نشر اسناد محرمانه از سوی نهادی به نام «ویکی لیکس» واکنشهای زیادی را به همراه داشت. این گزارش خشم مقامات امریکایی را برانگیخت و در روابط میان انگلستان و پاکستان دیوار بزرگی از بیاعتمادی را به وجود آورد.
هند از نشر این اسناد به خوشی استقبال کرد و محتوای آن را تاییدی بر ادعاهای گذشته این کشور در مورد نقش پاکستان در حمایت از تروریزم دانست. حکومت افغانستان نیز اسناد ویکی لیکس را دلیلی بر حقانیت افغانستان در نه سال جنگ علیه تروریزم خواند.
هر چند قبل از نشر این اسناد امیدواریهای زیادی برای بهبود روابط میان پاکستان و افغانستان خلق شده بود، اما اظهارات رییس جمهور کرزی پس از نشر این اسناد نشان داد که هنوز هم فضا میان افغانستان و پاکستان همراه با بیاعتمادیهای زیادی میباشد.
داکتر رنگین دادفر سپنتا در یک واکنش تند از متحدین غربی حکومت افغانستان انتقاد کرد و هشدار داد که اگر در مبارزه با تروریزم، کشورهای غربی از حالت موجود بیرون نشوند و به سیاستهای مبهمشان خاتمه ندهند، هر کشور میتواند راه خود را پیدا نماید. با توجه به اهمیت اسناد افشاشده، وزیر دفاع افغانستان میگوید افشای این اسناد چیز بسیار مهمی نمیباشد.
آقای وردک به خوبی میداند که افشای این اسناد حداقل در چند بخش نکات بسیار مهمی را به همراه داشت؛ یکی از نکات مهم، مخفی نگهداشتن آمار کشته شدههای ملکی در افغانستان میباشد. برای افکار عمومی و رسانهها بسیار مهم است که بدانند دراین کشمکشها چه میگذرد و مردم افغانستان تا چه پیمانهای قربانی میدهند.
نکته مهم دیگر، نقش ایران و پاکستان در مسایل افغانستان است. بر اساس این اسناد ایران و پاکستان در عرصههای زیادی تلاش کردهاند تا روند موجود را با مشکل مواجه سازند. این مداخلهها از طراحی حملهها گرفته تا تهیه امکانات نظامی برای مخالفان مسلح و توزیع پولهای کلان برای ایجاد مشکل سیاسی در کشور را شامل میشوند. نکته مهم دیگر، طراحی حوادثی شبیه حوادث یازدهم سپتامبر در کابل است.
افشای این اسناد در مورد طرح القاعده برای طیارهربایی در کابل و هدفگیری مکانهایی چون مقر ریاست جمهوری، سفارت امریکا و بریتانیا و هوتل آریانا، نشان از آسیبپذیری افغانستان و توطیههای عمیق و خطرناک و سازمانیافته علیه این کشور دارد. اکنون جالب این جا است که اسناد فاششده برای تمام کشورها، مهم خوانده شده است و تیمهای خاص امنیتی در آن کشورها در صدد تجزیه و تحلیل آن برآمدهاند اما وزارت دفاع افغانستان ناخوانده، آن را غیرمهم دانسته و وزارت خارجه نیز با بیاهمیت خواندن آن، بررسی اسناد افشا شده را اصلا در دستور کار خود قرار نداده است.
جالب اینجا است که پس از نشر این اسناد، نه وزیر خارجه و نه دفتر مطبوعاتی آن، حتا در سطح یک اعلامیه نیز واکنش نشان ندادند.
این بیتفاوتی در برابر رویدادهای مهم بینالمللی نشان میدهد که یا دستگاههای مهم دولتی ما تعطیلاند و یا آن که درک و فهمشان از رخدادها و قضایای مهم پیرامونشان به همین سطح تنزل یافته است. بیتفاوتی این دستگاهها نشان داد که آنچه در همه جا مهم است در افغانستان اهمیتی ندارد.






