت‌الله ۳۲ ساله را «سکته قلبی» عنوان کرده‌اند.
جاوید جعفری، هم‌اتاقی لطیف شریفی است. شریفی در سال ۲۰۱۴ وارد اندونیزیا شد. جعفری گفت که لطیف شریفی از دو سال به این‌سو دچار مریضی «فشار» بود. وی افزود: «فشار داشت، فشارش گاهی خیلی بالا می‌رفت. اکثریت وقتها بالای ۲۰۰ بود، تا این‌که دو ماه پیش بستری شد.» جاوید جعفری ادعا می‌کند که دوستش را به دلیل بی‌توجهی شفاخانه و آی‌او‌ام (سازمان بین‌المللی مهاجرت) از دست داده است. جعفری می‌گوید که بارها مشکل صحی لطیف را با آی‌او‌ام در میان گذاشته بود، اما این سازمان برای بهبود سلامت وی هیچ توجه جدی و موثری نکرده است. طبق گفته جاوید جعفری، پناه‌جویان افغان در اندونیزیا حق کار را ندارند و این سازمان مسوول جای بودوباش، مصارف و مسایل صحی پناه‌جویان است. این پناه‌جوی افغان خاطرنشان کرد: «دو ماه انتظار کشیدیم، اما آی‌او‌ام لطیف را به خوابگاه بیماران انتقال نداد. هر وقت که پی‌گیر کار لطیف می‌شدم، آن‌ها فقط کار را به گردن یک‌دیگر می‌انداختند.»
جاوید جعفری یادآور شد که آی‌او‌ام و UNHCR یا کمیساریای عالی پناهنده‌گان سازمان ملل در حق آنان ظلم و بی‌توجهی می‌کنند. جعفری تصریح کرد: «آی‌او‌ام لطیف را چند روز پیش از شفاخانه رخصت کرده بود. به اتاق که آمد، وضعش خراب شد. ما به یک شفاخانه نزدیک بردیم، اما آن‌جا امکانات خوب نداشت. به آی‌او‌ام که تماس گرفتیم، هم توجه جدی نکرد و متاسفانه لطیف را در شفاخانه از دست دادیم.»
جان باختن دو پناه‌جوی افغان در کم‌تر از ۲۴ ساعت در اندونیزیا، مهاجران دیگر را بار دیگر واداشت تا در برابر دفتر کمیساریای عالی پناهنده‌گان سازمان ملل متحد (UNHCR) دست به اعتراض بزنند و خواستار روشن شدن سرنوشت‌شان شوند.
امان، یکی از فعالان حقوق مهاجران در شهر اسکار، می‌گوید که روز جمعه، ۱۶ جدی، در برابر دفتر کمیساریای عالی پناهنده‌گان سازمان ملل متحد دست به اعتراض زدند، اما با برخورد «زشت» پولیس روبه‌رو شدند. امان افزود که نهاد‌های حامی حقوق بشر و مهاجران برای بیرون‌رفت آنان از این وضعیت باید توجه کنند.
بیش از هفت هزار مهاجر افغان حدود ده سال می‌شود که در اندونیزیا منتظر اسکان مجدد هستند. این پناه‌جویان تا کنون چندین‌بار دست به اعتراض زده‌اند. آنان کمیساریای عالی پناهنده‌گان سازمان ملل متحد را فاسد، مافیایی و سوءاستفاده‌جو می‌دانند.
حدود یک ماه پیش شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی در اعتراض به عدم اسکان مجدد پناه‌جویان افغان در اندونیزیا توسط کمیساریای عالی پناهنده‌گان سازملل ملل متحد و نامشخص بودن سرنوشت آنان، هشتک «#EndTO10YearsLimbo» را راه‌اندازی کرد‌ند. این کاربران از سازمان ملل خواستند که به ده سال بی‌سرنوشتی پناه‌جویان افغان در اندونیزیا پایان دهد. دور دوم این کارزار قرار است سه روز بعد در نهم جنوری راه‌اندازی شود.
داوود سرخوش، هنرمند سرشناس و مطرح کشور، در برگه فیس‌بوکش نوشته است: «به تاریخ نهم جنوری برای آواره‌های خود در اندونیزی دادخواهی می‌کنیم و تقاضای‌مان را بر بال کبوتران نامه‌بر می‌بندیم و به آدرس وجدان‌های بیدار می‌فرستیم.»
در همین حال فرهاد دریا، دیگر هنرمند مطرح کشور، نیز به این کارزار توییتری پیوسته است. آقای دریا در صفحه فیس‌بوکش به حمایت از این کارزار نوشته است: «محبت کنید و این هشتگ (Help Refugees_Indonesia) را تا می‌توانید هم‌رسانی کنید.
محمدحسین امینی مهرجو، یکی از طراحان این کارزار، می‌گوید که بیش از هفت هزار پناه‌جوی افغان در اندونیزیا نه امید به برگشت دارند و نه راهی به جلو. آقای امینی می‌افزاید: «تا اعتراض و خروش دیگر، چیز زیادی نمانده است و ما متعهد می‌شویم که در سخت‌ترین روزها هم‌دیگر را فراموش نکنیم و از کم‌ترین فضا برای دادخواهی در جهت حمایت از پناه‌جویان گیرمانده در برزخ، چون اندونیزی استفاده می‌کنیم.»
وضعیت پناه‌جویان افغان در حالی نگرانی کاربران شبکه‌های اجتماعی را بر‌می‌انگیز‌د که تا هنوز ۱۴ پناه‌جو در اندونیزیا دست به خودکشی زده‌اند و گفته می‌شود که شماری دیگر از آنان در وضعیت بد روحی به سر می‌برند.
