دست‌آوردهای کنفرانس کابل از دیدگاه مردم

یاداشت: کنفرانس کابل، روز سه‌شنبه با حضور نمایندگان بیش از هفتاد کشور و سازمان ملل متحد در کابل برگزار شد.
در کنفرانس کابل که از سوی دولت افغانستان با هدف جلب حمایت جامعه جهانی از برنامه‌ها و اولویت‌های تعیین شده توسط دولت راه‌اندازی شد، جامعه جهانی متعهد گردید که پس از این ۵۰ درصد کمک‌ها را از طریق حکومت افغانستان به مصرف برساند.
از جانب دیگر، حکومت افغانستان متعهد شد که تا سال ۲۰۱۴، مسوولیت کامل تامین امنیت کشور را به عهده گیرد و برای موثریت کمک‌های بین‌المللی، مبارزه جدی با فساد اداری را روی دست گیرد.

فریدون آژند- هرات
سعید سرمد، دانشجوی حقوق در هرات: «به نظر من در کنفرانس کابل دستاوردهای خوبی برای افغانستان به ارمغان آمد. مهم‌ترین این دستاوردها، واگذاری بیشتر کمک‌ها به دولت افغانستان است. با اختصاص بخش بیشتر کمک به دولت، زمینه برای جواب‌گویی دولت در قبال کمک‌ها هم بیشتر می‌گردد. دولت مجبور می‌شود تا دقت بیشتری در مصرف این کمک‌ها داشته باشد و از سوی دیگر، برای حیف و میل نشدن پول‌ها مجبور است مبارزه با فساد را هم تقویت کند. مساله دیگر واگذاری سهم بیشتر برای نیروهای امنیتی افغان در تامین امنیت کشور است که در پهلوی آن که نیروهای امنیتی را باتجربه‌تر می‌سازد، جامعه جهانی را هم مجبور می‌کند هزینه‌های بیشتری برای تقویت نیروهای داخلی اختصاص دهند و این یعنی گسترش قوای مسلح کشور.»
غفار عثمانی، نویسنده و روزنامه‌نگار در هرات: «تاکید رییس جمهور کرزی بر تطبیق قانون اساسی و قربانی نکردن ارزش‌هایی نظیر حقوق بشر، خصوصا حقوق زنان و دیگر موارد مندرج در قانون اساسی، شاید از مهم‌ترین نکته‌هایی است که در کنفرانس کابل مشاهده شد. شاید رییس جمهور مجبورا روی این مسایل تاکید داشته ولی به هر حال وی در مقابل جامعه جهانی تعهد داد که ارزش‌هایی را که در طول این چند سال به مشکل به دست آمده، قربانی مصالحه با طالبان نخواهد کرد، چیزی که در این اواخر به دغدغه مهم فعالان مدنی تبدیل شده بود. کشورهای موجود هم با حمایت‌شان از آزادی‌ها در افغانستان، خصوصا تاکید کانادا بر ارزش‌های حقوق بشری، نشان داد که آنان برخلاف آنچه پرداخته می‌شود، نخواهند گذاشت در مقابل مذاکره با طالبان، ارزش‌های انسانی به فراموشی سپرده شود.»
عبدالحق، دکاندار در شهرنو هرات: «مطرح کردن خروج نیروهای خارجی از افغانستان از مهم‌ترین مسایلی بود که در کنفرانس کابل مطرح شد. هرچند خروج این نیروها در یکی دو سال دیگر، طالبان را برای جنگ جدی‌تر می‌سازد ولی یک مزیت عمده آن این خواهد بود که بیشتر مردم که به دلایلی نظیر جنگ با خارجی‌ها یا اشغال‌گران در مقابل دولت قرار گرفته‌اند، دیگر انگیزه برای جنگ نخواهند یافت. حساسیت‌ها در مقابل عملیات‌هایی که معمولا خارجی‌ها انجام می‌دهند، کم خواهد شد. کشورهایی که به خاطر حضور خارجی‌ها به مخالفان کمک می‌کردند، کمک‌های خود را کمتر خواهند کرد. البته این مسایل در صورتی تحقق خواهد یافت که حکومت مرکزی هم ثبات خود را حفظ کرده و چالش‌های موجود در بطن حکومت را هم کم بسازد.»
جمشید رادفر- بلخ
داکتر غلام عباس بیات، داکتر شفاخانه فارابی در مزار شریف: «کنفرانس بین‌المللی کابل اولین کنفرانس بین‌المللی با میزبانی افغان‌ها در تاریخ افغانستان است. این کنفرانس که با اشتراک ۷۰ کشور جهان در شهر کابل برگزار شده بود، از خوبی‌های بیشتری برخوردار می‌باشد. اگر دولت افغانستان بار دیگر قادر به دریافت اعتماد از جامعه جهانی شود، افغانستان در چند سال آینده یک کشور مترقی و پیشرفته شناخته خواهد شد. مردم از دولت خواهان کارکردهای بیشتر در این راستا هستند. اگر یک بار دیگر دولت افغانستان در برابر جامعه جهانی بی‌اعتبار شود، آن وقت است که دولت افغانستان زیر سوال خواهد رفت و هیچ کشوری نخواهد بود که دست کمک به این کشور فقیر را دراز کند. ما از دولت افغانستان خواهان ریشه‌کن کردن فساد اداری و مصرف درست کمک‌های بین‌المللی هستیم.»
احمد نوید پویان، دانشجو در شهر مزار شریف: «نظر من درباره کنفرانس بین‌المللی کابل به حیث یک جوان و یک شهروند افغانستان این است که این آخرین چانس برای دولت افغانستان است. و جامعه جهانی همیشه کوشش بی‌شمار نموده تا در افغانستان صلح و امنیت دایمی برقرار باشد و در ادارات دولتی ریشه فساد از بین برود. اما متاسفانه دولت افغانستان به اثر کوشش‌های زیادی نتوانسته که ریشه فساد اداری را از بین ببرد.
با وجود این که کنفرانس کابل، یک کنفرانس تاریخی در افغانستان بود، به نظر من دولت افغانستان قادر نخواهد بود که از این کنفرانس بهره‌برداری چشم‌گیری کند، چرا که افغانستان تا حدی اعتبار خود را نزد کشورهای بین‌المللی ضعیف ساخته است. اما در کل کنفرانس کابل به نفع افغانستان و مردم عزیز ما است و یک افتخار بزرگ ملی برای همه افغان‌ها است.»
داکتر ذبیح‌الله فطرت، شهروند مزار شریف: «دقیقا کنفرانس کابل از اهمیت بسیار مهمی برای مردم افغانستان برخوردار بود، چون بیشتر از هفتاد کشور جهان و سازمان‌های بین‌المللی و سازمان‌های بزرگ اجتماعی در آن کنفرانس اشتراک داشتند اما این که این کنفرانس چقدر موثر می‌باشد، بستگی به تعهدات و طرح‌هایی که دولت افغانستان پیشنهاد نموده، دارد. این کنفرانس چقدر می‌تواند که جنبه عملی داشته باشد؟ آیا ممکن خواهد بود که دولت افغانستان چیزی را که در این جا ارایه کرد، عملی سازد و کمک‌هایی را که جامعه جهانی در اختیار دولت افغانستان قرار می‌دهد، بتواند از آن استفاده اعظمی نماید؟»
سید سمیع الله سعیدی- ننگرهار
خالد مومند، د سیاسی چارو کارپوه :«زما له نظره د کابل کنفرانس د افغان دولت لپاره یوه لاسته راوړنه وه، پدغه کنفرانس کې نړیوالو د افغان دولت ستونزې درک کړی، که چیرې نړیوال په خپلو ژمنو ودریږی او هغه ویناوې چې د کابل په کنفرانس وکړی په عمل کې پلی کړی بې له شکه به په افغانستان کې د سولې او ټیکاو په لور مثبت ګامونه پورته شی. د کابل د کنفرانس یوه بله لاسته راوړنه دا وه چې افغان دولت خپل کاری او اداری ظرفیت نړیوالو ته وروښود.»
انعام الله میاخېل :«زما له نظره د کابل کانفراس مثبت او منفی دواړه اړخونه لری لومړى منفی اړخونه یې دا دی چې ډیر داسې کنفراسونه جوړ شو لکه د مثال په توګه د لندن کنفرانس، توکیو کنفرانس، او داسې نور کنفرانسونه تیر شو کومې پایلی خو مونږ ونه لیدې او کومې ژمنې او خبرې چې شوې وې په عمل کې پلی نه شوې. په همدې ترتیب مثبت اړخونه هم لری.
یو مثبت اړخ یې دا دى چې د لومړی ځل لپاره په افغانستان کې داسې یو نړیوال کنفرانس و شوه او د محتلفو هیوادونو نه ورته خلک راغلل او د افغانستان د حالاتو سره اشنا شول. دوهمه برخه یې زما په نظر دا ده چې همدارنګه تر دې وروسته د نړیوالو ۵۰ سلنه مرستې ورکول افغانستان ته دا ددې کنفرانس بله بریا بللى شو.»
ضیا حسینی- غزنی
نجیب‌الله، شهروند غزنی: «اولین ثمره کنفرانس کابل این است که جو بی‌اعتمادی که میان جامعه جهانی با دولت افغانستان در این اواخر به وجود آمده بود، از بین رفت. تمام اعضای جامعه جهانی که در کابل شرکت داشتند، همه بالاتفاق از دولت افغانستان حمایت‌شان را اعلام کردند و حدود هفتاد نماینده از کشورهای همکار در افغانستان وعده‌های همکاری بیشتر را به دولت افغانستان داده‌اند. این مساله را می‌توان یکی از دست‌آوردهای کنفرانس کابل دانست. از سوی دیگر تمام کشورهای شرکت‌کننده روی مساله امنیتی افغانستان تاکید کردند و رییس جمهور خواست که تا سال ۲۰۱۴ مسوولیت امنیتی را افغان‌ها خود به عهده ‌گیرند که جامعه جهانی از این طرح نیز حمایت کردند. این هم یکی از دست‌آوردهای کنفرانس کابل است.»
صفر علی ثاقب، عضو شورای ولایتی غزنی: «کنفرانس کابل در نوع خود یک کنفرانس خوب بوده است، مردم از این که کنفرانس کابل بدون کدام مشکلات و چالش‌های امنیتی برگزار شده است، خوشحال‌اند و از این که کشورهای اشتراک‌کننده باز هم حمایت‌شان را از افغانستان اعلام کرده، و باز هم وعده‌های همکاری بیشتر را با دولت افغانستان داده‌اند، خشنود‌اند. ولی مردم این بار نگرانی‌های‌شان از این ناحیه است که باز کمک‌ها مورد سواستفاده اشخاص قرار گیرد و این کمک‌ها به بهانه‌های مختلف به تاراج رود. زیرا قسمت بیشتری از مردم افغانستان اعتمادشان را هم نسبت به دولت‌مردان افغانستان و هم نسبت به خارجی‌ها از دست داده‌اند. همچنین مردم نگران‌اند که ۵۰ درصد کمک‌های وعده داده‌شده که باید توسط دولت افغانستان به مصرف برسد درست مصرف نشود. اگر وضع به همین منوال ادامه پیدا کند، دولت توانایی مصرف آن را به صورت درست ندارد.»
شکیبا، دانشجوی دانشکده تعلیم و تربیه دانشگاه غزنی: «کنفرانس کابل در صورتی نتیجه خواهد داشت، که هم دولت افغانستان پایبند به تعهدات خود باشد و هم جامعه جهانی نسبت به وعده‌هایی که داده‌اند جامه عمل بپوشند. ولی اگر دولت افغانستان نتواند به تعهداتی که نسبت به جامعه جهانی داده‌ است، عمل نماید، این کنفرانس هم مثل کنفرانس‌های قبلی بی‌نتیجه خواهد بود. یکی از نکته‌‌هایی که جامعه جهانی از دولت افغانستان خواسته است، مبارزه با فساد اداری است. این خواست عمومی مهمانان کنفرانس کابل از دولت افعانستان بود. حالا دولت افغانستان تا چه اندازه می‌تواند توجه جامعه جهانی را نسبت به این خواست جلب کند، گذشت زمان مشخص می‌کند. به هر صورت، کنفرانس کابل را می‌توان یک دست‌آورد خوب برای دولت افغانستان دانست.»
قدرت الله جاوید- کابل
حمیدالله شریفی، دانشجوی دانشگاه تعلیم و تربیه کابل: «برگزاری کنفرانس کابل، از طرف دولت افغانستان نشان داد که حکومت ما نسبت به سال‌های گذشته قوی شده و توانایی آن را دارد که مقام‌های عالی‌رتبه دیگر کشورها را دعوت کند تا حمایت آن‌ها را برای آینده کشور جلب کند. من از نیروهای امنیتی کشور ما تقدیر می‌کنم که توانستند امنیت این کنفرانس را بگیرند و نگذارند که دشمنان مردم ما، امنیت این کنفرانس را بهم بزنند. من از حکومت می‌خواهم همان‌طوری که توانستند امنیت کنفرانس را برگزار کردند، تعهداتی را که رییس جمهور ما به جامعه جهانی داده است، عملی کنند.»
عصمت‌الله، کارمند یکی از موسسات بین‌المللی در کابل: «من از این که رییس جمهور ما در کنفرانس کابل تعهد کرد که نیروهای امنیتی ما تا سال ۲۰۱۴ رهبری کامل امنیت کشور را گرفته می‌تواند، خرسند شدم. اردو و پولیس کشور ما باید تا چهار سال دیگر تجهیز و نیرومند شوند. کشورهای کمک‌کننده باید دولت ما را بیشتر از این کمک کنند. پول‌هایی که برای کشور ما کمک می‌شود، باید در جاهای مهم به مصرف برسد. خارجی‌ها نباید خودشان در موترهای کروزین بگردند و پول‌های کمک شده به مردم ما را حیف و میل کنند. کشورهای کمک‌کننده و دولت افغانستان باید جلو آن‌ها را بگیرند.»
سلیم سرمدی، دوکاندار در شهر کابل: «در کنفرانس کابل مردم زیادی از کشورهای جهان آمده بودند. برای حکومت ما جای بسیار خوشی است که حمایت کشورهای خارجی را برای کمک به مردم ما به دست آورده است. در گذشته کنفرانس‌هایی که در مورد افغانستان تدویر می‌گردید، چندان موثریتی در وضعیت مردم ما نداشت ولی ما حالا از رییس جمهور ما و دیگر وزیران خواهشمندیم تا جایی که می‌توانند برای بهبود وضعیت مردم ما کار کنند.»
کریم جاوید – سرپل‌
داکتر شکریه، باشنده‌ای ولایت سرپل:‌ »این کنفرانس می‌تواند نتایج بسیار مثبتی را به دنبال داشته باشد، این کنفرانس توانمندی افغان‌ها را می‌تواند به نمایش بگذارد.
از طرفی هم این کنفرانس می‌تواند که در وضعیت عمومی تمامی باشندگان افغانستان، تاثیر مثبت داشته باشد.»
خانم محبوبه صادق، باشنده ولایت سرپل:‌ «بر اساس گفته‌های کشورهای جهان این کنفرانس، ‌کمک‌ها باید با شفافیت و حساب‌دهی بیشتری به مصرف برسد و برای جلوگیری از حیف و میل، چنین چیزی ملزم و ضروری است.
مهم‌تر از همه این که دولت باید برای انکشاف متوازن تلاش بکند که متاسفانه تا به امروز چنین چیزی نشده است.»
سید حسن صفایی، یک تن از کاندیدان شورای ملی:‌  «اگر صلاحیت‌های بیشتری به دولت افغانستان داده نشود، باز هم این کنفرانس مانند کنفرانس بن، لندن و… بی‌نتیجه خواهد بود و زمان به هدر می‌رود.
دولت افغانستان می‌تواند در قسمت استخراج معادن، ایجاد بندهای آب‌گردان و دیگر صنایع، بهتر از خارجی‌ها پول را به مصرف برساند.»