سال ۲۰۰۹ انتخابات پرماجرا در افغانستان

سال ۲۰۰۹ میلادی در افغانستان در حالی به پایان رسید که اگر به دستاوردهای مجموعی در افغانستان نگاهی انداخته شود، دیده می شود که در این سال این دستاوردها بهتر از گذشته نبوده است. اما از آن جایی که در افغانستان یک پروسه بین المللی در حال اجرا است که در آن جامعه جهانی و دولت افغانستان به عنوان شریک و همکار اشتراک دارند، می توان سال ۲۰۰۹ را سال ناکامی جهانی در افغانستان دانست.
اگر به حوادث و وقایع افغانستان نگاهی بیندازیم، انتخابات ریاست جمهوری افغانستان را به عنوان مهم ترین رویداد سال می بینیم. انتخابات افغانستان در حالی برگزار گردید که موضوع امنیت و تامین امنیت رای دهندگان یکی از دغدغه های اصلی در آن محسوب می گردید.
یکی از علل و عواملی که باعث شده بود تا انتخابات از موعد قانونی خود چندین ماه بعد برگزار گردد، نگرانی های امنیتی بود. اما با برگزاری انتخابات، نگرانی جدی تری جای نا امنی را گرفت و آن تقلب در انتخابات بود.
آنچه باعث گردید تا موضوع تقلب، انتخابات افغانستان را تحت الشعاع قرار دهد این بود که برخی از حلقه های سیاسی، کمیسیون انتخابات را متهم به تقلب کرده و مدعی شدند که این کمیسیون به نفع آقای کرزی کار کرده است. این مساله باعث گردید تا اذهان جهانی نیز نسبت به انتخابات افغانستان آشفته گردد و سر انجام کمیسیون انتخابات نیز با انجام تشریفات ثانوی، آرای اعلام شده را تعدیل داده و برگزاری انتخابات در دور دوم را با حضور دو نامزد پیشتاز پیشنهاد کرد.
داکتر عبدالله عبدالله رقیب انتخاباتی آقای کرزی که به عنوان یکی از نامزدان راه یافته به دور دوم انتخابات شناخته شده بود، با بیان همین نگرانی که نسبت به کارکرد کمیسیون انتخابات، اعتماد ندارد، از شرکت در دور دوم انتخابات خود داری کرد.
پیش بینی می شد کمیسیون انتخابات با مشوره های قوی حقوقی با این مشکل برخورد کند، اما این کمیسیون آقای کرزی را با این استدلال که بدون رقیب در دور دوم باقی مانده است، به حیث برنده انتخابات اعلام کرد. بعد از اعلام نتیجه انتخابات، تمامی کشورهای کمک کننده به افغانستان نیز این نتیجه را پذیرفتند.
پذیرش این مساله باعث گردید تا این تفکر به میان بیاید که جامعه جهانی نیز با تسلیم شدن در برابر اراده دولتی موجود در افغانستان، به نحوی در پروسه هایی که در این کشور می گذرد، اشتراک دارد.
نتیجه رویدادهای انتخاباتی ریاست جمهوری باعث گردید تا در روزهای پایانی سال ۲۰۰۹ میلادی مساله برگزاری انتخابات پارلمانی در افغانستان به بحث گرفته شود و این دیدگاه پیش بیاید که با موجودیت نگرانی ها در خصوص عدم شفافیت در مدیریت انتخابات، اطمینان بر این که انتخابات پارلمانی بتواند معرف اراده مردم افغانستان باشد، مشکل خواهد بود.
همین موضوع باعث گردیده است تا برخی از صاحب نظران و سیاستمداران بین المللی بر این نکته تاکید کنند که انتخابات پارلمانی باید بعد از آن برگزار گردد که اصلاحاتی در کمیسیون انتخابات به وجود بیاید. ترس از این است که با اعمال اراده دولتی از طریق کمیسیون انتخابات، آرا و اراده مردم منعکس نگردد و در نتیجه پارلمان افغانستان مرکز تجمع افرادی با اندیشه ها و گرایش های نزدیک به حکومت شده و در نتیجه یک جریان دیکتاتوری قانونی را در افغانستان بوجود بیاورد.
ازدیاد کشته شدن نظامیان امریکایی و انگلیسی در سال ۲۰۰۹ میلادی نیز از نکته های قابل ذکر سال ۲۰۰۹ میلادی می باشد. گزارش‌هایی که همزمان با پایان سال ۲۰۰۹ میلادی انتشار یافته اند حاکی است که این سال، خونبارترین سال برای نیروهای امریکا و بریتانیا در افغانستان بوده است.
وزارت دفاع امریکا «پنتاگون» در پایگاه خبری خود گزارش داده است که تا ۲۴ دسامبر سال ۲۰۰۹، ۸۵۹ نظامی امریکایی در افغانستان کشته شده‌اند که نشان می‌دهد سال ۲۰۰۹ سال خونباری برای امریکا در افغانستان به شمار می رود.
در همین راستا “دیوید واکفیلد ” سخنگوی نیروهای بریتانیایی در ولایت هلمند نیز اعلام کرده است که تعداد کل تلفات نیروهای بریتانیایی در افغانستان  به ۲۴۴  تن رسیده است که از این تعداد ۱۰۷ تن در سال ۲۰۰۹ میلادی کشته شده اند.
آمارهای ارایه شده حاکی اند که تعداد تلفات نیروهای خارجی در افغانستان از ۲۹۵  تن در سال ۲۰۰۸ به بیش از ۵۱۰  تن در سال ۲۰۰۹ رسیده است که نشان می دهد سال خونینی بوده است.
در همین حال کارشناسان اعتقاد دارند که تصمیم اخیر “باراک اوباما ” رییس جمهور امریکا در مورد افزایش ۳۰ هزار نفری نیروهای این کشور در افغانستان باعث می‌شود تا در آینده تلفات نظامیان امریکا در افغانستان در درگیری با طالبان افزایش یابد.
البته آنچه در این سال قابل خوشبینی است این که تلفات غیر نظامیان در این سال کاهش داشته است. به اساس ارقام ثبت شده کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، طى سال ۲۰۰۹ میلادى ۱۴۴۲ غیرنظامى، در افغانستان کشته شده اند که ۳۲ درصد کاهش را در مقایسه به کشته شدن ۲۱۱۸ غیر نظامی در سال گذشته نشان میدهد.
رسانه ها به نقل از فرید حمیدى، کمیشنر کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان خبر داده اند که حدود ۶۰ درصد این افراد در نتیجه حملات انتحار ى و ماین هاى کنار جاده ای طالبان، ۴۰ درصد آنها طى عملیات نیروهاى خارجى مستقر در افغانستان و یک تعداد اندک آنها در واقعات دیگر کشته شده اند.