جناب رییس جمهور سلام
در گذشته قصه ای شنیده بودم که در یک کشور زاغ ها پادشاه را انتخاب می کردند. به این ترتیب که هر کسی که زاغ ها زودتر از دیگران بر فرق اش سه بار فضله می کرد، مردم وی را به عنوان پادشاه شان انتخاب می کردند. پس از این که دوران شاه قبلی به پایان رسید، مردم باز در میدان شهر تجمع کردند و از زاغ ها تقاضا کردند که بر سر شان فضله کنند. بالاخره از میان این همه آدم یک نفر خوش طالع بیرون شد و زاغ ها سه بار بر فرق اش فضله کردند. وی که این پادشاهی را موهبتی از سوی کلاغ ها می دانست کوشش کرد تا دین اش را در مقابل زاغ ها ادا کند، پس آنان را گرامی داشت و کسی حق نداشت که زاغ ها را اذیت کند. به این ترتیب زاغ ها در دوران پادشاهی وی بسیار راحت بودند، چون دوران پادشاهی اش خلاص شد و باز مردم در میدان شهر جمع شدند تا کسی دیگر انتخاب گردد، زاغ ها که در زمان پادشاهی این شخص خوش و راحت بودند، به شکل وسیعی وی را دوباره انتخاب کردند.
جناب رییس جمهور! با نزدیک شدن انتخابات دلالان همیشگی باز هم دور و بر شما ها که خود را نامزد کرده اید، جمع می شوند و به شما چنان نشان می دهند که گویا آنان اند که می توانند رای زیادی را به صندوق های تان سرازیر کنند و به تبع از شما خواهند خواست در کابینه تان برای آنان وزارت و در کمترین حالت ریاستی را در نظر بگیرید. آنان به دورغ خود را نماینده عام و تام مردم می دانند و چنان می نمایانند که اگر آنان نخواهند مردم به شما رای نخواهند داد. ولی این را بدانید که مردم حالا شعور کافی برای تمیز خوب از بد دارند. مردم از این دلالان نیز دل خوش ندارند زیرا دیده اند که با اعتماد آنان چه کار هایی که نکرده اند. گذشته به خوبی ثابت ساخت که چقدر با رای مردم معامله صورت گرفت، بدون این که به مردم کوچکترین نفعی برسد. پس جناب رییس جمهور از همین حالا به شما هشدار می دهیم که خود را از کنار این لابی های دروغین دور سازید، زیرا این افراد در پهلوی آن که دیگر نماینده مردم نیستند، در صورتی که مردم آنان را در کنار شما ببینند، خواهند پنداشت که باز با رای آنان معامله صورت می گیرد و به شما رای نخواهند داد. مسلما در کشور افراد زیادی اند که مردم به آنان اعتماد دارند و در کنار کسی قرار خواهند گرفت که او را شایسته بدانند و مردم نیز به همین اعتماد به آنان رای خواهند داد. به همین دلیل از شما می خواهیم تا دل خود را به لاف های آنان خوش نکنید. مردم در پای صندوق رای تنها هستند و جز خدای شان کسی آنان را نظارت نمی کند و هیچ دلالی نمی تواند به شما ثابت کند که مردم به شما رای خواهند داد. پس اطرافیان تان را به دقت انتخاب کنید و ریاست جمهوری را تنها موهبت پیشکش شده از سوی آنان ندانید. ورنه باز هم این کشور همان راهی را خواهد رفت که تا همین لحظه می رود.
